ผมเข้าไปอ่านบันทึกนี้โดยบังเอิญ ต้องบอกว่าบังเอิญจริงๆ ทั้งที่เป็นบล็อกที่น่าอ่านมากๆ อีกบล็อกหนึ่ง ผมอาจจะข้ามาเป็นสมาชิกช้าไปก็ได้ถึงไม่ได้อ่านบันทึกนี้  จึงขออนุญาตนำมาเขียน เกี่ยวกับการแสดงความคิดเห็น เรื่องคำเรียก ชนเผ่ากะเหรี่ยงว่า ปกากะญอ ปาเกอะญอ หรือป๊ากกะญอ นั้น เมื่อผมได้อ่านการตอบข้อคิดเห็นของอาจารย์ขจิต ฝอยทอง ของคุณยอดดอย ในบันทึกนี้ทำให้ผมกลับมาคิดต่อว่าแท้ที่จริงแล้วจะเรียกว่าอย่างไรกัน แน่ ในฐานะผมเรียกตัวเองว่า ข้อคือปง่าเก่อญอ 

ขจิต ฝอยทองที่ปรึกษา~natadee
เมื่อ อา. 17 ธ.ค. 2549 @ 21:36
118703 [ลบ]

  • น่าจะเป็น“ปกากะญอ”.
  • นะครับ ไม่น่าใช่ พาเยาวชนร่วมงานพิธีวิวาห์ ปาเกอะญอ
  • ผมเป็นพี่น้องปกากะญอครับ  ชอบเรื่องเขียนของคุณครับมาก รออ่านอีกครับผม

ยอดดอย
เมื่อ อา. 17 ธ.ค. 2549 @ 22:40
118774 [ลบ]

       ขอบคุณครับคุณขจิตที่ติดตามอ่านและให้ความเห็นเกี่ยวกับการใช้คำว่า "ปาเกอะญอ" และ "ปกาเกอะญอ"

อันนี้ผมสะกดตามคำเรียกตัวเองของพวกเขาครับ นักวิชาการชอบเขียนว่า "ปกาเกอะญอ" หรือ "ปกากะญอ" บ้าง ซึ่งคนไทยพื้นราบมักจะอ่านกันว่า "ปะ-กา-เกอะ(กะ)-ญอ" แต่จากที่ผมสัมผัสมา ชาวกะเหรี่ยงเขาจะพูดว่า "ป๊าก-กะ-ญอ" (ยอ นี่ออกเสียงเหมือน ย.ยักษ์แต่มีเสียงขึ้นจมูกเป็น ญอ)

เมื่อพวกเขา (หมายถึงกะเหรี่ยงที่แม่ฮ่องสอนและเชียงใหม่) เรียกตัวเองว่า ป๊าก-เกอะ(กะ)-ญอ ผมก็เลยคิดว่า การสะกดว่า "ปาเกอะญอ" อันนี้น่าจะใกล้เคียงมากกว่า "ปกาเกอะญอ" ครับ

แต่ไม่แน่ว่ากะเหรี่ยงที่อื่นๆก็อาจจะเรียกตัวเองด้วยสำเนียงที่ต่างกันออกไปบ้าง และมีการเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย อันนี้เป็นธรรมดาของภาษาครับ หาจุดลงตัวยาก ว่าอันไหนของแท้ ก็เลยมาลงเอยว่าให้ดูบริบทเชิงพื้นที่เป็นสำคัญ ชาวบ้านเรียกอย่างไรก็ถือตามนั้น แต่ให้วงเล็บไว้ด้วยว่าโดยทั่วไปเขาใช้ว่าอย่างไร

เหมือนคำว่า "ลีซอ" เป็นคำที่นักวิชาการกระแสหลักก็ดี ราชการก็ดี คนไทยพื้นราบก็ดีใช้เรียกชาวเขาอีกกลุ่มหนึ่ง แต่จริงๆเจ้าของอัตลักษณ์เขาเรียกตัวเองว่า "ลีซู"

เวลาเขียนงานวิจัย ก็จะมีวงเล็บต่อท้ายเช่น "การวิจัยเพื่อศึกษาการปรับตัวของวัยรุ่นหญิงลีซู (ลีซอ) ต่อวัฒนธรรมบริโภคนิยม" เป็นต้น

ในทางสาขามานุษยวิทยา จะนิยมใช้ชื่อเรียกที่สะกดใกล้เคียงกับเจ้าของภาษาเป็นหลักครับ

ก็เลยเป็นที่มาของการที่ผมนิยมใช้คำว่า "ปาเกอะญอ" แทน "ปกาเกอะญอ" และ "ลีซู" แทน "ลีซอ" ฉะนี้ 

++++++++++++++++++++++++++++

    

          ผมค้นหาคำตอบสืบถามจากผู้รู้หลายท่าน ให้คำตอบต่างๆกัน วันนี้เป็นโอกาสอันดี ที่ คุณมนตรี จิตวิโรจน์กุล นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแม่หละ อ.ท่าสองยาง จังหวัดตาก ท่านเป็นปง่าเก่อญอ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องภาษาและสนใจเกี่ยวกับชาติพันธ์ปง่าเก่อญอ ได้มาแวะเยี่ยม ปรึกษาพูดคุยเรื่องแนวทางการจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้ชาติพันธ์ ปง่าเก่อญอ  จึงได้ถามความคิดเห็นเกี่ยวกับคำเรียกตัวเองว่า ปกากะญอ ปาเกอะญอ หรือว่าป๊ากกะญอ กันแน่ ท่านได้เขียนเป็นภาษาปง่าเก่อญอ ให้ผมและอธิบาย ให้ผมฟัง จึงขออนุญาตนำมาต่อยอดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ดังนี้

             จะเห็นได้ว่าภาษาปาเกอะญอ อ่านได้ 3 คำ คำที่ผมเน้นด้วยสี ต่างๆ  ดังนี้

คำแรก เป็นคำพูดเฉพาะ  เขียนในรูปภาษาไทยคือ ปง่า เวลาอ่านคำนี้ต้องอ่านติดต่อกันเร็ว ๆ จะเกิดเป็นภาษาปง่าเกอญอ

คำที่สอง เขียนในรูปภาษาไทย คือ เก่อ  เวลาอ่านและพูดจะลากเสียงยาว

ส่วนคำที่สาม เป็นคำพุดเฉพาะเช่นกัน  เขียนในรูปภาษาไทย ญอ เวลาอ่านและพูด จะออกเสียงนาสิก เสียงออกทางจมูก

เมื่อนำคำทั้งสามคำมาเขียนในรุปภาษาไทยอ่านและพูดได้ ดังนี้ ปง่าเก่อญอ แต่จะเขียนเป็น ปาเก่อญอ  คำและภาษาจะสวยและให้เข้าใจว่าเวลาพูดจะพูดออกเสียง ปง่าเก่อญอ

     ยังไงก็แล้วแต่ คำพูดเรียกตัวเองก็ขึ้นอยู่กับการเพี้ยนของภาษาในแต่ละท้องที่ จะเรียกว่า ปกากะญอ ปาเกอะญอ หรือปง่าเก่อญอ สุดท้ายแล้วก็มีความหมายเดียวกัน ผมจะขอนำเสนอความหมายของ ปง่าเก่อญอ  ในบันทึกต่อไป