(ช่วงที่เชิดหัวขึ้นจากเมืองขอนแก่น)

บ่ายวานนี้ได้เวลามาเข้าโรงเรียนโข่งวิทยาที่สถาบันพระปกเกล้า ไปเยี่ยมโรงพยาบาลศรีนัครินทร์ขอนแก่น แล้วจึงเดินทางต่อ ช่วงระยะการบินจากขอนแก่น-กรุงเทพฯใช้เวลาประมาณ45นาที ก็มาคิดว่าจะทำอะไรดี อ่านหนังสือพิมพ์ อ่านนิตยสาร หรือหลับตางีบ มานึกได้ว่าเราเพิ่งจะได้กล้องถ่ายรูปตัวใหม่ ลองกดดูโปรแกรมใช้งาน กล้องรุ่นนี้มีสัญลักษณ์บอกว่าถ่ายภาพบนเครื่องบินไว้ด้วย..ถ้าเป็นเช่นนี้ก็ดีสิขอรับ ลองหัดถ่ายภาพตลอดระยะทางเสียเลย

   

           (บินผ่านโคราช เขาใหญ่ ผ่านเมฆฝนเป็นระยะๆ)

หลังจากเครื่องเชิดหัวขึ้น ภาพเมืองขอนแก่นค่อยๆเล็กลง นกเหล็กพาเราดั้นเมฆ เห็นหมู่เมฆจางๆอยู่ไกลโพ้น สักครู่หมู่เมฆก็หนาทึบ เราบินฝ่าเข้าไป เห็นปุ๋ยเมฆผ่านไปแว๊บ ช่วงที่ช่องเมฆเปิดเราก็พอมองเห็นภาพพื้นดินได้บ้าง หลังจากนั้นไม่นานฟ้าเปิด เข้าใจว่าเราจะบินเข้ามาถึงรอยต่อระหว่างจังหวัดสระบุรีกับจังหวัดอยุธยาตรงรอยต่อนี้มีความสำคัญ ที่อธิบายการประกอบอาชีพให้เห็นความแตกต่างๆระหว่าง..

 

       (ผ่านสระบุรีเห็นแม่น้ำป่าสัก)

การเกษตรแบบนาน้ำฝน กับ การเกษตรแบบชลประทาน

ช่วงที่เดินทางมาถึงสนามบินขอนแก่น มีเสียงโทรศัพท์เข้ามาสอบถามเรื่องการจัดการน้ำ เสียงสุภาพสตรีมาขอความเห็นเรื่องการจัดการน้ำ ผมจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเขาต้องการข้อมูลไปทำไม ก็อธิบายไปแบบกระท่อนกระแท่น สุดท้ายก็ร้องอ๋อ..เมื่อเธอถามว่า

..รู้จัก ดร.แสวง รวยสูงเนิน ไหม?

แสดงว่าท่านเล่าฮูของเรา

คงได้รับทุนมาวิจัยเรื่องน้ำหรือเรื่องการเกษตรอะไรสักอย่าง

เล่าฮูเคยเกริ่นให้ฟังบ้างเหมือนกัน..

 

  (ภาพแรกเป็นตะเข็บต่อระหว่างการเกษตรน้ำฝน กับ การเกษตรระบบชลประทาน)

ผมจึงเอาเรื่องนี้เป็นโจทย์ในการจัดชะแง้ทัวร์ เพราะมองเห็นครอบคลุมในวงกว้าง นั่นก็หมายความว่า ในเบื้องต้นเราจะดูรอยต่อของการจัดการการเกษตร ระหว่างภาคอีสานกับภาคกลาง พบว่าชาวไร่ชาวนาอีสานทำมาหากินโดยอาศัยน้ำจากฟ้าฝนเป็นหลัก ถึงจะมีคลองส่งน้ำบ้าง มีชลประทานบ้าง ก็ยังไม่สามารถกระจายไปทั่วถึงเพราะมีข้อจำกัดเรื่องปริมาณน้ำต้นทุน

