จากนักกีฬาวอลเลย์บอล บ้านนอก สู่นักกีฬาลีลาศ กลางฟลอร์
"รสชาติชีวิตของการเป็นนักกีฬา มันช่างหอมหวานเหลือเกิน ต่อจากนี้ไปเราจะไปทำอะไรดีหละ ?" นี่คือความคิดของผม หลังจากที่ก้าวออกมาจากโรงเรียนที่มีชือเสียงด้านกีฬาวอลเลย์บอลแห่งหนึ่งของประเทศไทย ซึ่งผมต้องไปเจอกับเพื่อนใหม่และสังคมใหม่ ๆ แล้วเราจะได้เล่นกีฬาเหมือนเดิมไหม ? คำถามต่าง ๆ มันผุดเข้ามาในสมองมากมาย และแล้ววันที่ผมได้เข้าไปอยู่ในโรงเรียนใหม่ก็มาถึง จากนักกีฬาที่เรียนไม่ค่อยมากีฬาไม่ขาด ก็ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองมาเรียน ๆ ๆ ๆ แล้วก็เรียน จนความคิดถึงในชีวิตความเป็นนักกีฬา มันทำให้ผมเดินเข้าไปสมัครในทีมกีฬาทีเพิ่งก่อตั้งในสถาบันนี้เป็นครั้งแรก กีฬาลีลาศ กีฬาอะไร จะแข่งยังไง แล้วมีแข่งด้วยเหรอ (ตอนนั้นนึกถึงช่อง 5 อาจารย์บุญเลิศ ที่เราเคยดู เราต้องไปเต้นแบบนั้นใช่ไหม ?)
อาจารย์อุไร มะเริงสิทธิ์ (อาจารย์ลีลาศคนแรกของผม) ซึ่งผมจะเรียกท่านว่า" แม่ไร" หลังจากที่นัดพบกับนักกีฬาที่สมัครทั้งหมด ซึ่งรวมทั้งหมด มี 6 คน ชาย 3 คน และหญิง 3 คน ครบคู่พอดีเลย หลังจากที่เราทักทายกันเสร็จ แม่ไรก็ได้แนะนำในสิ่งที่เรากำลังจะทำร่วมกัน คือการฝึกกีฬาลีลาศเพื่อการแข่งขัน ซึ่งงานแรก ที่เราจะแข่งขัน คือกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16 รอบคัดเลือก ณ จังหวัดบุรีรัมย์ ประมาณ วันที่ 10 - 12 ตุลาคม 2542 ซึ่งนับแล้วเหลือเวลาเพียง 4 เดิอนเอง เราจะทำได้ไหม? เมื่อได้รับประโยคปลุกใจจากแม่ไร เราทั้ง 6 คนก็ตั้งใจที่จะสู้ฝึกซ้อมเพื่อการแข่งขันที่จะมาถึง เพราะเราได้เป็นตัวแทนจังหวัดเลย (แหม....เทย์ดีจังที่ได้เป็นตัวแทนจังหวัดโดยไม่ต้องแข่งคัดเลือกในระดับจังหวัดก่อน) ซึ่งการฝึกซ้อม เราก็จะซ้อมตั้งแต่ 07.30 น - 08.30 น. ในภาเช้า และเย็นตั้งแต่ 16.00 น - 19.00 น. พวกเราซ้อมแบบนี้อยู่ ประมาณ 2 เดือน โดยที่ผมได้ถูกคัดเลือกให้ไปเต้นในประเภท Standard
ซึ่งในการแข่งขันกีฬาลีลาศ (Dance Sport) นั้น จะแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ด้วยกัน
ประเภท Standard ประกอบไปด้วย 5 จังหวะ ดังนี้
1. จังหวะวอลซ์ (Waltz) 2. จังหวะแทงโก้ (Tango) 3.จังหวะเวียนนีสวอลซ์ (Viennese Waltz)
4. จังหวะสโลว์ ฟรอกซ์ทรอท (Slow Foxtrot) 5. จังหวะควิ๊กสเต็ป (Quickstep)
ประเภทที่ 2 คือ Latin American ประกอบด้วย 5 จังหวะ ดังนี้
1. จังหวะแซมบ้า (Samba) 2. จังหวะ ชะ ชะ ช่า (ChaCha Cha) 3. จังหวะรุมบ้า (Rumba)
4. จังหวะพาโซโดเบล์ (Paso Doble) 5. จังหวะไจฟ์ (Jive)
