อันเนื่องมาจากการ ลปรร ในข้อเขียนของอาจารย์ประพนธ์ในเรื่อง ความเข้าใจที่ไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับ KM จึงทำให้มีคำถามครับ
    ตามที่อาจารย์ได้ไปเป็นวิทยากรหรือเป็นที่ปรึกษาในการทำ KM ในหลายๆองค์กร อาจารย์คงเห็นแล้วว่าองค์กรเหล่านั้น มีความกระตือรือร้นของผู้บริหารที่อยากให้ KM เป็นส่วนหนึ่งขององค์กร แล้วอาจารย์ก็ได้ไปแนะนำเครื่องมือต่างๆ ในการทำ KM ให้กับบุคลากรขององค์กรเหล่านั้น และท้ายสุดเมื่อมีกระบวนการแลกเปลี่ยนความรู้ ภายในองค์กร ก็มีการจัดเก็บความรู้เหล่านั้นในคลังความรู้ขององค์กร
     จะเห็นว่าในองค์กรเหล่านี้มีทั้ง
     หัวปลา ผู้บริหารองค์กรให้ความสำคัญต่อการจัดการความรู้
     ตัวปลา  จากการเริ่มต้นแนะนำของอาจารย์ องค์การเหล่านั้นก็น่าจะมีกระบวนการแลกเปลี่ยนความรู้เกิดขึ้น
     หางปลา เมื่อผ่านการแลกเปลี่ยนความรู้กันแล้ว ตกผลึกของความรู้ก็น่าจะมีการจัดเก็บในคลังความรู้ขององค์กร
     องค์กรเหล่านี้ มีครบทั้ง หัวปลา ตัวปลา และหางปลา แต่ไม่ใช่ทุกองค์กรจะประสบความสำเร็จในการจัดการความรู้ ผมทายว่าไม่น่าเกินร้อยละ 10 ขององค์กรเหล่านั้นด้วยซ้ำ ที่ประสบความสำเร็จในการจัดการความรู้ภายในองค์กร คำถามคือ เกิดอะไรขึ้นในองค์กรเหล่านี้ อะไรคือความแตกต่างระหว่างองค์กรที่ประสบความสำเร็จในการจัดการความรู้กับองค์กรที่ไม่ประสบความสำเร็จ ความแตกต่างตรงนี้น่าจะหมายถึงชีวิตของปลา นอกเหนือจากการสร้างตัวปลาให้เกิดขึ้นแล้ว เราก็น่าจะส่งเสริมวิธีการให้ปลามีชีวิตควบคู่กันไปด้วย