แม่คะ
หนูไม่เคยทำได้สำเร็จเลยกับการคิดให้รอบด้านและการกระทำที่รอบคอบ
วันก่อนหนูโทรไปจองห้องประชุมกับน้องคนรับผิดชอบ พอน้องบอกว่า ห้องประชุมไม่ว่าง หนูก็สรุปว่าไม่ได้ใช้ห้องประชุมแล้ว แต่กลับมาคิดขึ้นได้ว่า ยังมีห้องประชุมอื่นอีกนี่นา เลยต้องกดโทรศัพท์ไปอีกครั้ง ดูสิคะ ทำไมไม่คิดให้ได้ในทีเดียว
วันถัดมาเป็นวันเกิดของน้องที่ห้องทำงานด้วยกัน กะว่าจะไปเลี้ยงข้าวเที่ยงกันหน่อย เพราะตอนเย็นหลายคนต้องกลับบ้านต่างอำเภอ มีทีมงานบางคนต้องออกไปรับบริจาคเลือดที่โรงเรียนมัธยม ก็คิดและเข้าใจไปเองว่า เป็นโรงเรียนมัธยมที่อำเภอเราเอง เลยวางแผนไปกินกันใกล้ๆโรงเรียนจะได้แวะรับทีมงานไปด้วย
แล้วก็ไปชวนหัวหน้าไปด้วย หัวหน้าบอกเป็นอีกอำเภอหนึ่ง ตายละ !!! งั้นเราต้องเปลี่ยนร้าน ทำเอาหัวหน้าหัวเสีย บอกว่าไม่ต้องเปลี่ยน ไม่ต้องไปรับใครด้วย เป็นอันว่าน้องอีก 2 คน อดไปกินเที่ยงกับเรา ตอนเย็นเลยต้องไปกินกันอีกรอบ
นี่ถ้าหนูสอบถามรายละเอียดให้ดี คิดให้รอบคอบ การวางแผนก็น่าจะทำได้ดีกว่าคอยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปวันวัน
หนูคิดเข้าข้างตัวเองว่า อาจเนื่องมาจากหนูเป็นคนไม่ค่อยชอบซักถามเรื่องราวของใครเลยติดเป็นนิสัย ไม่รอบคอบในการหาและเก็บข้อมูลที่อาจจะมีคนถาม
อย่างวันนี้ก็เหมือนกัน เพื่อนหนูเสีย(dead) หนูก็ถามแค่ว่าเสียเมื่อไร ไม่ได้ถามต่อว่า มาอยู่โรงพยาบาลเมื่อไร นานมั้ย แล้วอาการเป็นอย่างไร เปลี่ยนแปลงอย่างไร
พอไปงานสวดเพื่อนๆก็ถามกันใหญ่ เพราะคงเห็นว่าหนูเป็นคนโรงพยาบาล แต่หนูให้ข้อมูลไม่ได้เลย เพราะหนูไม่ได้ถามต่อว่า อะไรที่ไหนอย่างไร
ต่อไปหากหนูเป็นคนช่างซักช่างถาม เขาจะว่าหนู สอใส่รองเท้ามากไปมั้ยคะ แต่หนูคิดว่า เรื่องบางเรื่องคงต้องใส่ใจเป็นพิเศษ และทำให้เสร็จในครั้งเดียว หนูมักจะสอนคนอื่น แต่กับตัวเองคงจะลืมสอนไป ต้องปรับปรุง แก้ไข และเปลี่ยนแปลงใช่มั้ยคะ
ปวดหัวและดึกแล้วด้วย เข้านอนแล้วนะคะ
รักแม่นะ
ลูก
26 ก.ค. 51 : 23.00 น.
สวัสดีค่ะป้าแดง
- สงสัยจะเป็นโรคชนิดหนึ่งรึเปล่า แบบว่า ลืมบ่อย ๆ อะไรทำนองนั่นค่ะ
ชอบอ่านจดหมายป้าแดงค่ะ แบบนี้เขาเรียกว่าชอบอ่านเรื่องคนอื่นไหมนะ
มาบอกว่า คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.เพชรน้อย
สวัสดีค่ะ อ. อุบล ขอบคุณมากค่ะ เรื่องนี้อยากขยายค่ะ อิอิอิ
สวัสดีค่ะ คุณครูพี่อ้อย คิดถึงเหมือนกันค่ะ เข้า กทม. ก็โทรเยี่ยม แต่สายไม่ว่าง ขอบคุณค่ะ
อาการแบบนี้คล้ายๆกัน เอ..ถ้าว่าไม่รอบคอบจะตรงเกินไปหรือปล่าวน้อ! แต่ยืนยันว่ายังไงเราก็เหมือนกันเน้อป้าเน้อ... เพราะอายุอานามเราก็พอกัน หลังดหตุการณ์อะไรๆมันผ่านไปแล้วจะมานึกว่า....ทำไมเมื่อตะกี๊เราไม่ถามให้ดีนะ
คิดถึงป้าแดง..นะครับ
วันนี้ และเกือบ ๆ จะเที่ยงคืน ผมยังนั่งทำงานอยู่เลยนะครับ...
นั่นเพราะคิดว่า มีอะไรให้สะสางเพื่อตนเองและคนอื่นอีกก่ายกอง.
บันทึก เป็นยิ่งกว่าบันทึกแห่งการเบิ่งมองตัวเอง หากแต่เป็นบันทึกที่สะท้อนแนวคิดไปยังคนอื่นอย่างน่าสนใจเป็นที่สุด โดยเฉพาะพันธะบางอย่างที่เกี่ยวโยงทางใจและหน้าที่
....
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
* มาอ่านค่ะ ข้อมูล การสื่อสาร การบอกต่อ และ การคิดเข้าใจไปเอง
* เป็นเหมือนกันเลยค่ะ
* ให้สุขกายสุขใจนะคะ
*