สวัสดีครับ

       เมื่อวันเสาร์ปกติผมต้องไปเรียนที่ จันทรเกษม แต่เนื่อจากติดภารกิจเล่นคอนเสิร์ตที่ราชบุรีผมเลยไม่ได้ไปเรียนแต่ขอท่านคณบดีว่า จะมาเรียนวันอาทิตย์กับกลุ่ม สอง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้บริหาร

       ผมเตรียมตัวที่จะพบกับใครคนหนึ่งใน Gotoknow แห่งนี้ เตรียมกล้องถ่ายรูปไปด้วย เพื่อเก็บภาพมาฝากสมาชิก ผมตื่นเต้นจังที่จะได้พบ ผมไปถึงมหาวิทยาลัย ประมาณ 9 โมงเช้า มองหาสมาชิกคนนี้ ยังไม่เจอ ผ่านไป 15 นาที หลังจากฟังท่านอาจารย์สอน สมาชิกคนนี้ก็เดินเข้ามาที่ห้อง ผมเห็นแล้ว แต่เขายังไม่เห็นผม อิอิ

       หลังจากนั้นผ่านไปซักชั่วโมง ท่านอาจารย์ก็ได้ให้สมาชิกท่านนี้แจก ชีท ที่อาจารย์ให้มา สมาชิกท่านนี้ก็ได้แจกชีท ทีละคน และก็แจกมาที่ผม ผมก็ยิ้มและทักทาย “สวัสดีครับ พี่ปู “  พี่ปูทำหน้างงซักพัก แล้วก็รีบพูดขึ้นว่า”  อ้าวววววววววววว  น้องโย่งงงงงงง  เป็นไงบ้าง   “  ผมก็บอก “สบายดีครับพี่” ถามพี่ปูต่อ “พี่ปูสบายดีไหมครับ ” พี่ปูตอบ “สบายดีจ้า แล้วค่อยคุย เรียนก่อน ”

       ตอนพักเบรก พี่ปูแซวผม บอก  “ ไหนบอกเจอพี่แล้วจะกอดไง ” พี่ปูก็เลยเข้ามากอด ฮ่าๆๆๆ ได้กอดสมใจ

       พอพักทานข้าว ก็ได้เข้ามานั่งคุยกัน เมาท์กระจาย เหมือนคนสนิทกันเป็นปี ๆ  และไม่ลืม ที่จะถ่ายรูปครับ เตรียมมาอย่างดี ไปดูคนหน้าตาดีกันครับ

พี่ปูแซว โห น้องโย่ง โย่งสมชื่อจริง ๆ ฮ่าๆๆๆ

ผมก็เลย ถ่ายแบบนี้ให้

นี่ไงครับ ตัวเท่ากันเลย ฮ่า ๆๆๆ

ขอบคุณ ทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่าง ที่ทำให้ผมกับพี่ปูเจอกัน พี่ปูเป็นพี่ที่น่ารักมาก

ได้คุยกับพี่ปูว่า จะชวน อาจารย์ขจิตมาทำค่าย ภาษาอังกฤษที่โรงเรียนพี่ปูบอกว่าชวนมาเลย เดี๋ยวพี่ไปช่วย ก็เลยได้เบอร์อาจารย์ขจิต จากพี่ปู

ฮ่าๆๆๆๆ

เดี๋ยวโทรไป กวน อิอิ

ขอบคุณครับ