ไม่ไปอีกแล้ว

.........เมื่อวันที่ 20  กรกฏาคม ที่ผ่านมา   หน่วยงาน ( ศูนย์อนามัยที่ 10 เชียงใหม่ ) ได้จัดโครงการพัฒนาศักยภาพบุคลากร ที่อำเภอแม่สาย   จึงนับเป็นโอกาสดีที่ข้าพเจ้าจะได้ไปเที่ยวแม่สายเป็นครั้งแรก  หลังจากทีมาอยู่เชียงใหม่ก็หลายปีแล้ว ...

......... หลังจากชำระเงิน ไป 50 บาท ได้เอกสารให้ผ่านด่านเข้าไปในเขตแดนพม่า   ตอนแรกตั้งใจว่าจะเข้าไปชมความสวยงามของบ้านเมือง   หรือไม่ก็วัดวาอารามของพม่าที่สวยมาก    แต่เพราะเรามัวแต่แวะจอดรถอยู่เรื่อยเลยไปถึงแม่สายช้ามาก  จึงมีเวลาเข้าไปเที่ยวในพม่าไม่นาน  จะได้ก็เพียงแต่เดินชมร้านค้าชายแดนที่มีสินค้าวางขายมากมาย  ตั้งแต่สินค้าเกรดดี  ไปจนถึงสินค้า COPY โดยเฉพาะโทรศัพท์มือถือซึ่งมีแต่ของ COPY เกือบทั้งนั้น 

........ในระหว่างเดินชมสินค้าท่านต้องระวังน้ำหมากสีแดงๆที่อาจพุ่งมาโดนตัวท่าเมื่อไหร่ก็ได้ด้วย  ตอนแรกข้าพเจ้าก็สงสัยว่าสีแดงๆที่เปื้อนบนถนนนั้นเป็นอะไร  เพิ่งมาถึงบางอ้อ..ตอนนี้นี่เอง เมื่ออยู่ๆน้ำหมากก็พุ่งผ่านข้างตัวข้าพเจ้าไปชนิดเส้นยาแดงผ่า 8

.........แต่ที่ติดตาข้าพเจ้าไปหลายวัน คือภาพนี้.....

                                                         

............ ภาพเด็กน้อยอายุประมาณ  5-6 ขวป  อุ้มน้องอายุประมาณ  3-4 เดือน มาเดินขอเงินผู้คนบนท้องถนน

 

                                 

                                                      ภาพเด็กขอทานที่เดินจนเหนื่อย  ขอหลับสักงีบ ครับ

 

....... ยังมีภาพติดตา ( แต่ไม่อยากถ่ายไว้เช่นกัน )  ตอนที่มีผู้ชายผอมๆใส่เสื้อผ้าขาดๆเก่าๆ   ยืนแบกถุงเก่าๆขาดๆ  ใส่หน่อไม้มาเดินขายพวกเรา  ไม่มีใครซื้อเพราะเราต้องไปอบรมอีก 2 วัน  ยังไม่ได้กลับบ้านวันนี้    ถ้าเป็นขากลับคงขายได้หลายบาท    แต่มีคนหนึ่งที่เดินไปยื่นเงินให้เขา 20 บาทโดยไม่ได้เอาหน่อไม้  คือ พี่ตุ้ม    ข้าพเจ้าเห็นผู้ชายคนนั้นยกมือไหว้พี่ตุ้มแล้วพูดว่า ...." วันนี้ถ้าขายไม่ได้ก็ไม่ได้กลับบ้านเพราะไม่มีเงินไปซื้อข้าวให้ลูกกิน........"  เฮ้อ!

..............  บอกแล้วไงว่าไม่ไปอีกแล้ว  ......เพราะไปเห็นมาแล้วมันเศร้าจัง........ ว่ามั๊ยคะ  ?

 

 

 

 

.......แล้วยังจะมีภาพที่ติดตา ( แต่ไม่อยากถ่ายไว้ )  ตอนเด็กๆคุ้ยถังขยะหาเศษอาหารกิน   หาเศษสิ่งของเอาไปขาย