เริ่มจัดรายการวิทยุชุมชนมาได้ไม่กี่อาทิตย์ ในรายการ ช่วงเช้าของทุกวัน จาก 5.30 น. - 7.00 น.
ช่วงเช้า เป็นการคุยเรื่องราวทั่วไป ข่าวต่างๆ เรื่องชุมชน ข้อคิดที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชน หรือเป็นการ
สัมภาษณ์บุคคลที่มาเยี่ยมในชุมชน เป็นต้น ช่วงรายการนี้ ก็จะไม่ค่อยมีใคร โทรศัพท์มาคุยในรายการ
มากนัก
แต่พอเป็นช่วงสบายๆ เปิดเพลง และคุยเรื่องทั่วไป เรื่องชีวิต เรื่องการให้กำลังใจ เรื่องความทุกข์
ความสุข ในช่วงนี้ ก็จะมี ผู้ฟังโทรเข้ามา คุยด้วย ขอเพลงให้คนนั้น คนนี้ บ้างก็ขอเพลงพร้อมพูดเล่า
ปัญหาชีวิต ปัญหาครอบครัว ปัญหาเศรษฐกิจ
เช่น
จาก หนุ่มโสด ลูกสอง เป็นช่างในโรงงานทำอิฐใกล้ๆ ก็โทร. มาขอเพลง ที่เกี่ยวกับทำนองเพลงที่
ตัดพ้อว่า ทำไมแฟนถึงเลิกลากันไป
เสียงหญิงสาว ขอเพลง " น้ำใต้เข่า " และมอบให้ ชายหนุ่มที่ไปทำงานในเมืองและไม่กลับบ้านซักที
น้ำเสียงที่หญิงสาวพูด เหมือนกับอยากจะเล่าความอัดอั้น ความกังวล
เสียงชายหนุ่ม โทรมามอบเพลงนี้ให้ สาวอบต.คนหนึ่งแบบพิเศษ และแถมว่า ให้สาวๆทุกคนที่ฟัง
รายการ นี่ก็เป็นความสุข อย่างหนึ่งของผู้คนในชุมชน
มีทั้งหนุ่มใหญ่คนในชุมชนนี้ ไปทำงานที่ สิงคโปร์ รายนี้ โทรมาขอเพลงประจำ แม้จะไม่ได้มีโอกาส
ฟังเพลงที่ขอก็ตาม แต่ก็มีความสุขที่จะขอเพลงให้กับคนในครอบครัว เพื่อนบ้าน ร้านค้า ร้านอาหารที่อ่าง
อำปึล หรือร้านต่างๆในระแวกนี้ เหมือนกับเป็นการ บอกกับ ถิ่นเกิดว่า " ฉันยังอยู่ที่นี่ ตรงนี้ และคิดถึง "
ส่วนมากจะขอเพลง " กระเป๋าแบนแฟนทิ้ง "
เพลงของชุมชน จึงเป็นเพลงของความรู้สึกต่างๆนานา เหงา เศร้า รื่นเริง ทุกข์ใจ กังวล และคิด
ถึง การจัดรายการ เราก็ได้แต่คุยว่า
" ยินดีเป็นเพื่อนของท่านผู้ฟังทุกท่านเลยนะคะ เรานั่งตรงนี้ ที่นี่
เมื่อมีความทุกข์ อย่าเก็บไว้นะคะ
บอกเล่าสู่กันฟัง บางที ความทุกข์ของเรา ก็เป็นประโยชน์ ต่อ ความทุกข์ของผู้อื่น ด้วยเหมือนกัน
เรามาฟังเพลงนี้ กันดีกว่านะคะ " โปรดช่วยดูแลคนดี "
ถ้ามองโดยพื้นฐานก็เหมือนว่า มนุษย์เกิดมาเพื่อจะเป็นคนดี ในมุมมองของแต่ละคน ดังนั้นชุมชน
ก็ต้องช่วยกัน เอาใจใส่ ดูแลกันและกัน และ วิทยุชุมชน ก็ได้ทำหน้าที่นี้ บางประการ
สวัสดีครับพี่หน่อย
ผมเชื่อว่าสังคมทุกวันนี้ มีหลายๆคนที่มีเรื่องราวชีวิตของตนเองที่ซ่อนลึกอยู่ข้างในแต่ยังไม่มีโอกาสเล่า ระบาย ออกมา ก็เป็นวิธีระบาย พอจะทำให้ใจตนสบายขึ้นมาบ้างครับ
ผมไม่ทราบว่าทุกวันนี้มีรายการวิทยุรับฟังเรื่องราวและให้คำปรึกษาหรือเปล่าครับ
ผมว่า ดีเจก็มีส่วนในการแสดงความคิดเห็นนะครับ สามารถชักจูงจิตใจ หรือโน้มน้าวให้คล้อยตามได้ทีเดียว เหมือนที่ญี่ปุ่น ดีเจชวนฆ่าตัวตายก็ไปกัน น่าดู เฮ้อ แต่บ้านเรายังดีครับ ที่ไม่มีอย่างนั้น
ยังหาเพลงภาษาใต้ให้อยู่นะครับพี่หน่อย
ด้วยความระลึกถึง..อย่างไม่เปลี่ยนแปลง
พักนี้เหนื่อยล้ามากเลยทีเดียว พลอยให้หลงลืมเรื่องการติดต่อสื่อสาร
ผมได้รับเอกสารครบถ้วนทุกอย่าง (ขอบพระคุณเป็นย่างยิ่งนะครับ)
และยังพูดคุยถึงการกลับไปที่นันอีกครั้ง เพื่อสานต่อภารกิจที่คิดว่า "ยังต้องทำ" และนั่นคือ "หัวใจ" ของนิสิตที่บอกกับผมครับ, พี่หน่อย
แวะมาเยี่ยมครับพี่หน่อย
ได้แผ่นเพลงภาษาใต้มาแล้ว ไม่นานเกินรอจะส่งให้
ให้ส่งที่ ตู้ ปณ. เลยใช่ไหมครับ