เล่าเรื่องเด็ก เรื่องตัวเองมามากแล้ววันนี้ขอเล่าเรื่องของคนอื่น ที่เกิดจากแรงบันดาลใจที่ได้สนทนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในบล็อคกับสมาชิกหลายท่านและอ่านบันทึกของคุณครูสุนันทาทำให้มองเห็นการทำงานของคุณครูและรับปากว่าจะเล่าเรื่องที่เกี่ยวข้องกับงานของ กศน.
หมู่บ้านที่อาศัยอยู่ เป็นหมู่บ้านจัดสรร ติดถนนมิตรภาพ สะดวกแก่การเดินทาง รถไม่ติด ถนนสี่เลน มีต้นไม้ร่มรื่น ไม่ไกลตัวเมืองจนเกินไป ที่ได้มาเลือกซื้อเพราะสำรวจแล้วพบว่าครูอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก นอกนั้นเป็นข้าราชการหน่วยงานอื่นเพียงเล็กน้อยเช่นทหาร ตำรวจมีส่วนน้อยและที่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวครู เคยมีผู้ให้สมญาว่า “หมู่บ้านครู”
เพื่อนบ้านจึงคุ้นหน้า คุ้นตา มีกิจกรรมร่วมกัน อยู่ร่วมกันอย่างร่มเย็นเป็นสุขในตอนเย็นหรือวันหยุดจะทานข้าว ออกกำลัง การคุยสารพันปัญหาในทางสร้างสรรค์ และไม่ไร้ค่า นับว่าเป็นความอบอุ่นอย่างมาก
เพื่อนบ้านที่จะกล่าวถึงมีจำนวน 3 คนคือคนแรกชื่อป้าดอกไม้ อายุ 51 ปี มีสามีเป็นข้าราชการบำนาญ เรียนได้เพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 อ่านและสะกดคำง่าย ๆ ได้ มีลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน เรียนจบชั้นปริญญาตรี ปว.ส. และ ปว.ช. เนื่องจากฐานะทางบ้านของป้าดอกไม้ขาดแคลน แม่เสียชีวิตทำให้ป้าดอกไม้ต้องออกจากโรงเรียนเพื่อดูแลพ่อที่ไปทำไร่ทำนา
คนที่สองคือคุณกระถิน สามีเป็นข้าราชการ อายุ 32 ปี คุณกระถินเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จัดว่าเป็นคนสวย หุ่นดี ครอบครัวขาดแคลนเช่นกัน ทำให้ขาดเรียนบ่อย ๆ และเป็นผลให้ต้องหยุดการเรียนลง
คนที่สามชื่อคุณผักบุ้ง อายุ 30 ปี มีสามีรับราชการ คุณผักบุ้งสวยน่ารัก อ่านหนังสือไม่ออก ตอนแรกเคยสังเกตว่าเมื่อส่งอะไรให้อ่านเธอจะส่งต่อให้สามี เพราะไม่เคยเข้าโรงเรียนตั้งแต่เล็ก ตอนวัยเด็กพ่อ แม่พาไปอาศัยอยู่ในป่า ไม่มีโรงเรียน
กศน. เป็นทางออกที่ดีที่สุด เมื่อหมู่บ้านเขามาสำรวจและรณรงค์ให้ทุกคนจบการศึกษาภาคบังคับ ทำให้ทั้งสามคนไปลงทะเบียนเป็นนักศึกษา กศน. ปัจจุบันป้าดอกไม้เรียนอยู่ช่วงชั้นที่ 3 มีโครงการจะเรียนต่อช่วงชั้นที่ 4 และไปเรียนต่อระดับปริญญาตรีภาคพิเศษ เพื่อพัฒนาประสบการณ์และลูก ๆ สนับสนุน ป้าดอกไม้เป็นบุคคลที่มีการพัฒนาเร็วมาก สามารถใช้คำทับศัพท์ภาษาต่างประเทศได้เหมาะสมกับบริบท วิเคราะห์ข่าวเหตุการณ์และมีวิจารณญาณในการอ่านและฟัง เข้าใจการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและบ้านเมือง นอกจากนั้นป้าดอกไม้เป็นผู้มีจิตสาธารณะสูงในการรับใช้สังคมที่น่ายกย่อง
คุณกระถิน จบการศึกษาช่วงชั้นที่ 4 และเข้าเรียนต่อหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น ปัจจุบันมีหน้าที่การงาน มีรายได้จุนเจือครอบครัว และสามารถสอนการบ้านของลูก ๆ ได้ และมีโครงการจะเรียนต่อในระดับปริญญาตรีภาคพิเศษ
คุณผักบุ้ง อ่านออกเขียนได้มากขึ้น แต่สามารถพัฒนาบุคลิกภาพได้อย่างเห็นชัดเจน ด้านการแต่งกาย การมีมารยาททางสังคม และสามารถสอนการบ้าน รวมทั้งการอบรมลูก ๆ ได้อย่างเหมาะสม
ในฐานะที่เป็นส่วนหนี่งของสังคมไทย ขอขอบคุณ กศน. ที่มีส่วนในการสนับสนุนการศึกษาอันเป็นพื้นฐานที่สำคัญของการพัฒนาสังคม
นึกว่าเป็นผักข้างบ้าน ที่แท้เป็น "คน" ข้างบ้าน
+ สวัสดีค่ะครูคิม....
