ได้รับการ Tag จากคุณครูแอ๊วมาเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน โดยเป็น Tag ความลับ หลายคนคิดว่าความลับไม่ใช่สิ่งที่ควรเปิดเผย เพระถ้าเปิดเผยไปแล้ว จะเรียกว่าความลับได้อย่างไร แต่สำหรับชาว g2k แล้ว ถ้าไม่เล่าได้งัยอ่ะ
ถึงเวลาที่ต้องเปิดเผยความลับของตนเองบ้างแล้วสิ หลังจากที่ได้เรียนรู้ความลับของ blogger จากหลายๆ ท่านใน G2K ไปแล้ว บัดนี้ time to be unravel the secret my story will begin….ณ บัดนี้ แบบว่า ป้า อายุอานามขนาดนี้ไม่รู้จาก ซ้าย-ขวาค่ะ ยิ่งต้องพูดเป็นภาษาอังกฤษยิ่งแย่ใหญ่ เพราะต้อง พูดเสมอว่า left-ซ้าย right-ขวา พร้อมกับยกมือทั้งสองข้างประกอบ วืดมือไปมาจึงจะได้ผ่านไป 3-5 นาที จึงจะได้คำตอบว่า ข้างไหนซ้าย ข้างไหนขวา
เรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องเล็กสำหรับคนอื่น และเป็นเรื่องที่น่ารำคาญของคนอีกหลายคน แต่มันก็เป็นเรื่องใหญ่ หนักอก มากสำหรับคนอย่างป้า ด้วยว่าตอนเชียร์น้องใหม่นั้น พาเพื่อนลำบากต้องซ่อมไปหลายรอบ ด้วยว่าหันซ้ายผิด หันขวาผิด นั่งหน้าช่วยเป็น navigator จำทางแม่นมาก...แต่พอถึงทางเลี้ยว...ตกม้าตาย เพราจะชอบบอกเลี้ยวนี้ๆ เลี้ยวนี้ พร้อมผายมือ หากคนขับรถยังไม่เลี้ยว บางครั้งก้อมีกรณีเอื้อมมือเลี้ยวผ่านหน้าคนขับรถไป หลายครั้งที่คนขับรถมีน้ำโห....โดยเฉพาะตอนกลางคืน ที่มืดแล้วมองไม่เห็นสัญญาณมือ
แล้วเมื่อ 2 ปี ก่อนก็เห็นว่าชีวิตนี้จำเป็นต้องใช้รถ ไปซื้อรถมือสองมาใช้ค่ะ ทั้งที่ยังขับรถไม่เป็น คิดตามสิคะว่าขับรถก้อเด๋อๆ ด๋าๆ ยิ่งไม่รู้ซ้าย-ขวา ก้อยิ่งแย่ใหญ่ คราวนี้เปลี่ยนสถานะจากผู้บอกทาง มาเป็นคนขับ พอคนบอกทางบอกเลี้ยวซ้าย เราก้อเลี้ยวขวาปั๊บ แบบว่าเป็นทิศทางตรงข้ามอยู่เสมอ...ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ....ไม่ใช่รู้จักซ้าย-ขวามากขึ้นนะคะ แต่ใช้สัญชาตญาณมากขึ้น
ตอนนี้งานที่ทำต้องสอนนักศึกษาในการสืบค้นข้อมูลจากฐานข้อมูล ต้องใช้คอมพิวเตอร์สำหรับวิทยากร มีหน้าจอ Projector และมีหน้าจอสำหรับนักศึกษา เอาหล่ะค่ะ ชักมั่ว แม้ว่าจะมี Pointer แต่บางครั้งจำเป็นที่จะต้องว่า “คลิกมุมบนขวานะคะ” เอ๋ ขวาของใครหล่ะ ถือตามหน้าจอใครหล่ะ...ของวิทยากร Projector หรือหน้าจอคอมพิวเตอร์ของนักศึกษา หลังๆ มั่วมาก จึงใช้มุกนี้แทนว่า “ไหนคลิกที่..... อยู่มุมบนหน่ะ ...ใครเห็นแล้วยกมือขึ้น และช่วยบอกเพื่อนด้วยน้า” พอรอดตัวไปค่ะ
นอกจากนั้นยังชอบตกลาวค่ะ ตก-ลาว คือ การพูดภาษาไทยกลาง แต่เผลอพูดภาษาถิ่นโดยไม่รู้ตัว เป็นมากขึ้นตอนไปดูภาพยนตร์เรื่อง "แหยม ยโสธร" เรื่องนี้ลูกลาวไปดูแล้ว ไม่หัวเราะขำกลิ้ง เป็นไม่มี เรื่องตกลาวไม่ใช่เรื่องที่น่ารังเกียจ เพราะการพูดภาษาถิ่นเป็นเรื่องของเอกลักษณ์และความภาคภูมิใจ แต่ต้องใช้ให้ถูกกาลเทศะ เวลาเป็นพิธีกร เป็นวิทยากร เนี๊ยะ เครียดเห็นๆ เลย
ยิ่งในกลุ่มชอบพูดเล่นกัน....ติดเลยค่ะ...
