- วันนี้ได้มีโอกาสลิ้มลองขนมหวาน "ลอดช่องกะทิสด" ทำให้หวนคิดคำนึงถึงชีวิตในอดีตตอนที่เป็นไอ้หำน้อยของพ่อกับแม่ ในอดีตคนอีสานจะมา "ตุ้มโฮม/ลงแขก" ร่วมด้วยช่วยกันคนละไม้คนละมือทำข้าวปุ้น(ขนมจีน) ข้าวปาด(ขนมเปียกปูน) ลอดช่อง ในงาน "บุญ" ช่วยงานบ้านนี้เสร็จ ก็ไปช่วยบ้านนู้น อย่างสนุกสนานและมีความสุข
- ผมว่า หลายสิ่งหลายอย่างเป้าหมายไม่ได้อยู่ที่ผลลัพธ์หรือปลายทาง แต่อยู่ที่กระบวนการหรือการเดินทาง คล้ายกับพระจั๋งซำจั๋งในไซอิ๋ว ที่ง่ายมากที่จะให้หง๋อคงพาเหาะไป แต่ถ้าทำอย่างนั้นก็ไม่ได้เรียนรู้ที่จะเอาชนะทุกข์หรืออุปสรรคต่าง ๆ อะไรประมาณนั้นครับ
- งาน "บุญประเพณี" วิถีชีวิตของคนอีสาน เป็นการบูรณาการใจ ชีวิต และชุมชน ให้มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความรักสามัคคี หันหน้าเข้าหากันอย่างมีความสุข ร่วมด้วยช่วยกันอย่างมีความสุข
- ----------------------------------
- ก่อนหน้านี้ ผมสัมผัสกลิ่นอายและความรู้สึกเช่นเดียวกันนี้ ตอนเดินทางด้วยการต่อรุถไฟท้องถิ่นจากเมืองซาร์บุกเคิ่น ไปร่วมงานเทศกาลเบียร์เมืองมิวนิค (Oktober Fest เมืองมุนเชิ่น) เป็นห้วงเวลาแห่งความสุข สนุกสนาน ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ทุกคนหยุดงาน ดื่มเบียร์กันอย่างสนุกสนาน บนรถไฟคล้าย ๆ กับรถไฟดนตรี ทุกคนร้องรำทำเพลงดื่มเบียร์กันอย่างมีความสุข สนุกสนาน ผู้คนต่างเดินทางไปร่วมงานที่ลานชุมชน เราผ่านไปชุมชนแล้ว ชุมชนเล่า ยิ่งใกล้เมืองมิวนิคมากขึ้นเท่าไร ยิ่งเห็นบรรยากาศเช่นเดียวกันคล้าย ๆ กับงานเทศกาลบุญประเพณที่อีสานบ้านเฮา
- ผมได้คิด และคิดได้ว่า ถึงแม้เขาจะตากตรำทำงาน หนักขนาดไหน ถึงเวลาสนุกก็ต้องสนุกสวนเสเฮฮาร่วมกัน ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้ จะเอาอะไรกันนักกันหนา บางทีทำแต่งาน เงินล้นบ้าน แต่ก็ไร้สุข มีแต่ทุกข์ก็มี
- คนเยอรมันเขาก็วางหัวโขน ตำแหน่งหน้าที่เอาไว้ที่บ้านที่ทำงาน แล้วแต่งชุดพื้นเมืองโบราณออกมาร้องเล่นเต้นรำ คล้าย ๆ งานวัดบ้านเรายังไงยังงั้นเลย ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสมากกว่าสยามเมืองยิ้มซะอีกครับ
- ... ขากลับ อิ อิ ไม่อยากจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้น (เบียร์+ผีบาวาเลียนเข้าสิง)
"ลอดช่องกะทิสด"
เป็นของหวานเลิศรสที่ผมชื่นชอบมาก ยังชอบทานกับข้าวเหนียวเลยนะครับ.
วันก่อนพ่อเล่าให้ฟังว่า
ชาวบ้าน 4 - 5 คนมาลงแขกดำนาช่วยโดยไม่เอาเงินสักบาท คนเหล่านี้บอกว่ารักและเคารพพ่อกับแม่มาก และเห็นว่าคนในวัย 70 กว่า ๆ นั้นยังทำงานหนักอยู่เลย
จริง ๆ การทำนาของพ่อกับแม่เป็นวิถีชีวิต เป็นวัฒนธรรมที่ทานมีความสุขกับการงานเหล่านี้มาก.
ผมชื่นใจที่ยังพบว่า ยังมีการลงแขกปักดำอยู่ในสังคม อย่างน้อยก็ในชุมชนของผมเอง
ขอบคุณครับ
โอ้โห เบียร์แก้วใหญ่มากๆ ค่ะ สาวๆ ไม่เมาหรือค่ะ
คิดดี คิดแบบบูรณาการ เยี่ยมมาก
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.