สองสามวันมานี้อารมณ์ดี..ยิ้มร่าค่ะ  ^^  สาเหตุเนื่องมาจากร่องความกดอากาศต่ำกำลังแรงที่พาดผ่านภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน    ได้เลื่อนลงมาพาดผ่านภาคกลางตอนบน  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างและภาคตะวันออก   ลักษณะเช่นนี้ทำให้บริเวณแถวบ้านฉันมีเมฆมากกับมีฝนตกกระจาย   ไม่ๆๆ..ม่าย..ย..ยไม่ใช่หรอก   ที่อารมณ์ดีเพราะฉันได้พูดคุยผ่านบันทึกกับบล็อกเกอร์ท่านหนึ่งที่ชอบเอารูปลูกสาวมาอวดต่างหาก    แถมยังชิงขึ้นบันทึกกะให้น้องต้อมยิ้มได้โดย เฉพาะตัดหน้าก่อนที่ฉันจะทันได้เขียนเล่าเรื่องราวความน่ารักของพี่พอ-น้องเพียง   เด็กน้อยที่ฉันแอบหลงรักมาในช่วงสองสามวันนี้

 

P

 

ฉันได้เห็นฝีมือทางด้านศิลปะของพี่พอเมื่อได้เข้าไปอ่านบันทึกผลงานนักเรียน     เกิดมาก็เพิ่งจะเคยได้เห็นนกซันรี่     ไม่อยากจะบอกเลยว่าฉันไม่เคยรู้จักเจ้านกที่ว่านี้มาก่อนเลย   แต่ผลงานชิ้นนี้น่ารักดี

 

 

แล้วก็ได้เห็นหน้าตาของพี่พอชัดๆ ในเวลาต่อมาที่บันทึกไปงาน KM มาค่ะ

 

 

และอมยิ้มกับการที่พี่พอช่วยแม่ใหม่เลี้ยงน้องเพียง..

 

 

บันทึกน้องพอ เป็นช่างภาพ ของครูใหม่ บ้านน้ำจุน (แม่ใหม่ของพี่พอ-น้องเพียง) ก็ทำเอาฉันยิ้มกว้างๆ เมื่อได้เห็นภาพถ่ายฝีมือพี่พอที่ดูๆ ไปแล้วคล้ายกับการถ่ายภาพของฉัน   คล้ายตรงไหน?....ฉันชอบถ่ายภาพสิ่งที่ควรจะโฟกัสไว้ตรงกลางภาพให้ไปอยู่ตรงขอบเฟรม   

 

 

 

และในบันทึกนางแบบ ของแม่ใหม่..  ฉันชอบท่าทางเอาเรื่องของพี่พอในรูปนี้มากจนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา (ไม่อยากจะบอกเลยว่า ฉันเป็นแม่เสือยิ้มยาก..มากที่สุดคนหนึ่งเหมือนกัน   แต่ฉันก็ยิ้มได้กว้างๆ )   

แม่ใหม่เล่าว่า.. "พี่พอชอบเป็น ส.ส. ตอนหาเสียง    ชอบแจกขนม    มีขนมหนึ่งถุงก็ต้องให้คนอื่นหยิบก่อนแล้วเหลือให้ตัวเองสองชิ้น    พี่สอนให้ลูกเป็นเด็กดีมีน้ำใจแต่นี่มันมากไปอ่ะ     ถ้าไปห้างก็จะขอซื้อขนมแจกเพื่อนนะแม่    กะว่าโตขึ้นจะให้เป็น สส. ไม่ก็ กำนันหญิงอ่ะ"    โอ้..ฉันเลยถือโอกาสฝากเนื้อฝากตัวจองตำแหน่งผู้ช่วยดำเนินงาน ส.ส.ไว้ก่อน    หวังว่าอีกประมาณ 20 กว่าปี..พี่พอจะเรียกฉันไปทำงานกับเธอนะ     ตอนนี้ฉันขอสะสมประสบการณ์การทำงานแถวๆ นี้ไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน

 

แต่ตอนนี้..ชักจะไม่ค่อยแน่ใจว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่เข้าไปคุยกับเธอ    ก็ตอนนี้แม่ใหม่ของพี่พอชักจะขนผลงานของพี่พอมาลงบันทึกเรื่อยๆ    ในบันทึกA River Runs Through It:สายน้ำลูกผู้ชาย ของท่านพี่จ๊ะ..แม่ใหม่บอกว่า "พูดเรื่องสุขกับทุกข์เนี่ยนะคะ     การมีลูกจะสุขสุดๆ เมื่อเห็นพัฒนาการของลูก  และจะทุกข์สุดๆ เมื่อลูกไม่สบายค่ะ ป้านารี    มีผลงานน้องพอมาฝาก   และยืนยันว่าน้องต้อมมีคู่แข่ง"    และท่านพี่จ๊ะ P บอกว่า.. "อืม เห็นฝีมือน้องพอแล้ว   พี่ต้อมชิดซ้ายไปเล้ย เนอะๆ "

 

 

ผลงานการวาดรูปของพี่พอตอนอายุ 3 ปี 11 เดือน

 

ผลงานการวาดรูปโดยใช้โปรแกรม paint ของฉันในวัยที่เลยซีรีย์เลข 3 นิดหน่อย --ใกล้เคียงกับวัยพี่พอมาก

(ที่แม่ใหม่ของพี่พอบอกว่า..รูปที่ฉันวาดคล้ายน้องเพียงร้องไห้ตามพี่พอ ในบันทึกไปโตย..เจ๊า )

เรามีอะไรเหมือนกันนะ?....   ฉันชอบวาดรูป-เธอชอบวาดรูป    ฉันถ่ายรูปให้จุดที่น่าสนใจอยู่ตรงขอบเฟรม-เธอก็เหมือนกัน    ฉันเป็นผู้หญิงวันเสาร์-เธอก็ใช่    ฉันเป็นลูกสาวคุณครู-เธอมีแม่เป็นคุณครูประจำชั้น   ฉันอ่านหนังสือได้ตั้งแต่อายุยังน้อยๆ - เธอก็เรียน ป.1 เมื่ออายุ 4 ขวบกว่าๆ  

 

แต่ที่ต่างกัน..พี่พอเป็นนางแบบได้สบายๆ แต่ฉันกลับขี้อายเหลือเกิน   ดูลีลาของเธอที่ท่านพี่จ๊ะ P naree suwan ชอบใจนักหนา    ก็พี่พอไปว่ายน้ำแถวบ้านป้า (ขอย้ำๆๆ บ้านป้านารี  อิอิ) ในบันทึกA River Runs Through It:สายน้ำลูกผู้ชาย ไง   เป็นนางแบบได้เนียนมากเลยนะเนี่ย

  

ฉันจะทำอย่างไรกับคู่แข่งคนนี้ดี   ฮึ ^^

********************************************************************************

P

2. ครูใหม่ บ้านน้ำจุน
เมื่อ พฤ. 18 ก.ย. 2551 @ 15:32


ฮ่า ฮ่า น้องต้อมทำเอาพี่ยิ้มกว้างไปถึงสมองส่วนความจำ    แล้วนึกต่อไปว่าน้องคนนี้ทำไมมาน เขียนอะไรได้น่าอ่านซะเหลือเกิน     แล้วมาบอกว่าขอยืมรูปไปประกอบการนินทาอีกแหนะ   เอารางวัลไปอีกหนึ่งรูป   วาดไว้ 5 ธันวา 50  เจ๊า