ดีใจกับครูอ้อยค่ะ ครูต้อยเองก็เข้าโรงพยาบาลหลายรอบก็รู้ซึ้งถึงความยากลำบากของการประเมิน โรงเรียนเลิก ก็ตรวจการบ้าน ดูแผนการสอนเตรียมการสอน เตรียมสื่อ และเตรียมแก้ปัญหาที่คาดว่าจะเกิดในระหว่างสอน กลับบ้านทำหน้าที่แม่บ้าน เลี้ยงสุนัขผู้น่ารัก ดูข่าว ทำสมาธิ เดินจงกรม อาบนำสวดมนต์ ทำสมาธิ อ้าว เที่ยงคืนพอดี หยิบงานประเมินขึ้นมาทำ ตี1 บ้าง ตี 3 บ้าง แล้วก็ดื่มนำ 1 แก้ว (ถ้ากระหาย) แล้วก็ทำสมาธิดูลมหายใจ เฝ้าดูว่าจะหลับตอนหายใจเข้าหรือออก ก็หลับก่อนทุกที ตื่นตี5ทำวัตรเช้ากับวิทยุ รดนำต้นไม้ อาบนำไปโรงเรียน 5 เดือนเต็ม ส่งผลงาน ครูชำนาญการพิเศษ บัดนี้ยังไม่มีอะไรคืบหน้าในทางโลก แต่ครูต้อยก็ยังทำทุกอย่างเหมือนเดิม ธรรมะ สมาธิ เดินจงกลม โยคะ อ่านหนังสือธรรมะ สนธนาธรรมในบ้านและเพื่อนธรรม ฟังวิทยุรายการธรรมะ ชักชวนเด็กปฏิบัติธรรม ชีวิตมีความสุขดีคะ วันนี้ไม่คิดว่ากลัวตาย แต่คิดว่าวันนี้จะทำอะไรเพื่อสังคม เพื่อตอบแทนคุณแผ่นดิน