เมื่อคืน ตอนใกล้เที่ยงคืน ผมลองเปิดเอ็มเอสเอ็นดู ปรากฏก็เลยได้ทำงานไปคุยไปกับสองท่าน ท่านหนึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คนที่มีสภาพคล้ายๆ ผม ครูปอเนาะ อ.ไอบีเอ็ม แฮะแฮะ ไม่นึกว่านอกจากจะตกในสภาพเดียวกันแล้ว คือ เป็นผู้ป่วยประเภทกระดูกหักแล้ว ยังมานอนดึกเหมือนกันอีก ทราบจากท่านว่า ต้องไปดมยาอีกรอบ ก็ขอเป็นกำลังใจให้ครับ ขอให้อัลลอฮ์ทรงปกป้องและรักษาท่านและผมให้หายไวไว จะได้ไปทำงานต่อ

ส่วนคู่สนทนาอีกคนหนึ่ง อยู่มาเลย์ครับ ฝากงานไว้หลายวันก่อนว่า ให้ช่วยติดต่ออาจารย์ต่างประเทศทางด้านภาษาอังกฤษมาอยู่ที่มหาวิทยาลัยอิสลามยะลาสักคน ทีแรกว่าจะได้มาสักท่านสองท่าน ปรากฏผิดหวังรอบสอง ยังไม่มีใครยอมมา เหตุผลหลักก็เพราะความไม่สงบในพื้นที่นี้แหละ คราวนี้คงต้องให้หัวหน้าสาขาวิชาไปหาเองแล้วละครับ ฮิฮิ

ส่วนวันนี้ (ออ. เป็นเมื่อวานไปแล้ว) ตั้งใจแล้วว่าจะไม่ไปที่ทำงาน ปรากฏก็ต้องไปครับ เพราะต้องขอไปใช้ทรัพยากรบางอย่างที่คณะสำหรับงานวิจัย ฮิฮิ สุดท้ายก็ได้ข่าวจากรองคณบดีว่า ตึกศิลปศาสตร์ที่ว่าจะได้ตามแบบ ปรากฏก็ได้ตึกครับ แต่เป็นตึกแบบเดิม ตึกแบบที่ออกแบบมาใหม่ไม่ผ่าน ฮือฮือ แต่ทางคนให้เงินก็ปลอบใจ โดยให้ตึกหอพักอีกหลังหนึ่ง (อัลฮัมดุลลิลลาห์) แทนที่จะได้ตึกสวยๆ สักตึกหนึ่ง ก็เป็นได้ตึกแบบธรรดาๆ แต่ได้สองตึก ไม่รู้อันไหนจะดีกว่ากัน

ช่วงบ่ายก็เอาต้นฉบับคู่มือระบบเขียนไปเข้าเล่มที่ในตลาดยะลา ตั้งใจว่าจะไปร้านใหญ่ เพื่อว่าจะได้ทำให้รูปเล่มมันดูดีหน่อย แฮะแฮะ ปรากฏถ้ารูปสวยแล้วใช้งบเยอะจริงๆ ฮาฮา เลยต้องเปลี่ยนเป็นธรรดาก็ได้ครับ แฮะแฮะ ก็งบวิจัยมันหมดไปแล้ว

ตึกสวยๆ ก็ต้องใช้งบเยอะ คู่มือจะให้เล่มออกมาสวยๆ ก็ต้องใช้งบเยอะ ก็เลยได้เข้าใจครับว่า ทำไมเจ้าบอล ภราดร ต้องลงทุนไปเป็นร้อยล้าน เพื่อขอคุณฟ้าแต่งงาน ฮิฮิ

จบ