หลังจากป่วยสารพัดโรคไล่มาตั้งแต่หูอักเสบ, ไข้ไทฟัส, nasopharygitis แล้วก็อาการกรดไหลย้อนกลับ (GERD) ซึ่งตลอดระยะเวลาการรักษาแต่ละอาการก็จะยังคงมีอาการไข้ต่ำๆตัวรุมๆมาตลอด เรียกว่าตลอดเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ไม่มีวันไหนเลยที่รู้สึกเต็มร้อย

มาวันนี้ช่วงเช้า อาการหนักสุดคือมีอาการเจ็บที่คออย่างมาก กลืนก็เจ็บมาก จามก็เจ็บสุดๆ ไอก็ร้าวคอไปหมด แถมพอเอามือจับคอก็จับได้เป็นก้อนบวมๆ 2 ก้อนอยู่แถวๆลำคอแตะไม่ได้เลยเพราะเจ็บ (ตอนนั้นไม่ทันได้นึกเลยว่าเป็นตำแหน่งของต่อมไทรอยด์) เลยมีอันให้ต้องไปขอหาหมอหูคอจมูกอีกครั้ง ซึ่งกว่าจะได้พบคุณหมอก็อีก 5 นาทีเที่ยง คุณหมอตรวจดูในคอ จับด้านนอกปั๊บก็บอกเลยว่า โอ้โฮ ต่อมไทรอยด์อักเสบทั้งสองข้างเลย มีแรงถามแค่ว่าไม่ได้มาจากกรดไหลย้อนกลับใช่ไหมคะ เพราะเจ็บคอมากๆ คุณหมอก็บอกว่าไม่น่าใช่ หมอให้สเตียรอยด์มากินเลยกับยาฆ่าเชื้อ ว่าแล้วก็เสร็จเรื่องราว ได้ยากลับมา เจ้ายาเพร็ดนิโซโลนที่ได้มาบอกว่ากินหลังอาหารทันที เลยต้องกล้ำกลืนกินข้าวต้มลงคอไปได้สักครึ่งถ้วย ก็ไม่ไหวแล้ว ขอกินยาเลย กว่าอาการจะดีขึ้นก็เมื่อผ่านไป 2-3 ชั่วโมง ได้เห็นว่ายาฆ่าเชื้อที่ได้มาเป็นเจ้าตัวอ่อนสุดที่กินไปแล้วตั้งแต่ตอนหูอักเสบ และไม่ดีขึ้นเปลี่ยนเป็นยาแรงขึ้น กว้างขึ้นมา 2 ขนานแล้ว

ด้วยความสงสัยเลยต้องขอกลับไปหาหมอหูคอจมูกนอกเวลาอีกทีให้หายข้องใจ อีกอย่างคือยาสเตียรอยด์ออกฤทธิ์แล้ว อาการคอบวมเจ็บลดลงเป็นแค่พอทนได้แล้ว ก็เลยมีแรงที่จะไปหาหมออีกทีว่าจะถามรายละเอียดให้มากขึ้น ท้าวความกันมาตั้งแต่แรกๆเลย เพราะนับไปนับมาก็รักษามากับ 5 หมอแล้วอาทิตย์ละคนพอดีเลย ก็เลยได้ทราบรายละเอียดจนหายข้องใจ เชื่อมโยงเรื่องราวได้ และที่สำคัญคุณหมอท่านนี้ให้ตรวจดูการทำงานของไทรอยด์ด้วย เพราะหลังจากอาการนี้แล้ว เราอาจจะต้องเจอกับอาการ Hypo หรือ Hyperthyroid ที่จะต้องรอดูกันต่อไป ก็เลยโดนเจาะเลือดอีกเป็นครั้งที่ 3 ในระยะเวลา 1 เดือนนี้

ก็เลยได้กลับมาหาความรู้เรื่องต่อมไทรอยด์อักเสบ พบว่าอาการของเรานี่ชัดเจนมากๆว่าเป็นแบบ Painful thyroiditise ซึ่งอาการต่อมไทรอยด์บวมแตะเจ็บนี่ก็ชัดแล้ว แต่อาการหัวใจเต้นเร็วก็มีไม่มาก (ปกติก็เป็นคนหัวใจเต้นเร็วอยู่แล้ว) และไม่มีอาการมือสั่น (คุณหมอทั้ง 2 ท่านวันนี้ให้ยกมือยื่นไปข้างหน้าให้ดูทั้งคู่เลย จ้องมือกันใหญ่จนเราชักจะเริ่มสั่นเพราะเมื่อย...)

สรุปได้อีกรอบค่ะว่า คราวนี้น่าจะเป็นผู้ร้ายตัวจริงเสียที คราวนี้ก็ได้แต่บรรเทาอาการแล้วก็คอยดูกันต่อไป เพราะโรคนี้เขาจะหายไปเอง นี่กินยาเพร็ดนิโซโลนมา 2 มื้อแล้ว รู้สึกเลยว่าเจ้ายาอันตรายนี่ช่างมีฤทธิ์เหลือเชื่อจริงๆนะคะ กดภูมิเราเสียจนอาการแทบจะหายไปเลย 

เอาเรื่องราวมาฝากกัน ด้วยความหวังว่าจะไม่มีใครต้องป่วยเจ็บเหมือนเรานะคะ แค่เรื่องบ้านเมืองเมื่อคืนวานก็เจ็บหัวใจเกินพอแล้ว