(พื้นที่การเกษตรเปลี่ยนเป็นพื้นที่อุตสหกรรม)

บังเอิญวันนี้ฟ้าเป็นใจ ช่วงที่เราบินผ่านฟ้าเปิด ให้เห็นรอยต่อระบบการเกษตร2ระบบนี้ ผมก็กดชัตเตอร์แบบไม่นับเลยละครับ มีเวลาอีกประมาณ15นาทีที่เราบินเข้าเขตการเกษตรแบบชลประทานในภาคกลาง ที่มีแม่น้ำหลายสาย ปิง วัง ยม น่าน และแม่น้ำป่าสัก ไหลมาหลอมรวมกันเป็นเส้นสายนำขนาดใหญ่ มีปริมาณเพียงพอที่จะหล่อเลี้ยงการเกษตรได้อย่างอุดมสมบูรณ์ เป็นพลังสนับสนุนให้เกิดแผ่นดินทอง เป็นแหล่งผลิตอาหารเลี้ยงพลเมืองโลก

เราจะเห็นความต่างของการจัดการน้ำเพื่อการเกษตรที่ว่านี้ชัดเจน ที่นักจัดการน้ำควรจะเอาไปขบคิด โดยเฉพาะโครงการสูบน้ำโขงมาใช้ในภาคอีสาน คงจะต้องศึกษาให้ดีว่าทำอย่างไรถึงจะคุ้มทุน

การบินไทยพาเราเหาะผ่านพื้นที่การเกษตรที่เริ่มเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ ประเทศนี้เอาผืนแผ่นดินการเกษตรที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มาเป็นที่ตั้งโรงงาน บ้านจัดสรร สนามกอล์ฟ ระบบอุตสาหกรรมกำลังยึดครองพื้นที่ภาคกลางไว้ทั้งหมด

ผมเสียดาย เสียดายมาก ทำไมเราไม่กลับขั้วความคิด เอาพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยามาทำการเกษตรอินทรีย์ ผลิตอาหารที่ปลอดภัยไร้สารพิษส่งไปขายทั่วโลก แล้วเอาผืนที่ภาคอีสานที่เหมาะสมน้อยกว่าเป็นที่ตั้งโรงงานอุตสาหกรรม

..เรื่องนี้มีบรรจุอยู่ในรายการไปศึกษาดูงานของนักเรียนโข่ง ที่เราจะไปศึกษาสภาพต่างๆของนิคมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก แล้วผมจะมาปะติดปะต่อเล่าให้ฟังในเร็วๆวันนี้ สำหรับวันนี้คงจะพาทัวร์ด้วยภาพตามที่กล่าวมาแล้ว

อ้าว! ถึงดอนเมืองแล้ว

ผมก็ลงสิครับ หอบน้อยหน่า มะนาว มาฝากสาวๆกิ๊กเมืองหลวง

มาถึงห้อง814 เปิดดูน้อยหน่ายังพอไหว ส่วนมะนาวไม่มีปัญหา

พืชผักผลอย่างอื่นเอามาไม่ไหว

ถ้าใครมีสะตังส์ก็ลองเช่าเหมาลำสิครับ

จะได้บรรทุกมาจ่ายให้กระจายไปทั้งบางกอก อิ อิ ..

 

ช่วงเลิกงาน ป้าบุญธรรมป้าแห่งชาติมาหา เอาเสื้อผ้ามาให้ ทำความสะอาดห้องล่วงหน้าไว้ให้ด้วย แถมยังห่วงใยถามถึงลูกหลานชุดแรกที่จะมานอนกลิ้งปฐมฤกษ์ ได้แบ่งของฝากไปให้แล้ว เหลือของกอล์ฟกับเทพเมืองทอง คงต้องเอาไปแจกในช่วงประชันพุงเย็นนี้