ปาจิตตีย์ มุสาวาทวรรค สิกขาบทที่ 6
โย ปะนะ ภิกขุ มาตุคาเมนะ สะหะเสยยัง กัปเปยยะ…
“อนึ่ง ภิกษุใดสำเร็จการนอนร่วมกับมาตุคาม เป็นปาจิตตีย์.”
อนาบัติ
1.ในสถานที่มุงทั้งหมด ไม่บังทั้งหมด 2.ในสถานที่บังทั้งหมด ไม่มุงทั้งหมด 3.ในสถานที่ไม่มุงโดยมาก ไม่บังโดยมาก 4.มาตุคามนอนภิกษุนั่ง 5.ภิกษุนอน มาตุคามนั่ง 6.นั่งทั้งสอง 7.ภิกษุอาทิกัมมิกะ ไม่ต้องอาบัติแล.
เรื่องต้นบัญญัติ
พระอนุรุทธะเดินทางผ่านโกศลชนบท จะไปสู่กรุงสาวัตถี ขออาศัยในอาคารพักแรมของหญิงคนหนึ่ง ต่อมามีคนเดินทางมาขออาศัยในโรงพักนั้นอีก หญิงเจ้าของบ้านพอใจในรูปโฉมของพระอนุรุทธ จึงจัดให้พักใหม่ห้องเดียวกับนาง แล้วยั่วยวนท่านต่าง ๆ ท่านกลับเฉย และแสดงธรรมให้ฟัง จนหญิงนั้นปฏิญญาตนถึงพระรัตนตรัยตลอดชีวิต พระพุทธเจ้าทรงทราบ จึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่ภิกษุผู้นอนร่วมกับมาตุคาม (คือ ผู้หญิง).
องค์แห่งอาบัติ 1.เสนาสนะเป็นวัตถุแห่งปาจิตตีย์ 2.นอนกับอนุปสัมบันในเสนาสนะนั้น 3.อาทิตย์อัสดงคตลับไปแม้แต่ในคืนทีแรก พร้อมด้วยองค์ 3 ดังนี้ จึงเป็นปาจิตตีย์ (บุพพสิกขาวรรณนา หน้า 183-184).
http://ariyavinaya.wordpress.com
