บุณยกร
พระ บุณยกร พัฒนาศรัทธาพร

@......ลูกดี.....@


 

                      ลูกที่ดี   คนเดียว    เชี่ยวชาญกว่า

                      ลูกขี้ขลาด    ร้อยหน้า  หมดราศี
                      เหมือนจันทร์แย้ม    แจ่มจ้า   ในราตรี

                                                       หมู่ดาวมี  เต็มฟ้า   ไม่กล้าเทียม

                         
                           
         ลูกที่ดี..มีเชื่อฟัง...
                     "   โย จะ ปุตตานะมสฺสะโว บรรดาบุตรทั้งหลายบุตรผู้เชื่อฟัง   เป็นผู้ประเสริฐ" 
       บุตรคือผู้เกิดจากพ่อ-แม่ และอยู่ในความปกครองของท่าน ลูกที่ดีนั้นจะต้องเชื่อฟังอยู่ในโอวาท ของพ่อแม่และบำรุงท่านด้วย ๕ สถานคือ
๑.เมื่อท่านเลี้ยงเรามาแล้วต้องเลี้ยงท่านตอบแทน พ่อแม่ได้เลี้ยงเรามาตั้งแต่ยังเด็กๆจนเจริญเติบโต พึงเลี้ยงพ่อแม่ให้เป็นสุข เวลาพ่อแม่เจ็บไข้ ลูกพึงตั้งใจรักษาพยาบาล
๒.ทำกิจของท่าน (กิจการงานที่ถูกต้องตรงศีลธรรม)ที่พ่อแม่กระทำ ลูกมีความสามารถจะช่วยเหลือท่านได้ก็พึงกระทำ เวลาที่พ่อแม่เจ็บไข้ไม่สามารถจะประกอบกิจตามปกติได้ ลูกพึงทำกิจนั้นแทนให้ลุล่วงสำเร็จไปด้วยดี
๓.ดำรงค์วงศ์สกุล ลูกๆของตระกูลใดพึงดำรงตระกูลของตนมิให้เสื่อม ควรพยายามทำตระกูลของตนให้เป็นที่นิยมนับถือของคนทั่วไป
 

๔.ประพฤติตนให้เป็นคนควรรับทรัพย์มรดก ลูกๆผู้ซึ่งสมควรรับทรัพย์มรดกของพ่อแม่ ต้องเป็นผู้มีความประพฤติสุภาพเรียบร้อยน่าไว้ใจ เว้นจากอบายมุข ๖ประการ
๕.เมื่อท่านล่วงลับ(ตายจาก)ไปแล้วทำบุญอุทิศให้ท่าน ลูกผู้มีความกตัญญูกตเวที ในเมื่อพ่อแม่ล่วงลับไปแล้วควรทำบุญให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ตามแบบอย่างที่พ่อแม่เราเมื่อครั้งมีชีวิตอยู่ท่านได้กระทำบำเพ็ญ อันเป็นการประกาศเกียรติคุณของพ่อแม่อย่างถูกต้องแท้จริง
                                                         
  นิมิตฺตัง สาธุ รูปานัง กตัญญูกตเวทิตา      ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี ..ดังนั้น ลูกที่ประพฤติบำรุงพ่อแม่ด้วยสถาน ๕ได้เช่นนี้ ท่านกล่าวยกย่องว่า เป็นบุตรที่ประเสริฐ.

                                                             
    _/!\_ ลูก..คือความหวัง_/!\_
                          พระพุทธองค์ตรัสว่า..
                    ปุตฺตา วัตถฺ มนุสฺสานัง.
        บุตรเป็นที่ตั้ง(คือความหวัง)ของมนุษย์ทั้งหลาย"
               ลูกในโลกนี้มี ๓จำพวกคือ
๑.ลูกที่เลิศกว่าพ่อแม่ เรียกว่า อภิชาตบุตร
๒.ลูกผู้เท่าเทียมกับพ่อแม่ ชื่อว่า อนุชาตบุตร
๓.ลูกผู้เลวต่ำกว่าพ่อแม่ ชื่อว่า อวชาตบุตร
ในที่นี้ประสงค์เอา  อภิชาตบุตรและอนุชาตบุตรเท่านั้นว่าเป็นลูกที่ดี  มนุษย์ทั้งหลายต่างก็มีความหวังปรารถนาที่จะได้ลูกที่ดีด้วยกันทั้งนั้น เพราะจะนำวงศ์ตระกูลให้เจริญรุ่งเรืองและเชิดหน้าชูตาของพ่อแม่และเหล่าญาติมิตร
                                             
