เมื่อวันที่ผ่านมา ในคราวที่ครูอ้อยขึ้นเขียงรอรับการประเมินเพื่อเลื่อนวิทยฐานะครูเชี่ยวชาญ จากวันนั้น... ความรู้สึกถ่ายทอดเชื่อมโยงมาจนถึงวันนี้ ไม่รู้หาย นั่นคือ.....การกำหนดจิตใจ ที่แสนจะลำบากเหลือเกิน จนเข้าใจว่า....ใจ..ที่กว้างขวางเกินกว่าเดินทางได้ สิ่งที่มากระทบจิตใจในวันนั้น ผ่านการสะกัดกั้นจากจิต ที่ครูอ้อยกำหนดขึ้นมา การวางเฉย การหยุด หยุดคิด หยุดวาจา หยุดทำ ......ทำให้เหตุการณ์ต่างๆ ผ่านไปด้วยดี นี่เป็นสัญญาณบอกกับครูอ้อยว่า.....น่าจะรู้มานานแล้วนะ ดังนั้น การที่เราโลดแล่น ด้วย การคิด การพูด การกระทำ นี่เอง ทำให้เรารู้สึก เจ็บใจ จึงมีการคิด วาจา และการกระทำโต้ตอบตลอดเวลา ผลที่เกิดจากการกระทำนี้ มันจึงเป็นผลลบ....เพราะเราไม่ได้ ไตร่ตรอง ทั้งการคิด การพูด และการกระทำ ห้ามไม่ได้ที่จะให้คิด เพราะเราเป็นนักคิด ห้ามไม่ได้ที่จะให้พูด เพราะเราเป็นนักพูด ห้ามไม่ได้ที่จะให้เราปฏิบัติ เพราะเราเป็นนักปฏิบัติ แต่....เราควรคิด พูด และทำ....ด้วยการไตร่ตรอง ทุกๆวัน ต้องมีเหตุการณ์ วาจา มากระทบ ทำให้ต้องคิดตลอดเวลา แต่หากเรา....หยุด หยุดเสียบ้าง..จะรู้ว่า...เรามีความสุขมากกว่า การโต้ตอบด้วย การคิด พูด และโต้ตอบออกไป....ครูอ้อย เป็นเพียงหญิงแก่ๆเก่าๆคนหนึ่งที่มักจะคิดมาก พูดมาก และปฏิบัติมาก ขาดการไตร่ตรองมาบ้าง ก็ขออภัย.....แต่ต่อนี้ไป..จะคิด พูด และปฏิบัติให้น้อยลง.... ***** ว้าวววว..เหตุการณ์มาให้คิด พูด และทำ อีกแล้ว วันนี้ เวลา 09.40 - 09.50 น.... จะมีคณะครูจากพิจิตร มาเยี่ยมชม โรงเรียนต้นแบบโรงเรียนในฝัน ซึ่ง จะมีการสาธิตการสอนให้ชม... นี่คือผลของการคิดของฝ่ายบริหาร...ที่คิด คิด คิด แล้ว โยนมาให้เรา ทั้ง คิด พูด และทำ....ทำ...ทำ ห้ามไม่ให้คิดได้หรือ..... ห้ามไม่ให้พูดได้หรือ..... ห้ามไม่ให้ทำได้หรือ.... ถามใครนี่....
ใช้คำนี้ได้ไหมคะ"ทำดีแต่อย่าเด่น จะเป็นภัย ไม่มีใครอยากเห็นใครเด่นเกิน"เราไม่ได้อยากเด่น อยากเก่งเกิน แต่บทบาททำให้เราเป็น ก็ต้องมีบทวิพากษ์ น้องคิดอย่างนี้นะคะ
สวัสดีค่ะน้องรัก ... NONGYAO - CHAMCHOY
ชินชาแล้วววว ครูอ้อย เก่งหรือเปล่าคะ
มาดีใจ กับ ครูอ้อย ที่จะได้เลื่อน วิทยะฐานะ ครับ
สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์หมอ ... JJ
ตอนนี้ยังค่ะ ดีใจจัง
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ....คุณครูอ้อยครับ...แวะมาเยี่ยมอีกครั้งก่อนจะหายไปอีกหลายวันครับ.. วันนี้คุณครูเขียนแปลกดีครับ แต่ขออธิบายสักเล็กน้อย และแลกเปลี่ยนอีกนิดหน่อยครับ...
