การหยุดทำอะไร ที่เคยทำไปนานๆ ครั้นจะมาเริ่มใหม่ก็ไม่คล่องแคล่วเหมือนอย่างเคย นี่คือเหตุผลว่างานบางอย่างต้องอาศัย ต้องใช้ทักษะ การฝึกฝนเรียนรู้จึงมีความจำเป็น เช่นเดียวกันกับการเขียนบันทึกเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวความรู้ ประสบการณ์ ก็ต้องอาศัยทักษะเช่นกัน ...

กว่าจะกลับมาเขียนได้ทั้งๆ ที่ในช่วงที่หยุดเขียนไปเกือบเดือนนี้ มีเหตุการณ์ที่ได้ทำให้เกิดการเรียนรู้และประสบการณ์มากมาย มีหลายอย่างที่อยากนำมาถ่ายทอด แต่ก็ผลัดวันประกันพรุ่งเรื่อยมา...

เอานะ...เมื่อคิดได้ว่า ควรเขียนบ้าง ไม่เช่นนั้นเรื่องที่อยากเขียนที่ดองไว้ อาจบูดเน่าใช้ไม่ได้...เขียนเรื่องเบาๆ ยั่วน้ำลายตัวเอง และเพื่อนมวลมิตรที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยือนกันก่อน เป็นน้ำจิ้ม

ช่วงที่ผ่านมาดิฉันมีกิจกรรม งาน ที่ทำให้ได้เดินทาง จนหลายๆท่านแซวว่าเดินสายน้องๆ พ่อครูบา ซึ่งงานนี้นอกจากจะได้เรียนรู้และยังได้อิ่มอร่อยกับอาหารที่หลากหลาย แถมมีเจ้ามือเป็นผู้เลือกสรรอาหารแสนอร่อยให้อีก... เชิญชิมได้ จากภาพต่อไปนี้นะคะ...

พี่อ้อน แห่งสำนักทะเบียนและประมวลผล ม.ธรรมศาสตร์ เป็นเจ้าภาพพาไปทานที่ร้านอาหารชาววังแถวๆปทุมธานี ใกล้ๆกับ ม.ธรรมศาสตร์ รังสิต มีก๋วยเตี๋ยวเรือ ขนมจีนซาวน้ำอร่อยมาก แต่ไม่ได้ถ่ายภาพเพราะวางปุ๊บจัดการปั๊บเลยค่ะ...ชิมของหวานก็แล้วกันนะคะ เป็นลอดช่องน้ำกระทิ บัวลอย และข้าวเหนียวถั่วดำ...อร่อยมากค่ะ

ข้างล่างเป็นขนมที่เกาะเกร็ด ถุงทอง เจ้าเงาะ ไก่นุ่งสะโหรงและดอกไม้นานาชนิดทอด

 

ข้างล่างผอ.สำนักทะเบียนและประมวลผล ม.ธรรมศาสตร์ เป็นเจ้าภาพพาไปทานข้าวที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา แถวๆประทุมธานี อร่อยมากๆ แถมบรรยากาศดีลมพัดเย็นสบาย

 

 

ผอ.กองบริการการศึกษา ม.บูรพา พาไปทานข้าวที่ร้านอาหารดีพร้อม บางแสน รสชาดจัดจ้าน อร่อยถึงใจ ชอบปลาทูต้มอ้อย ยำผักกูดดอกแค และผัดเห็ดโคน

 

 

เพื่อนสมัยเรียน ตอนนี้เป็นเจ้าของโรงงาน พาไปทานข้าวที่ร้านครัวสา รสจัด แถวๆ ม.เกษตร เข้าไปในซอยของ ถนนวิภาวดีรังสิต อร่อยมากๆ เป็นรสชาดที่ไม่เหมือนร้านอาหาร เหมือนรสชาดที่บ้านมากกว่า อร่อยมากๆ ชอบปลาซ่อนนึ่งทานกับน้ำพริกมะเขือเทศที่มีเนื้อกุ้งด้วย.....พล่ากุ้งก็อร่อย อุ้ย...น้ำลายสออีกแล้ว...