ขณะที่เดินชม ก็มีเสียงดนตรีไทยบรรเลงเสนาะหู ให้เหมือนได้ย้อนกลับไปสู่อดีตของบรรพชนยุคนั้นๆ จริงๆ
แล้ววันหนึ่ง ผู้เขียนก็ได้มีโอกาส ย้อนกลับไป ณ สถานที่แห่งหนึ่ง
ซึ่งเคยไปมาแล้ว
"อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม จ.ราชบุรี"
วันนี้เปิดภาพดู แล้วคิดถึงบรรยากาศในวันนั้น จึงนำภาพมาให้ได้ชื่นชมกัน
อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม เป็นสถานที่ที่งดงาม ร่มรื่นด้วยแมกไม้ บางช่วงจัดเป็นถ้ำ มีเรื่องราวของพระเวสสันดร แต่ที่ประทับใจ คือบ้านเรือนไทยทั้งสี่ภาค ที่จำลองเรื่องราว ด้วยหุ่นปั้น ดูราวกับมืชีวิตชีวาเสมือนจริงเหล่านี้ ใบหน้าประกอบด้วยอารมณ์อันลึกซึ้ง ที่ผู้เขียนได้เข้าไปใกล้ๆ แล้วอดทักทายไม่ได้
ขณะที่เดินชม ก็มีเสียงดนตรีไทยบรรเลงเสนาะหู ให้เหมือนได้ย้อนกลับไปสู่อดีตของบรรพชนยุคนั้นๆ จริงๆ
ลองตามผู้เขียนไปเรือนไทย กับวิถีชีวิต ที่บอกเล่าเรื่องราว แม้ว่า มิได้โอภาปราศัย แต่ก็เข้าใจได้ดี กับส่วนประกอบในเรือนนั้น ที่เป็นเพียง"หุ่นปั้น"
เรือนนี้ พบคุณตา คุณยายสองท่าน
กำลังร้อยมาลัยถวายพระหน้าโต๊ะหมู่บูชาประจำบ้าน
เมื่อได้ลงนั่งทักทายคุณป้า เหมือนอุปทาน
ได้กลิ่นหอม ของดอกมะลิขึ้นมาทันใด
...ชื่นใจจัง.วิถีชีวิตคนภาคกลาง
ในบรรดา แม่บ้านแม่เรือน ผู้งดงามปราณีตบรรจง
ต้องเรือนนี้ค่ะ สาวจาวเหนือ
กับใบหน้าที่อ่อนหวาน ทำให้ผู้เขียนรู้สึกได้
...ถึงไออุ่นในครอบครัว
และความชื่นเย็น
ตามบรรยากาศเฉพาะของภาคเหนือค่ะ
อีกมุมหนึ่งของเรือนหลังนี้
คุณปู่และหลานกำลังสนุกกับการละเล่นอะไรสักอย่าง
ที่ผู้เขียนไม่เคยเห็น
แอบดูเงียบๆ ไม่รบกวนเขาหรอกค่ะ
พอถึงเรือนคนอีสาน ดูคึกคัก และสดชื่นเชียวค่ะ
คุณยายและหลานกำลังมองภาพวิว ริมหน้าต่าง
อย่างสบายอารมณ์ และมีความสุข
เลยทำให้แขกผู้มาเยือน อย่างผู้เขียน
พลอยจำเริญใจไปด้วย
ส่วนคุณตานี้ น่าจะเป็นครูนะคะ
เห็นตรวจการบ้านนักเรียนวางอยู่เต็มโต๊ะเลยค่ะ
ใบหน้าท่านดูใจดี สุขุมเยือกเย็น จนอยากเข้าไปอยู่ใกล้ๆ
และยังมีเรือนของคนภาคใต้ อีกหนึ่ง ที่ผู้เขียนไม่ได้นำภาพมาให้ชม เพราะอยากให้ท่าน หาโอกาสไปชมด้วยตนเองกันสักครั้ง นะคะ
หรือระหว่างนี้ จะไปชมที่เว็บไซด์ อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยามไปพลางๆก่อนก็ได้ค่ะ รับรองว่า อ่านจบ ก็คงอยากไปเที่ยวแน่ๆ
....ปลายฝนต้นหนาวอย่างนี้ พักผ่อนกันสักหน่อย เติมพลังให้กับชีวิตค่ะ...





