เรื่อง  แม่ใคร  ......เป็นเรื่องจริงที่ครูพรรณาได้พบค่ะ ....อ่านเถอะนะคะ

%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b9%89

                         รูปนี้ใช้เพื่อประกอบเรื่องค่ะ

“ ใครมาแขวนพวงมาลัยที่รั้วบ้านน่ะ ! ” ฉันเปรยขึ้นขณะที่รถแล่นไปจะถึงหน้าบ้าน

“ สงสัยไอ้กร ละมั้ง! …มันคงมาแล้วไม่เจอแม่.....แสดงว่าสงกรานต์ปีนี้มันคงไม่มาบ้านเรา”  แม่เอ่ยและแสดงความเห็น    ไอ้กรของแม่หรืออ้ายกรของพวกเราเป็นชายหนุ่มสูงวัยเป็นลูกเต้าเหล่าใครคนในบ้านฉันไม่มีใครรู้และไม่เคยสนใจใคร่รู้.....ไอ้กรของแม่แต่เดิมไม่มีอาชีพอะไรนอกจากใครจะเรียกใช้ไหว้วาน......รวมทั้งแม่ฉันด้วย.....ในแต่ละปีที่พวกฉันกลับบ้านหลังจากคุยกันจนพอใจแล้วก็จะถามไถ่ถึงอ้ายกรบ้าง.....จากคำบอกเล่าของแม่

“ ไอ้กรมันใช้ยาเสพติดทุกชนิด.....ถ้าโอกาสและสถานการณ์อำนวย”

“ ไอ้กรมันใจดี....มันชอบลี้ยงหมา...เห็นไหมหมาในบ้านเรารักและคุ้นเคยกับมันมาก”

“ ไอ้กรมันทำงานตามคำสั่งของแม่ได้ถูกใจแม่ยิ่งนัก  ” ข้อนี้ฉันแย้งในใจลองทำไม่ถูกใจซิแม่ก็จะบ่นและอาจเลยเถิดให้คนถูกบ่นไม่พอใจ......

“ ไอ้กรมันปล้นหอพักของแม่และทำร้ายนักศึกษาบาดเจ็บหลายคน.. ”

“ ไอ้กรมันโกรธและว่าแม่ใจร้ายที่ส่งมันเข้าคุกโทษฐานที่มันปล้นและทำร้ายนักศึกษา  มันว่ามันจะไม่นับถือแม่อีกแล้ว...เมื่อแม่ไปเยี่ยมมันในคุก”  ข้อนี้เป็นจริงเพราะฉันอยู่ในเหตุการณ์....คืนนั้นถ้าอ้ายกรเป็นผู้มาเคาะประตูหลังบ้านอ้ายกรของพวกเราคงถูกฉันยิงตายแล้ว......นับว่ายังมีวาสนาต่อกัน

“  ไอ้กรมันหายหัวไปนานหลายปี....แล้วมันก็มาขอแม่ให้บวชให้มันที......แม่เห็นความตั้งใจของมันก็เลยบวชให้มัน” แม่บวชให้หมายถึงเป็นโยมอุปถากภ์ให้ด้วย

“ ไอ้กรมันมีเมียและลูกแล้วนะ...ลูกมันเป็นผู้ชายโตและจวนจะเข้าโรงเรียนได้แล้ว ”

“ วันแม่ทีไรไอ้กรมันจะมากราบแม่พร้อมด้วยพวงมาลัยดอกมะลิ”  ข้อนี้พวกฉันลูกแม่ไม่มีใครทำ

“ เมื่อสองเดือนก่อนไอ้กรมันมากราบแม่และเอาเงินให้แม่ ๕๐๐  บาท.......แม่ไม่เอาของมัน..มันก็บอกว่าช่วยรับไว้เป็นขวัญอาชีพใหม่ของมัน....มันได้ทำงานที่เทศบาลบ้านเรานี่แหละ...มันว่าถ้าไม่มีแม่มันคงไม่เป็นคนมาได้จนทุกวันนี้

“ นี่วันนี้มันก็คงมากราบแม่อีกตามเคย…อ้าว! มีกระดาษอะไรเสียบไว้ด้วยล่ะนั่น...หยิบมาด้วย”  แม่ร้องสั่งขณะที่ฉันลงจากรถไปเพื่อเปิดประตูรั้วบ้าน......ฉันหยิบกระดาษและพวงมาลัยจากรั้วมาให้แม่

 “ แม่ครับ! .....สงกรานต์ปีนี้ผมมีงานยุ่งมากคงไม่ได้มาพบและเล่น( หมายถึงพบปะสนทนากัน ) กับพี่ๆ เหมือนเคย ( อ้ายกรมีอายุมากกว่าฉันและน้องอีก ๒ คนแต่ก็เรียกพวกฉันว่าพี่ทุกครั้ง )....วันนี้ผมเอาพวงมาลัยมากราบแม่แต่แม่ไม่อยู่บ้าน....ผมขอกราบและฝากพวงมาลัยนี้ไว้กับกระดาษที่เสียบรั้วไว้...ขอให้แม่มีความสุขมากๆนะครับ....จากนิกร

ฉันอ่านข้อความในกระดาษให้แม่ฟัง.......

“ อะโห! ปีนี้อ้ายกรมาเปรี้ยว.....พวกเราก็หวานซิ...โดนกระแนะกระแหนอีกตามเคย.....อ้ายกรนะอ้ายกร”  น้องสาวคนเล็กของฉันเอ่ยเมื่อฉันอ่านข้อความจบลง