ผมได้เข้าแข่งขันในประเภท Standard ซึ่งทำการแข่งขัน 2 จังหวะ คือจังหวะ Waltz และจังหวะ Tango หลังจากที่ซ้อมขั้นพื้นฐาน อยุ่ที่โรงเรียนได้ ประมาณ 2 เดือน ผมก็ได้ไปพบกับครูคนที่ 2 ของผม คือ อาจารย์ชาญชัย แสงอ่อน หรือ "ครูเป้" ครูเป้เป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี โดยครูเป้ได้สอนผมให้รู้จักกับการเต้นลีลาศเพื่อการแข่งขัน จากพื้นฐานที่เราเรียนมาจากแม่ไร ครูเป้ก็ได้มาปรับแต่การเต้นของเราอีกนิดหน่อย แล้วก็พยามบอกเราเสมอว่า กีฬาลีลาศ ต้องอาศัยความสามัคคี ความเชื่อมั่นในตัวเองและคู่เต้น รวมไปถึงความพยายามในการฝึกฝนที่จะได้มาซึ่งคำว่าฝีมือ ถ้าเรามีองค์ประกอบเหล่านี้เราจะประสบความสำเร็จในการแข่งขัน เวลา 4 เดือนเศษ ผ่านไปเร็วเหมือนโกหก จนถึงวันที่ออกเดินทาง เพื่อไปแข่งขันที่จังหวัดบุรีรัมย์ ตัวผมเองและเพื่อน ๆ ต่างตื่นเต้นกันมาก ๆ เมื่อไปถึงสนามแข่งขัน สิงห์สนามซ้อมหมูสนามแข่งเกิดอาการตื่นเต้นจนไม่รู้จำทำอะไรดี คนดูอยู่รอบฟลอร์แข่งขันเต็มไปหมด หลังจากนั้นครูเป้ก็บอกให้พวกเราลงไปฝึกซ้อม หลังจากที่ฝึกซ้อมไปซักครู่ ความรู้สึกตื่นเต้นก็หายไป แต่ความรู้สึกกลัวแพ้ มันกลับมาแทนที หลังจากที่แข่งขันเสร็จ ผลปรากฎว่า ผมได้รับรางวัลชนะเลิศ ผมดีใจมาก จึงรีบโทรกลับไปบอกคุณแม่ที่บ้าน คุณแม่ก็ดีใจเอามาก ๆ เหมือนกัน (ดูท่าทางจะดีใจกว่าผมด้วยซ้ำ) ขณะที่เดินทางกลับ เราทุกคนบนรถต่างมีความสุข เพราะ พวกเราทั้ง 3 คู่ ได้รับรางวัลชนะเลิศทั้งหมด แล้วเมื่อกลับมาที่โรงเรียนผมก็ได้ออกไปยืนที่หน้าเสาธง (ซึ่งตอนนั้นรู้สึกเทย์มาก ๆ ) รับของรางวัลและเกียรติบัตรจากนายธนศักดิ์ กระต่ายทอง ผู้อำนวยการโรงเรียน ในฐานะผู้ที่ทำชื่อเสียงให้กับโรงเรียน แล้วคืนนั้นเองก่อนที่กำลังจะหลับตานอน ผมเลยถามกับตัวเองว่า อะไรคือเหตุผลที่ผมมาเล่นกีฬานี้ ในตอนนั้นผมตอบกับตัวเองไปว่า เพราะเราอยากเป็นนักกีฬา อยากมีคำว่า เขต 3 ติดที่หน้าอกเสื้อ อยากไปแข่งที่ไกล ๆ จะได้ไปเที่ยว ผมเลยบอกกับตัวเองว่าต่อไปนี้จะต้องตั้งใจในการซ้อมมาก ๆ จะได้ไปแข่งที่ไกล ๆ (อยากเที่ยว) และนี้คือความคิดของเด็กมัธยมในตอนนั้น ซึ่งมานั่งมองย้อนกลับไปผมก็รู้สึกขำทุกครั้งที่นึกถึงมัน
จากนั้น งานแข่งต่อไป ก็ คือการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16 ณ จังหวัดสุรินทร์ เมื่องช้างเกมส์ ในฐานะ ตัวแทน จากเขต 3
เก่งมากเลย สู้สู้ค่ะ
เราเคยลองฝึกนะ ไม่ต่อเนื่อง ก็เลยไม่ค่อยได้ แต่โดยส่วนตัว ชอบการเต้นรำมาก
ขอจังหวะ บีกิน กับ ชะชะช่า