-ขับรถตรงมาเรื่อยๆ นะคะ ถึงซอย 6 แล้วก้อเลี่ยวขวา
-โต๊ะนี่ สั่งน่ำอะไรคะ
อย่าลองนะคะ ป้าลองแล้ว ติดหนึบเลย...(แต่แปลกแฮะในกลุ่มมีป้าติดการตกลาวอยู่คนเดียว...คนอื่นเค้าไม่เป็น...)
เอาหล่ะค่ะ...
ไปกินเกี๊ยวน้ำกันเถอะค่ะ อย่าเผลอไปสั่ง "เกี้ยวน้ำ" นะคะ
เอาหล่ะค่ะ ความลับของสิริพร ก้อมีมาทำให้คุ้นเคยกันมากขึ้น จริงๆ มีมากมายหลายเรื่อง แต่กลัวผู้ที่แวะมาเยี่ยมชมเบื่อ เป็นอันว่าเราไปรู้จักเพื่อนๆ ชาว blog คนอื่นกันดีกว่า เพระจะทำให้ชาว blog รู้จักกันมากยิ่งขึ้น
เริ่มด้วย คุณนารีจุติ จากคณะนิติศาสตร์ ม.นเรศวร
คุณนายดอกเตอร์ หรือ พี่นุชที่ชอบถ่ายรูปสวยๆและเล่าเรื่องราวดีๆ สู่ฟังเสมอ
คุณไก่-กัญญา พยาบาลสาวประจำ AE โรงพยาบาลศรีนครินทร์
อาจารย์กอบแก้ว ตะนะพันธ์ คุณครูที่ใช้บล็อกเป็นสื่อการเรียนการสอน
และคุณบัวปริ่มน้ำ ซึ่งเป็นชาวขอนแก่นด้วยกัน...และได้ความรู้เกี่ยวกับการทำวิจัยจากที่นี่มากทีเดียว
หลังจากที่ทั้ง 5 ท่านเล่าความลับของตนเองไปแล้ว เราคงจะได้รู้เพื่อนใหม่มากขึ้นอีกเกือบ 25 คน เพราะทุกท่านต้อง TAG ความลับต่อให้เพื่อนๆ อีกคนละ 5 ท่าน....
อ้าวมาอ่านกันเร็ว...มีอะไรจะบอกต่อ
ได้ค่ะ อิอิ ถ้าให้เขียนความลับของตัวเองคงมีหลายอย่างมากๆ แต่ไงถ้าเขียนจะเขียนความ(ไม่)ลับให้อ่านนะค่ะ อิอิ
ส่วนเรื่อง ซ้าย-ขาว เคยเป็นเหมือนกันค่ะ ต้องคิดอยู่นาน กว่าจะสั่งไปที่สมองว่านี่ซ้ายนะ ที่ขวานะ อิอิ เข้าใจเลยค่ะ
ส่วนเรื่องภาษาขนาดภาษากลางก็มีพูดเพี้ยนไป ว่างๆจะเขียนนะคะ
ถึงป้าจะโก๊ะๆไปบ้าง..แต่ก็เป็นที่รักของน้องๆที่ซู้ด..
