ภาพสะกิดใจเหมือนอนาคตของใครในตอนนี้นะ...
ยามเย็นเมื่อวันวานผมลงไปเดินออกกำลังกายใน มอ. หาดใหญ่ เห็นแสงแรงร้อนของดวงอาทิตย์กลายเป็นสีแห่งสีทองผ่องโสภาสวยงามตาน่าบันทึกไว้นะ...

เหมือนกับจะเป็นทางรอดของเราต้องมีแสงนำทางให้ส่องทางเดินนะ...

แสงส่องทางนำชีวิตโดนเต็ม ๆ เลยละ...ยิ้ม ๆ

เป็นความงามของธรรมชาติที่สงบทำให้จิตใจสงบตามไปด้วย...

ไม่มีอะไรที่ทำให้จิตใจสงบเท่ากับอยู่ดูธรรมชาติตามเป็นจริงของสิ่งนั้น ๆ

ณ ซอกตึกหนึ่งแม้เต็มไปด้วยขวากหนามก็ยังมีช่องทางไปตามแสงสว่างที่ส่องทางให้เดินนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
สวัสดีครับคุณUmi
แสงใดไหนเล่าเสมอเท่าแสงแห่งปัญญาเป็นไม่มี.....
เปรียบเสมือนหงายของที่คว่ำ
เปิดของที่ปิด
บอกทางแก่ผู้หลงทาง
ส่องประทีปในที่มืดด้วยหวังผู้มีจักษุจักเห็นรูป
ฉะนั้น.....
วันพร่งนี้กระผมก็จะออกเดินทางไปร่วมประชุมวิชาการที่ มอ.หาดใหญ่แล้ว
อยากเจอท่านUmiจังเลย...ไม่รู้จะได้เจอหรือป่าวหนอ
ขวากหนามไม่ใช่เรื่องใหย่ ถ้าใจสู้...ซะอย่าง
พ้นขวากหนามได้ แล้วเราก็ Happy Ending อิ อิ
+ ขอบคุณมากค่ะ...ภาพที่ให้ข้อคิดสะกิดใจค่ะ...
+ วันนี้จิตใจไม่ค่อยมั่นคงเท่าที่ควรค่ะอาจารย์...
+ พยายามดับใจอยู่ค่ะ...
ชีวิตย่อมมีทางออกเสมอ, ใช่ไหมครับ
แต่ทางออกที่ว่านั้น ก็จำต้องเริ่มต้นด้วยการคิด
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ นายประจักษ์~natade
มองในแง่งามยามเย็นนะครับ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง
ยินดีต้อนรับสู่แดนใต้นะ
ยามเย็นผมเองก็อยู่ใน มอ. หาดใหญ่นะครับ ถ้ามีเวลาลองโทรเลขภายใน มอ.ที่ 3147
โชคดีอาจเจอกันทางเสียงก่อนนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ยามเย็นผมเป็นพ่อลูกอ่อนซะแล้วละ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับ คุณ มนัญญา
ภาพสวยจังเด็กดูแล้วชอบ ๆ นะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณแอมแปร์
คงทำใจได้แล้วนะครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณแผ่นดิน
มองได้หลายมุมนะครับ ในมุมหนึ่งของทางรอดในสังคมเมืองไทยปัจจุบันนี้ก็คือแสงจากราชบัลลังก์ส่องลงมานะครับผม
ขอบคุณครับ
มอ.น่าอยู่นะคะ ขอให้มีความสุขนะคะ
สวัสดีครับ คุณประกาย
ยังเป็นแหล่งธรรมชาติที่สวยงามน่าเที่ยวชมนะครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