ห้ามไม่ให้คิดได้หรือ.....ทางโลกไม่ทราบว่าคิดเห็นเป็นอย่างไร?(คิดดี,ไม่คิดดี,คิดไม่ดี,ดีไม่คิด..)แต่ทางธรรมนั้นการคิด(ทิฏฐิ,สังกับโป)เป็นการต้องมีอยู่ตลอดเวลามิอาจจะหยุดได้ แต่เมื่อได้พัฒนาจิตใจให้สูงขึ้นแล้วจึงหยุดคิดได้(ว่าง,สุญญตา)แต่ทุกขณะจิตนั้นมีการเกิดดับของความคิดเสมอ...ห้ามได้หรือไม่? คงได้ครับ แต่ขอห้าม(วิรัติ)เฉพาะความคิดที่เป็นอกุศลครับ แต่ถ้าเป็นสัมมาทิฏฐิ,สัมมาสังกับโป แล้วควรกระทำอย่างยิ่งครับ...เพราะไม่เช่นนั้น สิ่งที่หวังของบั้นปลายชีวิตก็ไม่เกิดครับ (ไม่เข้าใจว่าเกิดมาทำไม?จะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร?และควรจะตายเมื่อไหร่?)และต้องหมั่นโยนิโสมนสิการ(ใคร่ครวญ)ให้มากครับ ความคิดที่ว่านี้จะเป็นประโยชน์สำหรับตัวเองและสังคมครับ......
ห้ามไม่ให้พูดได้หรือ.....ถ้าคนเราไม่มีหลักในชีวิตก็จะไม่ทราบว่าควรจะทำอย่างไร? แต่เราชาวพุทธมีศีลครับ ศีลข้อที่ 4 มุสาวาทา ครับ ไม่พูดเท็จ(มีใจความไปถึง พูดไม่จริง,พูดคำหยาบ,พูดส่อเสียด และพูดเพ้อเจ้อครับ) ถ้าเราไม่พูดผิดตามศีลข้อ 4 ก็สมควรพูดได้ครับ แต่ธรรมเนียมคนไทยเรามักจะห้ามไว้หลายอย่างโดยให้คำนึงถึง กาละ(เวลา) และเทศะ (สถานที่) ซึ่งกว้างขวางมากครับ..ต้องให้คนโบราณบอกกล่าวว่าควรจะพูดเวลาไหน ไม่ควรพูดเวลาไหนครับ..นอกเหนือจากเวลาแล้วก็มีสถานที่ เช่นโรงพยาบาล เขาก็ให้พูดกันได้เบา ๆ แต่ตลาดนัด คงต้องพูดเสียงดังครับ เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ซื้อสินค้าแน่ครับ (ยุ่งเนอะ..คนเราเนี่ย) แต่ถ้าคิดว่าพูดดี(สัมมาวาจา)ก็ควรพูดครับ
ห้ามไม่ให้ทำได้หรือ..ก็เป็นนักปฏิบัติจะห้ามได้อย่างไร? เมื่อเราเป็นนักปฏิบัติแล้ว สิ่งแรกที่ต้องคำนึงถึง คือ เป็นไปตามมรรค 8 หรือไม่...คือสัมมากัมมันตา(ปฏิบัติชอบ) ก็ทำครับ แต่นักปฏิบัติเราก็ต้องคำนึงด้วยว่าสิ่งที่ตนทำแล้วนั้นไม่มีผลกระทบ(ทันสมัยครับ)Impact เมื่อคิดว่าการปฏิบัติของเรานั้นไม่กระทบใคร หรือทำให้ใครเขาต้องเดือดร้อนจากสิ่งที่เราได้ปฏิบัตินั้นจะดีที่สุดครับ เพราะเราก็จะไม่ศัตรูที่เกิดจากการปฏิบัติของเรา(แต่อาจจะเป็นศัตรูคู่แค้นจากภพชาติอื่นก็เป็นได้ครับ)เมื่อ ปฏิบัติชอบแล้ว จะนำไปสู่สัมมาอาชีโว (อาชีพชอบครับ)....วันนี้ก็จบธรรมเทศนา..ไว้เท่านี้ เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้ ครับ
ขอให้มีความสูข,สนุกกับการทำงานครับ
สวัสดีค่ะท่าน ...นาย สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
แต่ตอนนี้ กลับอยู่ในสภาพเดิมแล้วค่ะ
เจริญพร โยมครูอ้อย
แท้ที่จริงแล้ว สิ่งทั้งหลายทั้งปวงล้วนเปลี่ยนแปลงและเชื่อมโยงกัน
ดังที่โยมครูกำลังจะเป็นครูผู้เชี่ยวชาญพิเศษ
เจริญพร
นมัสการพระคุณเจ้า ... พระปลัด
ถือว่า แถม จากเรื่องภาษาใต้นะเจ้าคะ
เจริญพร โยมครูอ้อย
โยมครู ศึกษาปรัชญา แต่อาตมาไม่ค่อยเข้าใจเรื่องปรัชญา
แต่เต็มใจและยินดีช่วยเหลือโยมครูเท่าที่อาตมารู้
นึกว่าช่วยพี่สาวของอาตมา เพราะโยมครูอายุเท่ากับพี่สาวอาตมา
เจริญพร
นมัสการพระคุณเจ้า .... พระปลัด