บทเรียนจากคนตาบอด พิการสายตา แต่ไม่พิการใจ

วันที่ 21 -22 สค.นี้ มาทำงานที่จังหวัดนครปฐม เพื่อสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้กับรพ.ในจังหวัดนครปฐม ใช้ห้องประชุมและพักที่ "บ้านธารพระพร" อำเภอสามพราน เป็นสถานที่สำหรับนักบวชศาสนาคริสต์ บรรยากาศจึงค่อนข้างเงียบสงบ ในห้องพักไม่มีทีวี ไม่มีตู้เย็น เข้าถึงความจริงแล้วเรา

เมื่อเสร็จจากกิจกรรมสร้างการเรียนรู้กับรพ.แล้ว ได้ไปใช้บริการนวดแผนไทย ที่มีหมอนวดเป็นผู้พิการทางสายตา ตอนแรกคิดว่าจะกลับบ้านแล้ว แต่พอมาคิดอีกครั้งหนึ่ง พี่เขาบอกว่า คนที่เข้ามาพักที่นี่ เขาเลือกคนด้วยนะ ไม่ได้เปิดให้ใครมาพักได้ตามใจชอบ ไม่ใช่โรงแรม แต่ผู้ที่มาอยู่เพื่อสร้างความสงบในจิตใจ เลยคิดใหม่ว่าเมื่อเขาจัดสรรให้เรามาอยู่แล้ว เราต้องอยู่และสัมผัสกับบรรยากาศที่ตัดขาดจากการรับรู้ทางทีวีดูบ้าง แต่ลืมไปว่า เราต่อเน็ทได้ทุกที่ อิอิ

เล่าเรื่องของพี่ผู้พิการทางสายตาที่ไปใช้บริการนวดดีกว่า  ได้เรียนรู้จากสิ่งที่พูดคุย กันระหว่างผู้นวดและผู้ถูกนวด พี่เขามีรายได้ประมาณเดือนละ 4500 – 5000 บาท แต่มีการวางแผนการใช้จ่ายเงินที่ดีมาก สิ่งแรกที่พี่เขาต้องให้ประจำคือให้แม่ เดือนละ 2000 บาท ฝากประจำเดือนละ 2000 บาท ที่เหลือเป็นค่าใช้จ่ายของตัวเอง เปรียบเทียบกับเรา ให้แม่ใช้จ่ายน้อยมากเลย เมื่อเทียบกับเขา และยิ่งไปกว่านั้น  เธอยังเสียสละให้พี่ที่มองเห็นและมีร่างกายแข็งแรงดีไม่ต้องทำงาน อยู่บ้านดูแลแม่เสียด้วยซ้ำไป เธอมีความกตัญญูอยู่ในใจตลอดเวลา เธอเล่าว่า ได้ไปไหว้ศพคุณยอดรัก สลักใจ เพราะว่าคุณยอดรักมีบุญคุณ ร้องเพลงเพราะๆให้เธอฟังแล้วมีความสุข และเธอยังได้ซื้อเทปเพื่อช่วยครอบครัวคุณยอดรักอีกด้วย ....

 เธอพิการทางสายตามาแต่กำเนิด แต่ขอต่อสู้เพื่อเลี้ยงตัวเองและแม่ พี่ น้อง โดยมีอาชีพที่สุจริต และภาคภูมิใจกับอาชีพนี้ เพราะกว่าเธอจะได้ทำงานได้ฝึกฝนทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ รู้ว่ากล้ามเนื้อชนิดใด เส้นประสาท เส้นเอ็นอยู่ตรงไหน..เธอสามารถประเมินภาวะปวด เมื่อย ภาวะเสื่อมของข้อ ของคนที่เธอนวดได้ จากประสบการณ์ของเธอ ...

วันที่สอง พอลล่าจึงได้เชิญชวนผู้เข้าร่วมประชุมไปใช้บริการนวด และซื้อของที่ระลึกที่มาจากฝีมือของผู้พิการทางสายตา สวยมากๆเลยค่ะ ซื้อมา ดังภาพค่ะ

วันนี้ได้รับรู้ถึงศักยภาพของคนที่มีไม่จำกัดจริงๆค่ะ ขนาดเขาพิการทางสายตา แต่หากมีใจที่มุ่งมั่นแล้ว สามารถทำอะไรก็ได้ ตั้งแต่การนวดแผนไทยถักโครเชท์ ร้อยลูกปัด ทำกระเป๋า ที่ใส่โทรศัพท์มือถือ ต่างหู สร้อยคอ ฯลฯ แรกๆ เราอึ้งมากกับฝีมือของเขา....เราช่วยกันทำบุญค่ะ พี่ๆผู้พิการทางสายตาเขาก็ได้ทำบุญด้วย เพราะให้เราได้เรียนรู้จากเขาเยอะมากค่ะ ขอบคุณสวรรค์ค่ะที่ทำให้มีวันนี้ ....ขอบคุณ สถาบันฯ ที่เปิดโอกาสให้พอลล่าได้ทำงานนี้ ขอบคุณ พี่ๆ น้องๆ ผู้พิการทางสายตาสถานฟื้นฟู "บ้านธารพระพร "มากๆๆๆๆ ค่ะ ใครแวะไปแถวๆนั้น ช่วยแวะไปให้กำลังใจพวกเขาด้วยนะคะ