ต้องสร้างลูกหลานเพื่อสืบเชื้อสาย ???

เมื่อหลายวันก่อน ได้มีโอกาสไปเยี่ยมสวนของเกษตรกรที่ส่งเข้าประกวดเกษตรกรดีเด่นระดับจังหวัด ของอำเภอบันนังสตา เป็นสวนผสมของครูคลิ้ง คงถาวร อดีตข้าราชการครู ที่ต.ถ้ำทะลุ ซึ่งวันนี้เจ้าหน้าที่จากกลุ่มส่งเสริมและพัฒนาการผลิตซึ่งรับผิดชอบเป็นกรรมการในตัดสินเกษตรกรดีเด่นสาขาต่างๆ ล้วนติดราชการอื่นกันหมด (ยกเว้นตัวผู้เขียน) พี่โฆษิต ศิลามหาฤกษ์ จากฝ่ายยุทธ์ศาสตร์ฯ จึงไปช่วยร่วมกับเจ้าหน้าที่จากสำนักงานเกษตรอำเภอบันนังสตา คือ น้องสุทธิพงษ์ ทองบุญ ก่อนเข้าสวนก็ไปเยี่ยมบ้านที่ตั้งอยู่บนเนินเขาริมถนนเส้นไปเบตง พูดคุยกันทั่ว ๆ ไป ก็ทราบว่าลูกชายของครูที่เรียนจบปริญญาตรี กลับมาอยู่บ้านและประกอบอาชีพส่วนตัวที่มีรายได้ วันละกว่า 3,000 บาท (กรีดยางของตัวเอง) อาชีพที่สร้างรายได้ที่ไม่ต้องเป็นลูกจ้างใคร...

          สวนของครูคลิ้งอยู่ติดลำธาร ขุดบ่อเลี้ยงปลาไว้ 5 บ่อ ในสวนก็มีลองกอง มะพร้าว สะตอ มังคุด ไผ่ตง และอื่นๆ อีกมากมาย ครูเล่าว่าไปเจอเกษตรกรชาวตาชี (อ.ยะหา) เล่าถึงเคล็ดลับในการทำสะตอคุณภาพ ระดับส่งเข้าประกวดในงานผลไม้จังหวัดทุกปี ว่า ต้องทำให้โคนสะตอ สะอาด แห้ง ไม่มีหญ้าหรือใบไม้ทับถมบริเวณโคน เลยกลับไปลองทำดูบางต้น พบว่าต้นสะตอจะออกดอก (โยนโม่ง) และติดฝักดี  

           ไม่รู้จะใช่เหตุผลของการสืบทอดเผ่าพันธุ์หรือเปล่า เพราะเมื่อที่โคนแห้ง ขาดน้ำ ก็เหมือนส่งสัญญาณอันตรายแก่ต้นไม้ว่าต้องรีบออกลูกหลานเร็วๆ เผื่อแห้งตายจะได้มีลูกหลานสืบทอด...คิดเล่นๆ ไม่เห็นเป็นไร อิ อิ

และที่พบมาในพืชผลเมืองร้อน การกระทบแล้งจะทำให้เกิดดอกออกผลจริง ๆ