สวัสดีค่ะคุณตันติราพันธ์
ยังไม่เคยไปเช่นกันค่ะ...แต่อ่านบันทึกของคุณตันติราพันธ์แล้วก็เหมือนได้ไปมาบ้างแล้ว...ขอบคุณนะคะที่ได้ช่วยเปิดโลกของครูวรางค์ภรณ์ให้กว้างออกไปอีก...นี่แหละนะที่เขาว่า..เที่ยวที่ไหนไม่สุขใจเท่าเที่ยวเมืองไทยของเรา...ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ...(ชอบหุ่นคุณครูมากเลย..โดยเฉพาะสมุดการบ้านของนักเรียนที่กองอยู่ตรงหน้า ทำให้หุ่นของคุณครูมีพลังและจิตวิญญาณขึ้นมาอย่างทันทีทันใด)
ขอชมนะ
ที่ได้เข้ามาเยี่ยมงานนำเสนอ
ดีมากครับ วัฒนธรรมไทยที่เกือบถูกลืม
ช่วยกันรักษานะ
ถึงลูกหลาน เหลน โน่น
หากมีโอกาส จะขอชมของจริง นะครับ
สวัสดีค่ะคุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน
ขอบคุณค่ะ ที่คุณครูชอบ
วันที่เดินชม มีความสุขมากเช่นกัน
คนไทย ก็ย่อมชอบสิ่งที่มีความเป็นไทยนะคะ
เหมือนเรานุ่งผ้าถุง เราก็จะชอบนุ่งเพราะเหมาะกับคนไทย เป็นต้น
ส่วนภาพหุ่นที่เป็นคุณครูนั้น
เหมือนจริงที่สุด การบ้านก็เป็นสมุดลายมือเด็กๆจริงด้วย
เข้าไปที่นั่น แล้วเหมือนไปเยี่ยมบ้านคนจริิงๆเลยค่ะ
คุณไปเที่ยวนะคะอยู่ราชบุรีไม่ไกลมาก
กลางคืน ก็กลับมาค้างอัมพวา ดูหิ่งห้อยก็ได้ด้วยค่ะ
บันทึกเก่าๆ เคยเขียนไว้เมื่อครั้งแรกที่ไปค่ะ
http://gotoknow.org/blog/tantirapan/140711
ถ้าว่างลองแวะอ่านดูนะคะ สนุกมากๆ
สวัสดีค่ะคุณนาย เสนาะ ยิ้มสบาย
ขอบคุณค่ะ
และการรักษาวัฒนธรรม ก็เท่ารักษาชาติ ดังพระราชดำรัส พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเราค่ะ
ขอให้ได้ไปนะคะ
ยังมีเรือนพระอริยเจ้า สี่ภาคด้วย และห้องหุ่นบุคคลสำคัญ ของโลก
ชอบมากที่สุดที่มีเพลงไทย แบบนี้ ตลอดเส้นทาง
ผู้ที่เดินชม แทบไม่ได้พูดคุยกัน
จิตคงกระหวัดกลับไปสู่ยุคโบราณของไทยค่ะ
ดีจังเลย
สวัสดค่ะคุณครูโย่ง
ครูโย่งต้องชอบแน่ๆเลย
กลิ่นไอ แห่งความเป็นไทยกลุ่นกำจายเลยค่ะ
หุ่นปั้นก็ช่างวิจิตร สวยงาม
ระยะทางจากกรุงเทพ ชั่วโมงเศษก็ถึงค่ะ
ไปเช้าเย็นกลับ หรือจะหาโฮมสเตย์พักก็ไม่แพง
เคยไปค้างมาแล้ว คนละ ๓๐๐ บาท
เป็นกระท่อม นอนกางมุ้ง ติดลำคลองดำเนินสะดวก
น่าไปๆๆๆๆ ขอบอก
มาเยี่ยมน้องสาวครับ
