แผ่นดินนี้มิใช่แผ่นดินอื่น
เป็นแผ่นดินอันชุ่มชื้นระรื่นฝัน
จากปู่ย่าตายายสายสัมพันธ์
ส่งทอดความมุ่งมั่นมิผันแปร

มิหวังให้เจ้ามาเป็นเช่นปู่ย่า
หลังสู้ฟ้าปักดำจนย่ำแย่
แต่ให้รู้, ว่าที่นี่มิเคยแพ้
และอ่อนแอจำยอม หรือตรอมใจ

เพียงให้เจ้าเข้าใจในวิถี
ก่อเกิดจากที่ที่ยิ่งใหญ่
รับรู้  รับฟังความเป็นไป
ลึกซึ้งในดวงฤทัยของใจเจ้า

แผ่นดินนี้ไม่ใช่แผ่นดินอื่น
หลับและตื่นลมหายใจใช่เปลี่ยวเหงา
เป็นวิถีธรรมดาประสาเรา
สุขและเศร้าเคล้าคละพบปะกัน

เติบใหญ่เป็นนายคนเถิดหลานรัก
แต่อย่าลืมแผ่นดินแห่งรักและความฝัน
แต่อย่าลืมรากเหง้าและเผ่าพันธุ์
เสพสุขสันต์แล้วแสลงใจในโคลนดิน

เป็นเจ้าคนนายคนเถิดหลานรัก
แผ่นดินนี้ย่อมได้รักประจักษ์ถิ่น
รักตัวเจ้ารักวิถีอันมีกิน
ว่างเมื่อไหร่ค่อยคืนถิ่นกลับมาเยือน