สวัสดีครับ พ่อครูฯ
- เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยครับว่า ...ทำไมเราไม่กลับขั้วความคิด เอาพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยามาทำการเกษตรอินทรีย์ ผลิตอาหารที่ปลอดภัยไร้สารพิษส่งไปขายทั่วโลก แล้วเอาผืนที่ภาคอีสานที่เหมาะสมน้อยกว่าเป็นที่ตั้งโรงงานอุตสาหกรรม...
- ในอดีตที่ไม่ทำอย่างนั้น ผมเดาว่า น่าจะเกิดจาก ความมักง่ายของคน (ใครก็ไม่รู้) คือ มันใกล้ท่าเรือดี เวลานำเข้าส่งออก มันจะได้ง่าย ๆ สะดวก ๆ อะไรทำนองนั้น ... แต่เดียวนี้พื้นที่อีสานหลังจากทำสะพานที่มุกดาหารเสร็จแล้ว ดูตามแผนที่โลกมันก็ไม่ไกลกับท่าเรือดานังนะครับ...ยิ่งถ้าเห็นแก่ประโยชน์ของประเทศชาติจริง เห็นแก่คนของประเทศชาติจริง ไม่ควรเอาฐานการจ่ายภาษีมาเป็นตัวตั้งในการพัฒนาพื้นที่ ถ้ายังคิดว่าได้ภาษีจาก กทม. มาก ก็ต้องพัฒนา กทม. ผมว่ามันเป็นกรรมมากกว่านะครับ คุณไปรังแกธรรมชาติ ระวังจักรวาลจะเล่นงานเอา... พูดไปสองไพรเบี้ยครับ
- ถ้าจะให้ดี รักประชาชน รักประเทศไทย ก็ต้องคิดถึงประชาชน คิดถึงประเทศไทย ไม่ใช่มาแก้ปัญหาเมื่อสาย อย่างสามจังหวัด
- ความรัก ความเมตตา การให้ อย่างไม่หวังผลตอบแทนต่อเพื่อนมนุษย์ จะมีในหัวใจของเราได้อย่างไร
- ...ออกแบบไปเลยว่า ประเทศไทยควรมีรถไฟ (ไฟฟ้า) อย่างเต็มรูปอย่างไร ก่อนที่อะไร ๆ มันจะสายไปกว่านี้นะครับ
- แต่มามองดูแบบเห็นแก่ตัวมากสักกะหน่อยการที่เขาไม่คิดให้ เอาโรงงานมาทำลายอีสาน มาทำลายวิถีชีวิต คนอีสาน ก็เป็นบุญไม่น้อยเหมือนกันนะครับ