อาหารจิตวิญญาน

ช่วงนี้ผมว่างเว้นจากนำเสนอภาพวาดเพื่อจินตนาการ ที่วาดเอาไว้แล้วแบบติจิตัลซึ่งมีเท่าเดิมที่เคยเรียนไว้ในบันทึกก่อนหน้านี้
แต่ที่ใหม่ก็คือภาพวาดสีน้ำมันซึ่งใช้เวลาว่างวาดภาพสีน้ำมันจริงๆ Oil on Canvas ซึ่งมีกระบวนการที่ยุ่งยากพอสมควรและใช้เวลานานกว่าสีจะแห้ง
และบังเอิญได้พบสมาชิกครอบครัวนักการทูตประเทศในอาเซียนท่านหนึ่งเป็นนักวาดภาพเช่นกัน จึงทำให้คิดกันว่าในอนาคตอาจจะมีการแสดงศิลปะของนักการทูตก็เป็นได้
ผมจึงเริ่มวาดภาพสีน้ำมันอีกครั้งหลังจากหยุดไปนานนับ 20 ปี
วันนี้นำภาพวาดดิจิตัลหนึ่งใน 80 ภาพมานำเสนอเพื่อจิตวิญญานของการจินตนาการ ผมวาดเมื่อ 7 มกราคม 2551
ลองดูนะครับ ฝึกสมองครับ
สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงจ๋า
ลุงสบายดีไหมเจ้าค่ะ ภาพสวยจังเลยค่ะ อยากวาดภาพเก่งๆเหมือนลุงบ้างจัง คิดถึงลุงค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
สวัสดีค่ะ คุณพลเดช
คุณพลเดชสบายดีนะคะ ช่วงนี้ดูแลน้องเหนื่อยไหมคะ หนูแวะมาเป็นกำลังใจให้นะคะ อยากจะเห็นงานแสดงศิลปะของนักการทูตค่ะ่
และรบกวนฝากบอกคุณพ่อสกลด้วยนะคะว่าคิดถึงบันทึกของคุณพ่อสกลค่ะ ช่วงนี้ท่านสบายดีใช่ไหมคะ
กราบท่านอ.พลเดชค่ะ
หลาน โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^!
ดนตรีกับศิลปะไปด้วยกันได้ดีจ๊ะ
บอกกันว่าคนที่วาดภาพได้นั้นก็เพราะมีเสียงเพลงแห่งภาพในจิตใจ
หลายคนฟังดนตรีไปด้วยถึงวาดได้
ลุงก็คิดว่าคงมีเพลงในจิตใจเช่นกัน จึงแปลงเพลงนั้นออกมาเป็นภาพวาด
ตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดนะ
จะได้เป็นอนาคตของชาติต่อไป
คุณมะปรางเปรี้ยวครับ
สวัสดีครับ
น้องเต้กำลังโตวันโตคืน 9 9 เดือนแล้วครับ พัฒนาการไปตามเกณฑ์(ตามไปอ่านบันทึกของ คุณแม่น้องต้นไม้บ่อยๆ :)
งานแสดงศิลปะของนักการทูตในเดลีคงเป็นครั้งแรก หากจะเกิด...ถือเป็นงานส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีงานหนึ่ง
สำหรับคุณพ่อสกลนั้นช่วงหลังไม่ค่อยจะบันทึกแล้วแต่ก็สบายดีครับ ยังเชียร์ไม่ขึ้นครับ
หวังว่าคุณมะปรางและทีมงานสบายดีนะครับ
G2K เองก็โตขึ้นเหมือนเด็กนะครับ ขณะนี้ยืนและเดินได้คล่องแล้ว พัฒนาต่อไปนะครับ
คุณ คนไม่มีราก ครับ
เรามักบำรุง ปรนเปรอ ร่างกาย สังขาร โดยไม่ค่อยดูแล เอาใจใส่กับ จิตวิญญาณของเราเลย...
สาธุครับ
เป็นเรื่องจริงทีเดียว จึงต้องใช้จินตนาการเสมอๆ เพื่อให้เกิดการพัฒนาของจิตวิญญาน
วันก่อนเชิญนักการทุตอาเซียน 9 ประเทศมาทานข้าวที่บ้าน เพื่อนๆทั้ง 9 ประเทศจึงได้มีโอกาสเห็นภาพวาดสีน้ำมันที่ผมติดประดับที่บ้าน
หลายภาพที่เพื่อนนักการทูตใช้เวลาดูนานๆ และได้บอกเล่าจินตนาการให้ฟัง....และถามว่าตรงกับที่ผู้วาดคิดไหม....
ก็เกิดการประสานกันในทางศิลปะ ไม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจะเป็นเช่นใด เมื่อมาถึงศิลปะ ก็คือมนุษย์ที่มีจิตวิญญานเหมือนกันและสอดคล้องกันครับ
ภาพศิลปะสำหรับผมนั้น ผู้ดูไม่ต้องไปหาว่าผู้วาดจะคิดอย่างไร อยู่ที่เราจะมองและจินตนาการไปได้ นั่นละครับ ใช่แล้ว
เจริญสุขนะครับ
สวัสดีค่ะพี่โยคี
มาฝึกจินตนาการ กับภาพวาดอันมีความหมายนี้ค่ะ
อาหารของจิตวิญญาณ ที่เราใฝ่หา แต่ไม่ค้นหา จึงขอให้เราจงพบเรือน้อยกลางสมุทรวัฏฏสงสาร ที่ต่างกำลังว่ายวนกันอยู่ นำพาเราสู่ฝั่งพระนิพพานค่ะ
**เภตรากลางสมุทร**
นาวาเอ๋ยรำไรกลางสายน้ำ
ยามมืดค่ำทำไมใสสว่าง
อาทิตย์ดับลับจันทราราตรีพลาง
เจ้าเรือร้างลอยล่องส่องประภาฬ
คอยบรรทุกผู้คน ขนส่ำสัตว์
ใช้ธรรมคัด เภตรา ฝ่าสงสาร
แสงที่เห็นแสงธรรมงามตระการ
เพื่อสื่อสารสมานใจในคงคา
จะท่ามกลางมืดมนอนทกาล
เรือประภาฬรูปเจดีย์ที่ค้นหา
จะปรากฏสุกใสไร้เวลา
คอยเทียบท่า รับส่งตรงนิพพาน
จึ่งแม้อยู่อ้างว้างกลางสายน้ำ
ต้องผุดดำ ห่างไกล สุดไพศาล
เห็นแสงหนึ่งจงหยุดว่ายใจสราญ
เรือวิมานมารับเจ้าเข้านิพพาน
โยคีน้อย
๑๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑
โยคีน้อย
เป็นจินตนาการที่เป็นกุศล
เพราะใจเป็นกุศล จึงมองเห็นเป็นกุศล
เจริญสุขจ๊ะ