วิธีแก้ “คนดื้อ” ที่จะเขียนต่อไปนี้ ผมคิดว่าสามารถนำไปใช้ได้ทั้ง “เด็ก” และ “ผู้ใหญ่” ครับ
เป็นวิธีที่เกิดจากการศึกษาและลองนำไปประยุกต์ใช้ดู
การแก้ปัญหา “คนดื้อ” ให้แก้ที่ตัวเราเองก่อนในเบื้องต้นครับ โดยมีหลักการพื้นฐานอยู่ที่ว่า จะต้องปรับปรุงตัวเราเอง ให้เป็น “กัลยาณมิตร” ของคนดื้อให้ได้เสียก่อน
นั่นคือทุกครั้งที่เจอ “คนดื้อ” หรือ “เด็กดื้อ” ให้ “ระวังที่ใจ” ของเราเป็นหลัก พยายามอย่าให้เกิด “อารมณ์” ให้แขวนคำพิพากษาเอาไว้ก่อน ให้มองโลกในแง่ดีเข้าไว้
เมื่อเรามีความสงบ มีความเย็น มีเหตุผล มีความเป็นผู้ใหญ่ มีความเป็นกัลยาณมิตร (ไม่เพ่งโทษผู้อื่น) ใช้เมตตากรุณา ใช้ปิยวาจา ทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดี ก็น่าที่จะทำให้ “คนดื้อ” ดีขึ้นมาได้บ้าง
อย่างน้อยก็เกิดจาก “ศรัทธา” ที่เขามีในตัวเรา
การแก้คนดื้อ ต้องใช้เวลา และ ใจเย็นครับ
บางครั้ง อาจจะแก้ไม่ได้เลยก็ได้ ต้องทำใจ
แต่อย่างน้อย ถือว่าเราทำดีที่สุดแล้ว
ขอบคุณครับ
เรียนท่าน รอง small man~natadee
แว๊บมาอ่านค่ะ ช่วงนี้งานยุ่งมากค่ะ
ตัวตนก็เป็นคน..ไม่ดื้อเท่าไหร่ แต่ รั้นพอประมาณค่ะ :)
ขอท่านรองฯสุขภาพแข็งแรงนะคะ
ทำงานต่อก่อนค่ะ
เช้านี้ผมได้เพิ่มความชัดจากท่านอาจารย์ไปมากครับ
เป็นเช้าที่ดีมาก
ขอบคุณครับ
ขนาดงานยุ่งๆยังปลีกเวลาแว๊บมาอ่าน
แสดงว่ายังมีความดื้ออยู่เหมือนกันนะครับ
ขอให้สดชื่นแจ่มในในทุกๆเช้านะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะท่านรอง
บางครั้ง..เด็กดื้อ ก็น่าท่าท้ายมาก ๆ ค่ะ
ความศรัทธา...น่าจะเป็นเครื่องมือแก้เด็กดื้อนะคะ
แต่ท่านรองฯ มีหน้าที่โดยตรงกับการแก้ คนโต
สวัสดีค่ะ
คนดื้อตามมาอ่านค่ะ...
ก็เป็นจริงอย่างที่ท่านพูดค่ะ
ถ้าเจอคนที่เราศรัทธา คนใจเย็น เป็นผู้ใหญ่ มีเมตตา
หนูจะไม่ดื้อเลยค่ะ...
แต่ถ้าคนไหนมาแรงๆ...
คนดื้อก็จัดการเละค่ะ
สวัสดีค่ะ อิ อิ อิ
ความรักความศรัทธา ช่วยให้แก้ "คนดื้อ" ได้บ้างครับ
ขอบคุณครับ
ความใจเย็น ใจดี มีเมตตา เป็นคาถาปราบคนดื้อครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ..เห็นด้วยๆๆๆจะปราบคนอื่นต้องปราบเราให้ได้ก่อนจะได้เอาไปใช้มั่ง เตือนตนเตือนตน...แต่ก้ออ่ะนะบางครั้ง (ส่วนใหญ่) สอนเด็กดื้อนี่สนุกกว่าสอนเด็กเรียนอีกนะคะ..เพราะเขามีหลายมุมที่ทำให้เรารู้จักเขามากขึ้น....ไว้จะมาทักทายใหม่ค่ะ
ตรงนี้เขียนมาดีครับ
จะปราบคนอื่น ต้องปราบตัวเราให้ได้ก่อน
และสอนเด็กดื้อ สนุกกว่าเด็กเรียน ผมก็ชอบอย่างนั้นครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
การแก้คนดื้อโดยแก้ที่ตัวเราก่อนมีแต่ได้ไม่มีเสียจริงๆด้วยครับ
ขอบคุณครับ
แก้ที่ตัวเรามีแต่ได้จริงๆครับ อย่างน้อยก็ได้พัฒนาตัวเอง
ขอบคุณครับ
สวัสดีคะ ท่านผอ.