แม่   หวังพึ่งพาเจ้า         ครูเล่า หวังเจ้า สร้างชื่อ
ชาติหวัง กำลังฝีมือ             ลูกคือ ความหวัง ทั้งมวล
                         

                          คติโบราณของไทยถือว่า...
..บุตร คือ ความหวังของครอบครัว.
  บุตร แปลว่า ผู้ยกพ่อแม่ขึ้นจากนรก(ทำให้ท่านมีสุข ชื่อว่าขึ้นสวรรค์ ทำให้ท่านมีทุกข์ ชื่อว่าตกนรก)
               ..อย่า...มัวหลงระเริง...
                พระพุทธองค์ตรัสว่า..
                            "อะจะริตฺวา พรัหมะจะริยัง 
                            อะสัทธา โยพพะเน ธะนัง
                            ชิณณะโกญจาวะ ฌายันติ
                            ขีณะมัจเฉวะ ปัลละเล.
       เมื่อยังอยู่ในวัยหนุ่มสาว ไม่ทำตัวให้ดีและไม่หาทรัพย์ไว้
 พอถึงวัยแก่เฒ่า พวกเขาย่อมนั่งซบเซา เหมือนนกกระเรียนแก่ จับเจ่าอยู่ริมสระที่ไร้ปลา "  

                       
                        ถ้าวัยต้น      ไม่ศึกษา          วิชาไว้
                        วัยกลางไม่   หาทรัพย์         กลับเพิกเฉย
                        วัยแก่ไม่      ทำบุญ            จุนเจือเลย
                        ต้องกรเกย   หน้าผาก         ทนยากจน..
                        อันการงาน   การศึกษา       ต้องหาก่อน
                        อย่ารีบร้อน   ไปหารัก         งานจักเสีย
                        ถ้าขาดงาน   ขาดเงิน          พาลขาดเมีย
                        งานไม่เสีย    เมียก็มา          เงินก็มี...
                                                
                        ...ทุกข์ของพ่อแม่...
       ๑.ทุกข์เพราะไม่มีลูก
       ๒.ทุกข์เพราะลูกตาย
       ๓.ทุกข์เพราะลูกชั่ว    
      ในทุกข์ทั้ง ๓นี้ ...ทุกข์เพราะลูกชั่วทำให้พ่อแม่เป็นทุกข์มากที่สุด. ระวัง/กรรมตามสนอง...
       ทำให้พ่อแม่น้ำตาตกหนึ่งครั้ง  จะต้องหลั่งน้ำตาเพราะลูกของตนอีกเป็น ๑๐ เท่า
            สมบัติเสีย ถือว่าไม่มีอะไรเสีย
            สุขภาพเสีย ถือว่าบางสิ่งบางอย่างเสีย
            แต่นิสัยเสีย ถือว่าเสียหมดทุกสิ่งทุกอย่าง
               ลูกทำดี      เป็นศรีแก่     พ่อแม่
               ลูกทำแย่     พ่อแม่         ย่อมผิดหวัง
               ลูกทำชั่ว     ทั่วโลก        เขาชิงชิง
               ลูกจงตั้ง      ใจทำ          แต่กรรมดี 
   ขอความสุขที่ยิ่งใหญ่และยั่งยืนจงมีแก่มวลมนุษยชาติ  พทฺโธ   ธมฺโม         สงฺโฆ     อนุโมทนาสาธุ...                              
                                            
                    

                       
 
หมายเลขบันทึก: 198217เขียนเมื่อ 2 สิงหาคม 2008 10:18 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:22 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (2)

นมัสการ ท่าน tukkatummo ครับ

หน้าที่ของลูกที่ดี

ปฏิบัติต่อพ่อแม่
ก็ได้แก่ช่วยเลี้ยงดู
ตอบแทนเมื่อท่านอยู่
ช่วยกอบกู้กิจการงาน

ดำรงวงศ์ตระกูล
มิให้ศูญคอยประสาน
ทำดีมิเป็นพาล
ควรแก่การมอบทรัพย์ให้

ช่วยทำบุญอุทิศ
ท่านดับจิตล่วงลับไป
หากทำครบถ้วนไซร้
นับว่าได้สนองคุณ

จักเกิดความเจริญ
ชนสรรเสริญคอยเกื้อหนุน
เทวดารักการุณ
เกิดแรงบุญเป็นมงคล๚
................................

ขอนำกลอนเก่าที่เขียนไว้มาร่วม ครับผม

  • อนุโมทนาสาธุกับโยมด้วย

ยอดเยี่ยมจริงๆมีความสุขความเจริญนะ...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี