ครูแอนผ่าตัดไส้ติ่ง ที่ รพ.ปาย ได้รับการดูแลจากพี่หมอ คณะครู ลูกศิษย์ อย่างดี

ห่างหายไปอาทิตย์กว่าๆ เนื่องด้วยผ่าตัดไส้ติ่งที่รพ.ปาย เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2551 เพราะครูแอนเป็นคนที่นิสัยเสียอย่างหนึ่ง คือ ชอบสัณนิษฐานโรคเอง คิดว่าเป็นโรคกระเพาะ หรืออาหารเป็นพิษ ได้แต่กินยาๆๆ เคลือบกระเพาะไปวันๆ ขอเล่าลำดับเหตุการณ์น่ะค่ะ

  • ปวดท้องช่วงกลางท้องเยื่องไปขวาทั้งวัน วันพุธที่ 27 สิงหาคม 2551 แต่ก็ยังฝืนสอนหนังสือเด็กๆตามปกติ....กินยาธาตุน้ำขาว

  • ประมาณ 2 ทุ่ม เริ่มปวดมากขึ้นๆๆ เรื่อย ๆๆ ปวดซี่โครงด้านขวา

  • กินยาแก้ปวด...4 ทุ่มเกือบทนไม่ได้...นอนกำหนด...จนหลับไป

  • ตื่น ตี 2 ของอีกวัน อาการปวดท้องทวีคูณ ตัวเย็น ชาที่ปลายมือ...นอนต่อไม่ได้แล้ว

  • ตัดสินใจปลุกน้องครูปูและ พี่ครูเหว่า ไปส่งโรงพยาบาลปาย ตอนตี 3

  • คุณหมอฉีดยาแก้ปวด  เข็มที่  1 เอาไม่อยู่

  • เข็มที่ 2 ก็เอาไม่อยู่ (ตอนนั้นความรู้สึกหายใจไม่ออก ปากสั่น ตัวสั่น เหมือนจะขาดใจ)

  • หมอฉีดมอร์ฟีน เข้าไปอีก ครานี้หลับจนสว่าง (ประมาณ  6 โมงตื่น)

  • ภาพจากhttp://thaifittips.com/blog/?p=7

คุณหมอบอกว่านี่คืออาการไส้ติ่ง เพราะอาเจียน และปวดท้องอย่างรุนแรง  ...จัดการอดข้าวอดน้ำ..เข้าห้องผ่าตัด 2 ทุ่ม  ตลอดเวลาที่รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ได้รับการดูแลอย่างดีจากคุณหมอ ผอ.โรงพยาบาล พี่หมอสุพัฒน์  พี่หมอรอน ท่าน ผอ อุทัย คณะครู นักเรียน ศิษย์เก่า  ให้กำลังใจเยี่ยมเยือน พ่อและพี่ขับรถมาจากอุตรดิตถ์มาเฝ้าตลอด........

 

คุณหมอบอกว่า เป็นตั้งนานแล้วล่ะแต่ไม่ยอมมาหาหมอ จนเกิดพังผืดเกาะไส้ติ่ง...คุณหมอบอกว่าปกติ อัลตราซาวล์จะไม่เห็นไส้ติ่ง..แต่ครั้งนี้เห็น เป็นก้อนเล็กๆ อาจเป็นเพราะเจ้าพังผืดนี่เอง

                   ตอนนี้หลังผ่าตัดต้องดูแลเรื่องอาหารการกินเพราะรู้สึกว่ากินอะไรไปจะอ๊วกและอึดท้องไปหมด...ล้างแผลเอง...สุดท้ายครูแอนขอให้ทุกท่านสุขภาพดี ดูแลเอาใจใส่ตัวเองและคนรอบข้างน่ะค่ะ...ขอบคุณมิตรภาพที่คอยดูแลยามป่วยไข้