ศูนย์คุณภาพ คงต้องหามือเขียน Root cause analysis ( บนกระดาน ) กันใหม่

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา แต่ถ้าร่ำลาต้องมีงานเลี้ยง

 

กลุ่มงานพัฒนาระบบบริการสุขภาพ ของโรงพยาบาลพหล ฯ เป็นกลุ่มงานที่เล็กมาก เมื่อเทียบกับขนาดโรงพยาบาล 440 เตียง บุคลากรกว่า 900 คน มีข้าราชการจริง ๆ ไม่รวมผม แค่ 3 คนที่เหลือเป็นลูกจ้างชั่วคราวทั้งหมด 8 คน

 

เมื่อผมเข้ามาเป็นหัวหน้ากลุ่มงาน ฯ ท่านผู้อำนวยการได้ให้การสนับสนุนเต็มที่ โดยให้จัดหาลูกจ้างชั่วคราวเข้ามาช่วยงานด้านเอกสาร และการจัดการต่าง ๆ เพิ่มเติมโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดการประชุม กรรมการพัฒนาคุณภาพแต่ละคณะ ทั้งการเชิญประชุม การบันทึกการประชุม เตรียมของว่าง เตรียมเอกสาร ฯลฯ รวมไปถึงการดูแลวิทยากรจากภายนอก ถ้าเชิญมาให้ความรู้หรือให้คำปรึกษา

 

เราได้ขอตำแหน่ง เลขานุการ เพื่อทำหน้าที่ดังกล่าว ราวต้นปี ๒๕๕๐ แล้วเราก็ได้หนุ่มน้อยหน้ามน นามว่า “โก๋” มาเป็นเลขานุการของศูนย์คุณภาพ

 

โก๋เป็นคนเมืองกาญจน์เดิมทำงานอยู่กรุงเทพ เห็นว่าทำงานฟรีแลนซ์หลายอย่าง เช่น งานออร์แกไนซ์ งานคอนเสิร์ต ฯลฯ ตอนสัมภาษณ์ บอกว่าบ้านอยู่ใกล้โรงพยาบาล อยากมาอยู่ใกล้พ่อแม่ ตอนที่มาสมัคร ก็มาทำงานเป็นรีเซพชั่นที่โรงแรมในเมืองกาญจน์ เนื่องจากตอนนั้น เราเชิญวิทยากรมาพักที่โรงแรมนั้นบ่อย ๆ ก็เลย ยึดตัวโก๋ ไว้ทันที

 

โก๋ทำหน้าที่ที่เล่าไว้ตั้งแต่ต้น คือ จัดการประชุมกรรมการคณะต่าง ๆ และงานที่สำคัญของโก๋ ในฐานะเลขานุการศูนย์คุณภาพ  ซึ่งต้องเฝ้าหน้าห้องตลอด คือ การรับรายงานอุบัติการณ์ และส่งเรื่องให้คุณอรวรรณ และคุณหมอสมชัย ในฐานะทีมความเสี่ยง เรียกประชุมผู้เกี่ยวข้อง เพื่อหา Root cause analysis และออกมาตรการป้องกัน

 

การประชุมความเสี่ยงของโรงพยาบาล หัวหน้าหน่วยงานที่เกิดอุบัติการณ์ จะดำเนินการสืบสวนหาสาเหตุแบบ Genba/Genbutsuในพื้นที่จริง เหตุการณ์จริง แล้วนำข้อมูลเข้าที่ประชุมซึ่งมีกรรมการชุดย่อยที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น ๆ ช่วยกันหาสาเหตุรากที่แท้จริง ลงบน Ishikawa Diagramหรือแผนภูมิก้างปลาบนกระดาน โดยมีโก๋ เป็นคนเขียน แล้วช่วยกันสรุปมาตรการป้องกันซึ่งบางครั้งข้อความที่เขียน ที่ประชุมก็ขอให้เปลี่ยนบ้าง แก้ไขข้อความให้สละสลวยบ้างโดยโก๋ก็ลบ ๆ เขียน ๆ โดยไม่อิดออด

 

 

 

ดังนั้น โก๋ จึงเป็นมือหนึ่ง ในการเขียน Root Cause Analysisของโรงพยาบาลเลยทีเดียว

 

โก๋ทำงานกับเราราวปีเศษ ๆ ก็วางแผนชีวิต จะไปศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย ( คนอยู่ พรส. นี่ก้าวหน้าจริง ๆ เลย ) วันนี้ พวกเราเลยไปเลี้ยงส่งโก๋ ที่ร้านสุดยอดอินเตอร์ประจำจังหวัด นั่นคือร้าน “ไทอีสาน”

 

 

 ดูอาหารวันนี้ สุดแซ่บ เพราะเมืองออสเตรเลียคงไม่มี

 

กินกันอย่างเอร็ดอร่อย และมอบของที่ระลึก ขอให้ดินทางปลอดภัย โกยความรู้มาฝากคนไทยครับ

 

ส่วนศูนย์คุณภาพ คงต้องหามือเขียน Root cause analysis( บนกระดาน ) กันใหม่