กลับมาอีกครั้ง นำคำเตือนมาฝากคุณตันติราพันธ์...ตุลาคม เดือนแห่งการรณรงค์โรคมะเร็งเต้านม

เสื้อฟ้าๆ ไม่ใช่หุ่นขี้ผึ้งน๊ะครับ อิอิ
เจริญพร โยมหมอ
หุ่นขี้ผิ้งของเมืองไทยไม่แพ้ชาติใดเลย
อาตมาไปดูที่นครปฐมมาแล้ว 2 ครั้ง
ดูไม่เบื่อ แต่ที่โยมหมอไปอาตมาไม่เคยไปดู
เจริญพร
สวัสดีค่ะ
- ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ แต่ละภูมิภาคล้วนมีสิ่งดี ๆ และคุณ่ค่าในตัวจังเลยค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะพี่. bangsai
คิดถึงพี่ และดงหลวงมากๆ
ขอให้พี่มีความสุขในการดำเนินชีวิต
และงานที่ทำเพื่อชีวิตคนอื่นที่ดีขึ้น
ศรัทธาพี่เสมอ
ลงมากรุงเทพ อย่าลืมแวะไปเที่ยว ราชบุรีนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ คนพลัดถิ่น
เหมือนย้อนอดีตจริงๆค่ะ
วันนั้น เป็นเวลาเย็นมากแล้ว คนน้อยกลับกันเกือบหมด
ได้เข้าไปบ้านสุดท้าย โผล่เข้าไปในห้องหนึ่งคนเดียว
เกิดความเย็บวูบ
ใจหายหมดเลยค่ะ
เลยรีบลา ลงเรือนไป
เขาก็คงทักทายเราเช่นกันมังคะ
ขอบคุณความห่วงใย และขอให้มีสุขภาพดีเช่นกัน
สวัสดีค่ะคุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน
น่ารักจังเลยค่ะ
อย่างนี้ ชาวสาธารณสุขชื่นใจ
มีคุณครูใจดี ช่วยกันสร้างสุขภาพให้ด้วย
ขอบคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะคุณsuksom
ถ้าเห็นแต่รูปภาพ จ้างก็เดาไม่ถูกว่าคนหรือหุ่น
ใครจะรู้ หุ่นก็อาจมีชีวิตด้วยก็ได้
ชีวิตคนละโลกกับเราไง
จริงไหมคะ
สวัสดีค่ะท่านพระปลัด
ครั้งแรกแทบไม่เชื่อสายตา
หุ่นช่างเหมือนคนเสียจริง
ผิวพรรณ สายตา อารมณ์
ฝีมือคนไทยสุดยอดแล้วเจ้าค่ะ
พระคุณเจ้าหาโอกาสเดินทางมาเที่ยวนะเจ้าคะ
ได้บรรยากาศ กว่าโยมบรรยายเยอะเลย
สวัสดีค่ะคุณเพชรน้อย
ในแต่ละเรือนนั้น
ยังมีอุปกรณ์ เครื่องใช้ประกอบด้วย
เข้าไปดูในครัว ยังเจอหุ่นกำลังห่อขนมอยู่เลยค่ะ
ดูให้สุขใจก็สุขใจค่ะ
เป็นการเรียนรู้วัฒนธรรม ที่ละเอียดมากๆ จากวิถีชีวิต
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีครับคุณ ตันติราพันธ์
////ไปมาแล้วเมื่อหลายปี
////อ่านอีกทีเมือนได้ไปไหม่ไหม่มา
///เตือนความจำ ตามความคิด พิจจารณา
/// ทรงคุณค่าความเป็นไทย ได้เรียนรู้