มองเพื่อยอมรับ และ ปรับปรุง

 

          เมื่อมองคนอื่น

 

       การกระทำของคนอื่น

-         ให้มองหาข้อดี  เพื่อการยอมรับในตัวเขา

-         ข้อเสียของเขาเราก็ต้องเปิดใจยอมรับตามความเป็นจริงว่าเขาเป็นเช่นนั้นเอง ทุกคนต่างก็มีข้อเสียด้วยกันทั้งนั้น แม้แต่ตัวเราเอง

 

คำพูดของคนอื่น

- คำพูดที่เราเห็นด้วย   เราก็นำมาเสริมเติมเต็มความคิดของเรา

- คำพูดที่เราไม่เห็นด้วย เราก็ต้องยอมรับความแตกต่างด้วยการเปิดใจให้กว้าง   และควรนำมาพินิจพิจารณาโดยแยบคายว่าเขามีเหตุผลอย่างไร จึงพูดอย่างนั้น   ไม่ควรปฏิเสธความคิดของเขา

 

เมื่อมองตัวเอง

 

-                     ตรวจสอบสภาพจิตใจ ว่ายังมี “อคติ 4” อยู่หรือไม่ ถ้ายังมีอคติ 4 อยู่  อย่าเพิ่งคิด  อย่าเพิ่งตัดสินใจ  อย่าเพิ่งพูด  อย่าเพิ่งกระทำ

-   พิจารณาแก้ไขปรับปรุงตนเอง ด้วยการรู้เหตุ  รู้ผล รู้ตน รู้ประมาณ รู้กาล  รู้ชุมชน  รู้บุคล   แต่ละสถานการณ์ ควรทำอย่างไร  ควรพูดอย่างไร   ต้องคิดให้รอบคอบ

-  อย่าเพิ่งรีบตัดสินคนอื่นว่าดีหรือไม่ดีจากคำพูดหรือการกระทำของเขา  ควรตัดสินคนอื่นอย่างลึกซึ้ง ด้วยใจที่เป็นกลาง   ตัดสินคนอื่นในมุมมองเดียวกับที่ตัวเขาเป็น  แล้วก็จะเข้าใจเขามากขึ้น  

 

         ข้อสรุปของการมองคนตามพุทธสุภาษิต

 

         ขุมกำลังของคนพาล  คือ การจ้องหาโทษของคนอื่น

 

          ขุมกำลังของบัณฑิต  คือ การไตร่ตรองโดยพินิจ

 

                   (อมฤตพจนา : พระพรหมคุณาภรณ์)