ระหว่างวันที่ 22 - 26 กรกฎาคม 2551 ที่ผ่านมา ผมได้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรผู้บังคับบัญชาลูกเสือ ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีประเด็นข้อคิดเล็กๆ เกี่ยวกับการปรับตัว มาเล่าสู่กันฟัง ดังนี้ครับ
การอบรมครั้งนี้ผมเดินทางไปคนเดียวครับ และก็ไม่ทราบว่าจะไปเข้าอบรมร่วมกับใครบ้าง พอเดินทางไปถึง ปรากฏว่าไม่รู้จักใครเลยครับ
ผู้เข้ารับการอบรมเดินทางมาจากหลายๆจังหวัดในเขตภาคกลาง จำนวนประมาณ 100 คน ประกอบไปด้วย ครูผู้สอน ผู้บริหารโรงเรียน รองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และ ข้าราชการจาก กกต. โดยมีช่วงอายุที่หลากหลายระหว่าง 27 – 57 ปี
หลังจากรายงานตัวแล้วก็มีการแบ่งหมู่ ผมอยู่หมู่นกหัวขวาน สมาชิก 10 คน ประกอบไปด้วย ครูผู้สอน 4 คน รองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา 4 คน (รวมทั้งผมด้วย) และ นายตำรวจยศพันตำรวจเอก จาก กกต. อีก 1 คน
ช่วงแรกผมเริ่มอึดอัดและไม่ค่อยจะมีความมั่นใจในตัวเอง เนื่องจากผมมีจุดอ่อนในเรื่องของ “ลูกเสือ” คือจะไม่ค่อยเป็นประสาในเรื่องทักษะต่างๆ เช่น ระเบียบแถว การผูกเชือก การจัดทำวัสดุอุปกรณ์ต่างๆ ในการอยู่ค่าย และ ที่หนักไปกว่านั้น ผมถูกสุ่มให้เป็นนายหมู่ในวันแรก(การเป็นนายหมู่ เขาผลัดให้เป็นกันคนละวัน)
ผมจะทำอย่างไรดีในการเข้าค่ายในวันแรกของผมโดยเฉพาะบท “นายหมู่”
ขณะที่ผมมองคน มองงาน มองอุปกรณ์ ผมก็เลยเชิญชวนคุณครูผู้สอนท่านหนึ่ง บอกว่าเรามาทำ “เตาลอย” กันดีกว่า ขอให้บอกมาว่าจะทำตรงไหน ใช้ไม้ขนาดเท่าไร กะขนาดมา ผมจะเป็นคนขุดหลุม และ เลื่อยไม้ไผ่เอง แล้วผมก็จัดการขุดหลุม และ เลื่อยไม้ไผ่ให้เขาตามขนาด แล้วคุณครูท่านนั้นก็ลงมือทำ “เตาลอย” “ที่คว่ำจาน” และ “ฝาปิดหลุม”
ต่อจากนั้น หลายๆ คนก็ช่วยกันทำงานโดยอัตโนมัติ โดย “นายหมู่อ่อนหัด” อย่างผม ไม่ต้องบอก ไม่ต้องสั่ง
ผมเอง หันรีหันขวางอยู่พัก ดูว่าตัวเองพอจะทำอะไรได้บ้าง ก็จึงหันไป “ก่อไฟ” “หุงข้าว” และ “ทำกับข้าว”
หลังจากกินข้าวเสร็จ ทุกคนก็ช่วยกันเก็บล้าง ผมเหลือบไปมองเห็นหม้อข้าวที่ดำปี๋ ก็เลยคว้าหม้อข้าวมาขัดอยู่พักใหญ่ ให้มันดูดีขึ้นมาบ้าง
รุ่งเช้า ผมตั้งโทรศัพท์ไว้ปลุกตี 4 ครึ่ง ผมก็ลุกขึ้นมาก่อไฟ หุงข้าว ต้มน้ำร้อน ใครตื่นมาก็ชวนมากินกาแฟ
ทั้ง 5 วัน ผมมีความสุขมากครับ จากที่เคยอึดอัดและไม่มั่นใจในตัวเอง มาเป็นใช้ชีวิตอยู่ค่ายอย่างสบายๆ และมีความมั่นใจในตัวเอง
ผมสรุปข้อคิดได้อย่างนี้ครับ
1.เมื่อผมถอดหัวโขนออก ทุกคนก็เป็นพี่เป็นน้องกันหมดครับ จุดอ่อนในเรื่องลูกเสือของผม ก็เลยเป็นเรื่องเล็ก
2.งานทุกอย่างมีเกียรติ ผมทำงานที่ผมถนัด (งานครัว) แม้จะดูว่าเป็นงานของผู้หญิง ไม่ใช่งานของผู้นำ แต่ผมก็ยินดีทำครับ และทำแล้ว มันก็มีเกียรติจริงๆ
ขอบคุณครับ
เชื่อเช่นกันค่ะ
ว่างานทุกอย่างมีเกียรติ
เพราะเมื่อทำสำเร็จ รู้สึกภาคภูมิใจ
และรู้สึกดีๆในหัวใจมากมายค่ะ
มีความสุขในทุกๆวันค่ะ สุขภาพแข็งแรง ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณสายธาร
นอนดึกเหมือนกันนะครับ
ผมเห็นภาพเด็กๆลูกเสือเขาทำงานฝีมือกันแล้ว ผม "อายเด็ก"ครับ ที่ผม "บอด" ในเรื่องงานฝีมือ
ผมเองก็เก็บภาพสวยๆที่ค่ายไว้หลายภาพ อยากจะนำมาอวด แต่ผมยังส่งภาพไม่เป็นครับ พยายามทำอยู่หลายครั้ง ก็ยั่งส่งไม่ได้
ชมภาพของคุณสายธารหลายๆภาพ ก็มีความสุขครับ ขอแอบเป็นฝ่ายชมฝ่ายเดียวก่อนนะครับ
ขอบคุณครับ