บางคนเขียนตัวเล็กเท่ามดเดินเลยละ

 

ช่วงนี้กำลังสนุกกับการตรวจงานของบรรดานิสิตทั้งหลายที่ได้ออกข้อทดสอบไปแล้วและมีผลกลับมาที่ต้นทางคือเราเอง 
 หลังจากอ่านคำตอบของผู้เรียนไปสักพักแล้วมาคิดถึงช่วงที่ตนเองเคยเป็นผู้ตอบบ้าง   รู้ว่าตนเองเวลาเขียนจะคำนึงถึงผู้อ่านมากว่า 
 ถ้าเราเขียนตัวเล็กไปคุณครูคงอ่านยาก  ถ้าเขียนตัวติดๆกันเกินไปท่านคงอ่านไม่ได้แน่ๆ   เออ...หาวิธีการเขียนใต้ตัวโตๆและชัดๆเข้าไว้นะ 
ทีนี้ลองมาดูการเขียนของผู้เรียนยุคนี้แปลกไปมาก  บางทีต้องมองจ้องอยู่นานจึงแปลออกว่าเป็นอะไร  บางคนเขียนตัวเล็กเท่ามดเดินเลยละ 
 ก็อมยิ้มให้กับตนเองนะนี่  บางคนแถมบอกตรงๆว่า  ข้อนี้ผมทำไม่ได้ครับอาจารย์  หรืออะไรก็ว่ากันไป  นะนี่  ฮิฮิฮิ...

ผมว่านะ...คือ  การเขียนลายสือไทยในยุคปัจจุบันนี้ก็ต้องทบทวนและนำมาคัดลายมือกันใหม่แล้วละ  แล้วเขียนตัวโตชัดเชนสวยงามตา  พาชื่นใจให้คะแนนการเขียนลายมืองามบ้างนะ.