มีป้าตุ่นที่ไหน..มีความฮาที่นั่น..อิอิ^^
ตุ่นจ๋า
ว้าย น้องตุ่นคงจุดธูปเรียกพี่แน่ๆเลย จึงทำให้วันนี้พี่เข้ามาบล็อกน้องและเห็นว่าถูก tag the secret เข้าให้อีกรอบ ที่จริงพี่ได้รับtag นี้ไปแล้วรอบหนึ่ง ทำการบ้านยังไม่ครบเลยค่ะ คือยังไม่ได้ tag ต่อใครอีกห้าคนเลย กำลังว่าจะtag น้องตุ่นเป็นหนึ่งในห้าอยู่เชียว ช้าไปเสียแล้ว ทำเอาพี่คิดไม่ออกเลยนะคะ
เอ ว่าแต่พี่คงไม่ต้องทำการบ้านรอบสองใช่ไหม ความลับมาเปิดเผยหมด ก็หมดเสน่ห์สาวลึกลับน่ะซีคะ อิ อิ
สวัสดีค่ะ มาดูความลับสาวขอนแก่น
แดนบึงแก่นนคร อันสวยงาม 5 5
* ตก ลาวบ่อยๆ เหมือนกันค่ะ
มีความสุขนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
น้องตุ่นคะพี่กลับมาอีกรอบด้วยจะบอกว่าเรื่องอาการสับสนซ้ายขวานั้นพี่ก็เป็นอย่างมากค่ะ หากปกติเราจะไม่ค่อยรู้สึกแต่เมื่อต้องทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวมันจะฟ้องความเอ๋อของเรามากๆ^__^
นานแล้วสมัยพี่อยู่กรุงเทพพี่เคยไปเข้าฟิตเนสกับเพื่อน ซึ่งเราก็ไปใช้บริการคลาสเต้นละตินกันด้วย อิ อิ ก็ดูมันน่าสนุกนะคะ แต่เป็นสิ่งที่พี่ขำจนทุกวันนี้ คือเวลาเต้นไปข้างหน้าหรือถอยหลังจะโอเค แต่หากจะต้องหันขวาหันซ้าย พี่จะเป็นคนเดียวในคลาสที่หันไปทางตรงข้ามกับคนอื่นเสมอเลยค่ะ แต่ไม่สนใจหรอก ก็เราอยากเต้นสนุกๆ ไม่ได้จะไปเต้นโชว์ใครสักหน่อย
เมื่อเร็วๆนี้เองพี่ลองไปเล่นโยคะร้อน แบบ "บิแครมโยคะ" อาการเดิมก็ออกอีก จะหันขวาหันซ้าย เขาให้ยกมือขวาพาดซ้าย ก็เป็นซ้ายพาดขวา ดูชุลมุนมั่วซั่วไปหมด แต่ไหนๆก็อุตส่าห์ถ่อสังขารไปถึงกทม.ก็พยายามเต็มที่ อุณหภูมิในห้องที่ร้อนถึงสี่สิบองศา ก็ทำให้เรารู้สึกอึดอัดด้วยความไม่ชินแล้วยังต้องมาตามท่าให้ทันอีก โอ๊ย ป้าแทบตายค่ะ
ตอนเลิกคลาสออกมาครูสอนมาคุยกับผู้มาเรียนหลายๆคนที่เพิ่งหัด เขาถามพี่ว่าไหวมั้ย ให้กำลังใจพอควร แล้วเขาคงเห็นความมั่วซ้ายขวาของพี่ เขาจึงถามพี่ว่า "ฟังภาษาอังกฤษพอเข้าใจใช่มั้ยคะ" อิ อิ ไม่อยากบอกว่ามันไม่เกี่ยวกัน เพราะมันเป็นคุณสมบัติเฉพาะตัวนะในเรื่องจัดการซ้ายขวาของเรา
"สนใจติดต่อทำแพคเกจความงามของ TRUE FITTNESS ในราคา 6,999 บาท ได้รับทำทรีทเมนท์ -IPL,Reshape,Whitening,กำจัดขนถาวร,ยกกระชับหน้าโดยไม่ต้องศัลยกรรม + สปา 3ครั้ง + Fitness Yoga 30ครั้ง คุ้มมากๆเลยค่ะ ติดต่อมานะคะ ส่วน 9,999 บาท มีทานอาหารฟรี1 มื้อกลางวัน และ 1 Dinner + Free night ต่างจังหวัด 1 คืน พักได้ถึงง 31-03-2009 แต่ต้องสมัครก่อนวันที่ 15 ธันวาคม 2008 นะคะ รีบติดต่อมานะที่ [email protected] "