ผมต้องจากบ้านไปเกือบ ๔ เดือนเต็ม ทั้งๆที่ทำใจไว้แต่แรกว่าต้องห่างเจ้าตัวเล็กๆ แต่พอจะไปเข้าจริงๆตอนปลายเดือนมีนาคม ก็ใจหายเหมือนกัน

ผมถ่ายรูปพวกมันไว้ก่อนไป โซดากำลังให้นมลูกทั้งสี่ตัว โอเลี้ยง กาแฟ ยกล้อและมะเกี๋ยง โดยมีคุณอาชาเย็นช่วยดูแลไม่ห่าง รวม ๖ ตัวด้วยกัน

ผ่านไป ๔ เดือน ทุกอย่างเปลี่ยนแปลง ผมเหลืออยู่ ๓ ตัวเท่านั้น ตัวหน้าสุดในรูปคือ เจ้ายกล้อ ตอนนี้เป็นหนุ่มตัวโตกว่าคุณอาชาเย็นที่ยืนอยู่ด้านหลังแล้ว

ส่วนสามสาว มีคนมารับไปอุปการะหมด


เจ้ากาแฟ น้องที่โรงพยาบาลมาเอาไปตั้งแต่ผมยังไม่ออกเดินทาง ตอนนี้ได้ข่าวมาว่า รับประทานจุตามวงศ์ตระกูล

เจ้ามะเกี๋ยง น้องที่ดูแลบ้านผมเอามันกลับบ้านที่พัทลุง เปลี่ยนชื่อจากมะเกี๋ยงเป็นโกโก้ ได้ข่าวมาเช่นกันว่า ไว้ลายวงศ์ตระกูล ไล่จับไก่แถบนั้นจนต้องถูกขัง

เจ้าโอเลี้ยง พี่สาวคนโต เพิ่งออกเรือนไปอยู่พัทลุงเร็วๆนี้เอง เพราะมีคนเห็นเจ้ามะเกี๋ยงแล้วอยากได้ ผมเลยยกให้เขาไปอีกตัว

ยอมรับครับว่า เลี้ยงไม่ไหว มันทั้งซนทั้งกัดกันเองตอนช่วงที่ผมไม่อยู่ แถมแห่กันเป็นฝูง ไปสร้างวีรกรรมให้เพื่อนบ้านผมเดือดร้อน โดยมีคุณแม่โซดาเป็นหัวโจก

คอยติดตามวีรกรรมของแม่ตัวดีนะครับ