แม่คะ

 

หลังจากเห็นแสงจันทร์ได้เพียงวันเดียว

ฟ้าก็ร้องไห้ บางครั้งปล่อยโหออกมาซะเสียงดัง

สายฝนที่ร่วงลงมา  เป็นแค่โปรยปราย พอให้ใจเหงา

โดนฝนอีกแล้ว.........เดี๋ยวคงจะไม่สบายอีก

 

อากาศไม่ร้อนมาก สบายสบาย

อยากนอนซุกใต้หมอน แต่ก็นอนไม่หลับ

ความคิดเตลิดไปทั่ว

พยายามอย่างที่สุด ที่จะดึงกลับมา

 

ดอกไม้สีขาว เริ่มกลายเป็นสีคล้ำ

เทียนและธูป จุดบูชา ตามสมควร

สายฝนที่ร่วงลงมา แค่โปรยปราย

เพียงสายลมเท่านั้น ทำให้เปลวเทียน รี่ระยิบ

 

พักผ่อนนะแม่

ไม่ต้องเฝ้ามองใครอีก

เขาเหล่านั้น ต่างมีวิถีชีวิตเป็นของตัวเอง

เขาอยู่รอดได้

 

-ลูก-

19 ก.ค. 51 : 22.19 น.