ดีนะคะ แก้ที่ตัวเราก่อน ตามอาจารย์แนะนำ
แต่บางทีดื้อมาก ๆ ก็ไม่ไหวนะคะ
เมื่อก่อนผมไปแก้ที่คนอื่น สถานการณ์ยิ่งหนักกว่าเดิมครับ
เดี๋ยวนี้ผมกลับมาแก้ที่ตัวเอง ก็ดีขึ้นกว่าเดิม
แต่คนดื้อมากๆ บางครั้งก็ต้องทำใจครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับท่านรอง ฯ
ขอโทษด้วยครับช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เข้ามาเลย เพราะติดเรื่องงาน... แต่การแก้คนดื้อ..บางครั้งเด็กดื้อก็สามารถสะท้อนให้เห็นตัวของเราเองได้ในวัยเด็กแล้วคิดว่าสมัยเด็กๆ เราดื้อแบบนี้หรือเปล่า แต่น่าท้าท้ายที่สุด คือเด็กดื้อเงียบ ครับน่ากลัวมาก ๆ
ด้วยความเคารพครับ
การดื้อมีหลายอย่างครับ
- ดื้อดี (ต้องส่งเสริม)
- ดื้อไม่ดี (ต้องพัฒนา)
แต่ "ดื้อเงียบ" น่ากลัวมากๆครับ น่ากลัวพอๆกับเด็กก้าวร้าว หรืออาจจะยิ่งกว่า
ขอบคุณครับ
เด็กก็คือเด็กนะคะ ถ้าครูไม่หาวิธีแก้ไข แล้วใครจะแก้ละคะ
ครูคิมเคยบอกกับเด็กอยู่เสมอว่า เป็นเด็กไม่ถือว่าทำผิด
เพราะเด็ก ๆไม่รู้เท่าผู้ใหญ่ ให้อภัยทุกโอกาส
แล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่ ในโลกนี้ไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด
แต่คนโตดื้อ...เขาเรียกอะไรดีคะ ไม่มีใครแก้เขาได้หรอกค่ะ
ไม้อ่อนยังพอดัดได้ครับ
แต่ไม้แก่ ดัดไปก็อาจจะหัก
ก็คงต้องปล่อยไป (ละมั้งครับ)
แต่ก่อนจะปล่อยไป ก็น่าจะลองดัดดูนะครับ
ดัดได้นิดๆหน่อยๆ ก็ยังดี "ที่ได้ดัด"
ขอบคุณครับ
อยากแก้ไขปัญหาตัวเอง แก่ตั้งสามสิบแล้ว ยังมีคนบอกว่าดื้อเงียบ และก็มองเห็นตัวเองบ้าง แต่ก็ยอมรับไม่ได้ เป็นคนที่รับในการทำผิดของตัวเองไม่ได้ ติดนิสัยแก้ตัว ยิ่งพูดก็ยิ่ง เจ็บตัว เลยใช้วิธีเงียบแล้วฟัง เอาไปคิดเข้าข้างแต่ตัวเอง อยากเข้มแข็งจัง เพราะเห็นคนที่เค้าทำผิดพูดได้เฉย สารภาพได้เฉยเลยว่าผิด แต่เราทำอย่างเค้่ไม่ได้ ทำไมเค้าเก่งจริงๆ อยากปลดปล่อยได้อย่างเค้า กรุณาช่วยแนะนำด้วยค่ะ
คุณวาสนาครับ
นักข่าวต่างประเทศคนหนึ่ง วิเคราะห์เรื่องความสุขไว้ดังนี้ครับ
ความสุขของประเทศไอซ์แลนด์ อยู่ที่ "ความล้มเหลว" ครับ เพราการล้มเหลว ถิอว่ากล้าทำในสิ่งใหม่ๆ ล้มเหลวคือว่าได้ทำไปแล้ว เป็นความภาคภูมิใจที่ได้ทำ ถึงแม้จะล้มเหลวก็ตาม
ความสุขของประเทศไทย อยู่ที่การ ไม่คิด ทำตามสั่งอย่างเดียว แล้วจะอยู่รอดปลอดภัย
สังคมไทย จึงเป็นสังคม "จับผิด" ครับ ใครคิดเองจะถูกจับผิด และทับถมโจมตี เราจึงมักไม่ค่อยมีใครกล้ามายอมรับผิด เพราะผิด หมายถึงว่า การถูกตำหนิติเตียนโจมตี
การทำผิด แล้ว กล้ายอมรับผิด จึงต้องเปลี่ยนวืธีคืดใหม่แบบชาวไอซ์แลนด์ครับ คือ การล้มเหลว หรือ การทำผิด เป๋นความภาคภูมิใจที่ได้ทำ ถึงแม้นทำผิด นั่นเป็นผลจากการกระทำที่เราตั้งใจทำเต็มที่แล้ว ผิดก็ต้องยอมรับผิดครับ
ในมุมมองของผม ผมว่าคนทำผิดแล้วยอมรับผิด เป็นความกล้าหาญและเป็นความเข้มแข็งนะครับ
ลองดูครับ ผิดแล้วยอมรับผิด มีแต่คน "จิตใจคับแคบ" เท่านั้นละครับ ที่จะมาทับถมโจมตี เราก็อย่าไปสนใจคนอย่างนี้ ขณะเดียวกัน ผมว่า คนดี ย่อมเข้าใจและยอมรับคนที่ทำผิดแล้วยอมรับผิดครับ