หนูมีนากับป่าชายเลน

    วันนี้ขอนำหนังสือนิทานทำมือเล่มเล็ก...เรื่อง "หนูมีนากับป่าชายเลน" ฝีมือของ ด.ญ. นูราวาตี  มะสูยี  ด.ญ.บูไรด๊ะห์  เจะหลง นักเรียนชั้น ป.6 และครูอ๋อยมาฝากค่ะ...หลังจากที่ติดไว้...น๊าน...นาน....ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมจากงานวิชาการของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16- 18 ส.ค. 2551 เป็นกำลังใจด้วยค่ะ

     

    ทะแล้ม...ทะแล้ม...ทะแล้ม...(ไม่ต้องรำพึงรำพันมาก...) เชิญชมค่ะ...

         กาลครั้งหนึ่งเด็กหญิงมีนา  ผู้มีใจรักพิทักษ์สิ่งแวดล้อมได้ไปเยี่ยมเพื่อน ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง....

     หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ริมทะเล  ซึ่งตลอดแนวชายฝั่งเต็มไปด้วยป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์

      มีแม่น้ำที่อุดมสมบูรณ์ด้วยหมู่แมกไม้และสัตว์ป่าชายเลนหลากหลาย  มีทั้งฝูงปลา  ปู   ลิงแสม  และปลาตีน  เป็นต้น

     ชาวบ้านมีอาชีพประมง  หากุ้งหอยปูปลาจากทะเลและแม่น้ำไปขาย

     มีนาและเพื่อนปั่นจักรยานสำรวจไปทั่วหมู่บ้าน   ทำให้มีนาได้เห็นชาวบ้านบุกรุกถางป่าชายเลนเพื่อทำนากุ้ง  ตัดไม้เผาถ่าน  และตัดไม้ขาย

       

     เมื่อวันเวลาผ่านไป   ป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์ก็ถูกตัดเหลือแต่ตอ   แม่น้ำก็เริมเหือดแห้ง  กุ้ง   ปู   ปลา ก็หายากขึ้นทุกที   ชาวบ้านก้ต้องออกไปห้ กุ้ง  หอย  ปู  ปลา  ในทะเลไกล ๆ   แต่ในภาวะน้ำมันแพงเช่นนี้ชาวบ้านก้สู้ไม่ไหว

     แล้ววันหนึ่งเกิดพายุ   ลม   ฝน  คลื่นโหมกระหน่ำซัดเข้าฝั่งพังทลายบ้านไปหลายหลัง   น้ำท่วมทั้งหมู่บ้าน  นากุ้งก็ถูกน้ำท่วม   กุ้งที่เลี้ยงไว้ก็หลุดลอยไปกับน้ำ   ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนและความเสียหายอย่างหนัก  ทั้งนี้เพราะไม่มีป่าชายเลนกั้นลมและคลื่นนั่นเอง

     มีนาเด็กหญิงผู้ทักษ์สิ่งแวดล้อมบอกกับชาวบ้านว่า...ที่ต้องเป็นเช่นนี้เพราะพวกเราบุกรุกทำลายป่าชายเลนไปทำนากุ้งนั่นเอง   พวกเราเลยถูกธรรมชาติลงโทษ

       ชาวบ้านเมื่อได้รับทราบแล้ว   ต่างก็สำนึกได้   มีนาจึงชวนชาวบ้านและเพื่อนไปช่วยกันปลูกต้นโกงกาง   เพื่อให้หมู่บ้านแห่งนี้กลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง......

....................ทะแล้ม....ทะแล้ม....................