ครู ... ผู้สอนศิษย์ว่า ต้องเป็นคนดี ไม่คดโกงใคร ... ถ่มน้ำลายรดฟ้า โดนหน้าตัวเอง น่าละอายใจจริง

ช่วงนี้การงานอื้ออึง ... ภารกิจมากมาย ... เรื่องที่ต้องคิดยังมีอีกมาก ทำให้ต้องห่างร้างไกลจากการเขียนบันทึกสักเรื่อง

บังเอิญมีประเด็นทางด้านจรรยาบรรณทางการศึกษาเกิดขึ้น เลยต้องนำมาเขียนเล่าให้ฟังตรงนี้ไว้หน่อย

 

วันหนึ่ง ลูกศิษย์ที่เปิดร้านถ่ายเอกสารอยู่ได้โทรเข้ามาว่า ...

"อาจารย์ขา มี ครู เขามาจ้างหนูทำวิจัยเป็นผลงานวิชาการ เพื่อนำไปประกอบการขอวิทยฐานะให้สูงขึ้น ... ครูเขาจะทำบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) ที่เป็นวิจัยเชิงพัฒนานวัตกรรม ... อาจารย์พอแนะนำลูกศิษย์ที่ทำเป็น ทำให้ได้หรือไม่ค่ะ"

"อืมม มี ๆ เดี๋ยวครูจะโทรไปบอกลูกศิษย์ให้นะ ให้เขาโทรไปขอรายละเอียดที่ร้านของเรา"

"อาจารย์ขา แต่ ครู เขามาจ้างให้หนูทำให้เขาทั้งเล่มเลยนะค่ะ ตั้งแต่บทที่ 1 - บทที่ 5 รวมทั้งนวัตกรรมด้วย ... หนูอยากจะเข้ามาขอคำปรึกษาอาจารย์ได้หรือไม่ค่ะ"

 

ผมอึ้งไปสักพัก แล้วตอบกลับไปว่า ...

"เธอฟังครูให้ดี ๆ นะ การที่เธอรับจ้างครูคนนั้นมาทำทั้งหมด มันก็ไม่ใช่ผลงานทางวิชาการของครูคนนั้นสิ แต่เป็นของเธอเอง แล้วมันเป็นเรื่องที่ถูกต้องหรือเปล่า ถือเป็นเรื่องที่ไม่สมควรทำอย่างยิ่ง สำหรับคนที่ทำงานวิชาการแบบนี้"

"แต่อาจารย์ขา ... ครูคนนั้น ทำอะไรไม่เป็นเลยค่ะ เขียนก็ไม่เป็น ค้นหาก็บอกไม่มีเวลา เรียกว่า ทำวิจัยไม่ได้เลย จึงมาจ้างหนูทำ คือ ได้แต่คิดว่าจะทำอะไร เสร็จแล้วเอามาว่าจ้างทำทั้งเล่มเลย หนูก็พยายามแนะนำเขาแล้วว่าไม่ดี หรือแนะนำว่า ให้ครูเขาลองทำตัววิจัยให้เสร็จด้วยตัวเองก่อน แล้วเดี๋ยวหนูรับพิมพ์ให้ แต่ครูคนนั้นก็บอกว่า ไม่ค่อยมีเวลา (ขี้เกียจนั่นแหละ) เลยมาปรึกษาหนูก่อน หนูเลยมาปรึกษาอาจารย์อีกที"

"งั้นครูก็ไม่เห็นด้วยนะครับในสิ่งที่เธอกำลังทำให้ครูคนนั้น ครูเป็นผู้มีบทบาทสำคัญต่อระบบการศึกษาของชาติ ทำวิจัยแบบไร้จรรยาบรรณอย่างนี้ ถ้าเขาเกิดสอบสวนขึ้น เธอจะต้องตกเป็นจำเลยด้วยนะ"

"งั้นเดี๋ยวหนูจะลองคุยกับครูคนนั้นก่อน แล้วดูว่าหนูพอช่วยอะไรได้บ้าง ที่มันไม่ทำให้หนูต้องทำผิดกับเขาไปด้วย"

 

ผ่านไปอีกสัก 3 เดือน ... กริ๊ง กริ๊ง

"อาจารย์ขา ... ครูเขาอยากให้อาจารย์ช่วยเป็นที่ปรึกษาผลงานวิจัยของเขาหน่อย อาจารย์ว่างไหมค่ะ หนูต้องทำอย่างไรบ้าง เข้าไปหาอาจารย์เลยดีไหม"

"อาจารย์ที่ปรึกษาหรือ ? ... แล้วเขาทำไปถึงไหนแล้วล่ะ"

"เสร็จไปถึงบทที่ 5 แล้วค่ะ เขามีหัวหน้าฝ่ายวิชาการเป็นที่ปรึกษาแล้วหนึ่งคน ทางโน้นบอกว่า ต้องมีอาจารย์มหาวิทยาลัยเป็นที่ปรึกษาอีกหนึ่งคน หนูเลยคิดถึงอาจารย์"

"อ้าว ทำไมถึงทำอย่างนั้นล่ะ ปกติ ถ้าต้องการให้เป็นที่ปรึกษาจริง ๆ มันต้องขอตั้งแต่เริ่มต้น พัฒนานวัตกรรม ทดลอง แล้วมาสรุป แต่นี่อะไร ไม่ได้ทำอะไรเลย จะขอเอาชื่อไปแปะ คุณภาพเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่ทราบ มั่ว ๆ ทำมาหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่จะเอาชื่อครูไปใช้เนี่ยนะ สงสัยจะลำบากสักหน่อยแล้วล่ะ หาอาจารย์รับยากแน่นอน"

คุยกันสักพัก ก็เห็นว่าจะเขามาถามใหม่ หาอาจารย์มหาวิทยาลัยคนต่อ ๆ ไป ที่ยอมรับ

แต่ผม .. ยังไงก็ไม่ขอยอมรับกระบวนการและวิธีคิดแบบนี้โดยเด็ดขาด

 

นี่นะหรือ ... วิธีคิดของครูคนหนึ่งที่อยากมีวิทยฐานะสูง ๆ แต่ผลงานวิชาการที่ออกมา ไม่มีจรรยาบรรณและขาดความรับผิดชอบอย่างมาก

 

ครู ... ผู้สอนศิษย์ว่า ต้องเป็นคนดี ไม่คดโกงใคร ... ถ่มน้ำลายรดฟ้า โดนหน้าตัวเอง น่าละอายใจจริง

 

ตัวอย่างแบบนี้เราคงเคยได้ยินมามากต่อมาก หลายคนสนใจ หลายคนปล่อยให้มันผ่านไป โดยไม่คำนึงถึงความเสียหายที่เกิดกับคนที่มีชื่อว่า "ครู"

 

คิดอย่างไรกันบ้างครับ ?

 

บุญรักษา ครูที่ดี ครับ :)

 

ป.ล. กรณีศึกษานี้เฉพาะ "ครู" บางคนเท่านั้น ยังมี "ครู" ดีอีกมากมายในประเทศนี้