ครูผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ขี่จักรยาน มีนักเรียนชายตัวเล็ก ๆ ผอมกระหร่อง อายุ 12 ปีนั่งซ้อนท้าย

         เมื่อ  15 ปีที่ผ่านมา  ผู้อำนวยการโรงเรียนได้แจ้งให้ครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 คัดเลือกนักเรียนที่เรียนดี มีความประพฤติดี แต่ขาดแคลน   ของโรงเรียนในสังกัด  เพื่อคัดเลือกให้เหลือเพียง 1 ทุน  เข้ารับทุนการศึกษาของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

        วันนั้น 10 กุมภาพันธ์ 2535  เป็นวันสุดท้ายที่โรงเรียนได้รับหนังสือสั่งการจากต้นสังกัด  เพราะอยู่อำเภอบ้านนอก  การติดต่อล่าช้า  จะต้องรวบรวมข้อมูลของนักเรียน  เมื่อคัดเลือกเด็กได้แล้ว  ยังไม่มีภาพถ่าย  คุณครูทั้งโรงเรียนให้ความเห็นว่ามันยุ่งยาก และอีกอย่างคัดเลือกให้เหลือเพียง  1  คน เด็กบ้านนอกอย่างงพวกเราคงไม่มีโอกาส  สู้เด็กในเมืองได้หรอก

        ด้วยความพยายาม  ได้พาเด็กไปที่ร้านถ่ายรูปขอร้องให้ช่างช่วยถ่ายรูปด่วนให้  ต้องนั่งคอยประมาณ 2 ชั่วโมง  ทุกอย่างเป็นไปอย่างไม่ราบรื่น  สำหรับเด็กเขาไม่รู้อะไร  ครูบอกให้ทำอะไรเขาก็ทำตาม

        เดือนมีนาคม 2535 เด็กเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ไปเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาของโรงเรียนประจำอำเภอ ส่วนครูย้ายโรงเรียนไปต่างจังหวัด  หลังจากนั้นได้พบกันอีกครั้งหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2546  เด็กชายคนนั้นไปไปติดตามหาครูที่โรงเรียนใหม่และเล่าให้ฟังว่า  เขาได้เรียนจบคณะวิศวกรรมศาสตร์  ด้วยทุนของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1  เป็นต้นมา  ปัจจุบันทำงานเป็นวิศวกรอยู่ที่บริษัทเอกชนที่มั่นคง 

       ย้อนอดีต :  ครูผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ขี่จักรยาน มีนักเรียนชายตัวจ้อย ๆ ผอมกระหร่องนั่งซ้อนท้ายไปถ่ายรูป ถ่ายเอกสาร นั่งกรอกข้อมูลอย่างระมัดระวัง ร่างสำนวนการเรียงความประวัติส่วนตัว