หลังจากที่นำเอาการคาดการณ์ในอนาคตมาเป็นที่ตั้งนานเหลือเกิน  กับการประเมินครูเชี่ยวชาญในรอบแรก 

เล่นเอาเวลากินไม่ได้กิน  เวลานอนก็ไม่ได้นอน  บ้านก็ไม่เป็นบ้าน  แม่บ้านกลายเป็นลูกบ้าน  พ่อบ้านกลายเป็นแม่บ้าน  โกลาหลไปหมด 

มาถึงเมื่อวานนี้ที่ได้พักผ่อนกายา  นอนทั้งวัน  ดูทีวี และทำในสิ่งที่ตนเองชอบ 

ส่วนเอกสารต่างๆ ก็ยังวางอยู่อย่างไม่ไหวติง  เพราะมันอาจจะทำให้ครูอ้อยมีอาการคลื่นไส้มาอีกครั้ง  ดังนั้น  พักไว้ก่อน....

*****

มาเข้าสู่สภาพปกติล่ะ  จะไปหาคุณพ่อคุณแม่ล่ะวันนี้  ไปโม้ๆๆๆๆๆ  ให้คุณพ่อคุณแม่ยิ้มๆๆๆๆๆ  ไปหาลูกสาวคนเล็ก  ที่คิดถึงมานาน  ไปส่งเธอไปทำงาน  แล้วก็จะกลับมาชอบปิ้ง  ซื้อๆๆๆๆๆ  แล้วกลับมาทำอาหารกินๆๆๆๆๆ...

แล้วจึงจะทำงานตามปกติ  นำหัวใจมาให้นักเรียนที่น่ารัก....  ต่อไป

*****

แต่ก่อนจะเข้าสู่สภาพปกติ  จะขอบคุณ คุณคุณ ทุกท่านที่เป็นกำลังใจด้วย  คำประพันธ์นี้

 

*****

กำลังใจ ที่ให้  มามากล้น

มหาสมุทร สุดทน ทัดทานไหว

กำลังใจ ที่ให้ มาจากใจ

ที่มอบให้  ครูอ้อย  ซึมซับใจ

*****

กำลังใจ  ที่ให้  ทำสำเร็จ 

กำลังใจ  ทำจนเสร็จ  ไม่หนีไหน

กำลังใจ  ที่เขียน  เหนือหัวใจ

กำลังใจ  ให้ครูอ้อย  มากเหลือเกิน

*****

ขอขอบคุณ คุณคุณ  ที่เกื้อหนุน

ขอขอบคุณ ความการุณ ทั้งสรรเสริญ 

ขอขอบคุณ  ความเมตตา  ล้นเหลือเกิน 

ขอขอบคุณ การประเมิน ผ่านด้วยดี

*****

ขอคุณพระฯ  คุ้มครอง ปกป้องท่าน

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ในจักรวาล  ส่งศักดิ์ศรี

ให้มั่งมี พูนลาภ ยศศักดิ์มี

ทั้งสุขกาย สุขชีวี ทั่วหน้าเทอญ

*****

ขอบคุณทุกท่านค่ะ 

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