+ เข้ามาร่วมขอบคุณ กศน.ด้วยคนค่ะ...
+ เคยเห็ยป้านกศน.ว่าไว้ " คิดอะไรไม่ออกบอกกศน." ค่ะ
+ ถูกต้องแล้วค่ะ...ใช่เลย...
+ อ่านแล้วทำให้ใจยิ้มค่ะ...
เยี่ยมมาก มอบรางวัล
ขอขอบคุณค่ะคุณครูNONGYAO - CHAMCHOY
เล่าเรื่องเด็กมามากแล้ว
เล่าเรื่องของคนอื่นบ้าง
ครูคิมสนิทกับป้าดอกไม้มากนะคะ
เพิ่งมาตามครูคิมให้ไปทานข้าว และป้าก็พอใจมากที่นำเรื่องของป้ามาลงในบล็อคค่ะ
ขอขอบคุณค่ะน้องคุณครูแอมแปร์~natadee
" คิดอะไรไม่ออกบอก กศน."
รู้สึกชื่นชมป้าดอกไม้ และทั้งสองคนค่ะ
ปลื้มและภาคภูมิใจไปด้วย
และพี่คิมก็รู้สึกชื่นใจที่น้องแอมแปร์ยิ้มได้
สวัสดึค่ะครูคิม
***แวะมาอ่าน...เพลินดีค่ะ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.นายประจักษ์~natadee
เป็นอย่างไรบ้างคะ สภาพแวดล้อม สบายดีนะคะ
"สุพรรณบุรี" มีความหมายค่ะ (ครั้งหนึ่ง)
นานแค่ไหนก็ยังมีความหมายอยู่เสมอ
(อ๊ะ...ขอกระซิบเบา ๆ อย่าบอกใครนะคะ)
อืม! ไม่มีใครแก่เกินเรียนจริงๆ ..
สวัสดีค่ะคุณครู ครูคำทศ
คนทั้งสามคนน่าชื่นชมค่ะ ที่พัฒนาตัวเองได้ดี
และพิเศษก็คือรับใช้สังคมทุกโอกาส
คุณครูสบายดีนะคะ ขอขอบคุณที่กรุณามาเยี่ยมนะคะ
สวัสดีค่ะครูคิม.... พอลล่าแวะ มาอ่านบันทึก ค่ะ การเรียนรู้ที่ดีต้องการการสนับสนุน ที่ดีด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะท่าน ศน.ลำดวน
ด้วยเจตนาจริง ๆ นะคะ เพื่อให้กำลังกับคุณครู สุนันทา
และเพื่อแสดงความชื่นชมกับท่านทั้งสาม
และเพื่อให้ใคร ๆ ได้ทราบว่าการเรียนรู้ การศึกษาเป็นการพัฒนาคนจริง ๆ ค่ะ
ขอขอบคุณนะคะ
ขอบคุณค่ะคุณน้องpaula ที่ปรึกษา~natadee
เพราะแรงขับเคลื่อนภายในของแต่ละบุคคลไม่เหมือนกัน
บางคนต้องได้รับการส่งเสริม สนับสนุน
บางคนก็เกิดจากการใฝ่ฝันของตัวเอง
ขอบคุณน้องพอลล่าค่ะ
นมัสการพระคุณเจ้า tukkatummo เจ้าค่ะ
ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงเจ้าค่ะ
สำหรับพรธรรมะ สาธุ
สวัสดีครับ คุณครูคิม อ่านบันทึกครูย้อนนึกถึง 8 กันยา วันศึกษาผู้ใหญ่ ผมเป็นผลผลิตของ กศน.รุ่นแรก ปี2514 เรียนจบ ระดับ 4 เทียบเท่า ม 3สมัยนั้น เรียกว่าการศึกษาผู้ใหญ๋ ย้อนรำลึกถึงครูภาษาไทย ครู ผ่อง จันทร์พัฒน์ ด้วยคำสอนของครูที่ให้สนใจการเรียน //////ดูหนังสือ บ้างน่ะ ใกล้จะสอบ
/// ครูนั้นชอบ อบรม บ่มนิสสัย
///อยากให้ศิษย์ ได้ดี และมีชัย
////สอบให้ได้ ผ่านชั้น กันทุกคน
คาระวะคุณครูทุกท่านครับ////