สวัสดีค่ะคุณ คนพลัดถิ่น

เหมือนย้อนอดีตจริงๆค่ะ

วันนั้น เป็นเวลาเย็นมากแล้ว คนน้อยกลับกันเกือบหมด

ได้เข้าไปบ้านสุดท้าย โผล่เข้าไปในห้องหนึ่งคนเดียว

เกิดความเย็บวูบ

ใจหายหมดเลยค่ะ

เลยรีบลา ลงเรือนไป

เขาก็คงทักทายเราเช่นกันมังคะ

ขอบคุณความห่วงใย และขอให้มีสุขภาพดีเช่นกัน