สบายดีครับทุกท่าน
สบายดีนะครับ วันนี้ได้มีโอกาสนำเสนองานให้เด็กนักศึกษาเยอรมัน ฟังเกี่ยวกับงานวิจัยที่ทำ เป็นงานเล็กๆน้อยๆ สนุกๆ ได้คิด ได้ฝึกพัฒนา ได้ลองทำ เขียนโปรแกรม พัฒนาไปเรื่อยๆ การเขียนโปรแกรมก็เหมือนกับการสร้างนะครับ จริงๆ กระบวนการเิริ่มตั้งแต่จุดคิดครับ
แต่สิ่งที่ผมจะนำมาเล่าบอกต่อวันนี้ เป็นอะไรเรื่องใกล้ๆ ตัวเรา ผมเชื่อว่าทุกๆ ท่านคงเคยได้รับคำชม และคำตำหนิ คำยกยอ คำประจบ คำสบประมาท คำดูถูก และอื่นๆ ครับ ผมมีหลักง่ายๆ นำเสนอเล่นๆ นำไปใช้ได้ เพื่อป้องกันการหลงตัวเอง หรือเสียคนให้อ่านกันเล่นๆ นะครับ
เวลามีคำชม สิ่งที่ผมปฏิบัติคือ
- ดึงคำชมที่อยู่บนฟ้านั่น ให้ลงมาบนดิน ให้อยู่ติดดิน
- เวลามีคนชมผมจะบอกกับตัวผมและคนชมว่า ผมจมโคลนอีกแล้ว ห้าๆๆๆ อยู่ในทะเลโคลนเลยครับ
- เพื่อทำให้เราไม่หยิ่ง หลงตัวเอง หรือเสียคนได้ครับ
- เหมือนที่เขียนไว้ในหน้าประวัติครับ ว่า ไม่อยากดัง เพราะดังแล้วจะถูกดัง (ถูกดังคือโดนดุ) อิๆๆ
เวลามีคำสบประมาท หรือในทางลบ ผมทำดังนี้คือ
- ปรับสภาพความคิด ทบทวนตัวเองทันที แ้ล้วก็หัวเราะครับหากไม่ใช่เรื่องจริง
- แล้วค่อยๆ ดึงคำลบๆ ใต้โคลนนั้นให้ลอยๆ ขึ้นมา ค่อยๆ ลอยขึ้นมาอยู่ที่ผิวดิน
- ปรับสภาพให้เป็นกลางให้ได้ เพราะเราเท่านั้นที่เข้าถึงจิตใจเราได้จริงๆ
- คำสบประมาท คือ ยาชูกำลังครับ อิๆๆๆ
หลักการง่ายๆ ในการไม่ให้เสียคน หรือหลงตัวเองก็คือ การปรับสภาพสิ่งภายนอกเหล่านี้ให้อยู่บนผิวดินให้ได้ครับ แล้วชีวิตเราจะสบายใจ เวลามีคนต่อว่าเราในกรณีที่เข้าใจผิดก็ให้หัวเราะ หรือยิ้มไว้ครับ อย่าเอาอารมณ์ตอนนั้นไปคลุกให้ยิ่งจมโคลนต่อไปครับ อิๆๆ
ผมใช้หลักการนี้ครับ เพื่อป้องกันการหลงตัว หรือเสียคน แต่ละท่านใช้วิธีการใดกันบ้างครับ ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้นะครับ
การได้อยู่บนผิวดินนั้นประเสริฐสุด สัมผัสดินไว้เยอะๆ
พระแม่ธรณีจะอุ้มชูคนไม่ลืมดิน
พระแม่คงคาจะช่วยไม่ให้จมน้ำครับ
ผู้ใหญ่ชมเด็กหากมากไป อาจจะทำให้เด็กเสียคนได้
เด็กชมผู้ใหญ่ ไม่เป็นไรเพราะท่านมีภูมิคุ้มกันดีกว่าเด็ก
กราบขอบพระคุณมากครับ
เม้งครับ
พฤติกรรมของภาวะของการหลงตนเอง Complacency
มักจะมาจาก การได้รับการยกย่องเชิดชู และคิดว่าความสำเร็จที่เกิดขึ้น จะอยู่ติดตัวตลอดไปเรื่อยๆ ทำให้ไม่พร้อมที่จะเปิดรับต่อสิ่งใหม่ๆ และคิดว่าไม่จำเป็นที่จะต้องมีสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้นด้วย
ถ้าเป็น องค์กร เขาจะชอบมีคำกล่าวอ้างว่า "ทำไมจะต้องเปลี่ยนแปลงด้วย ในเมื่อสิ่งที่ทำมาในอดีตก็ประสบความสำเร็จด้วยดี" แล้ว
สรุปว่าทัศนคติ ของการหลงตัวเอง อันตรายค่ะ
ใจ เมื่อพร้อมเสียสละสีจะขาว
มือ แม้นเปื้อนดินจะปั้นดินให้เป็นดาว
กาย แม้เหน็บหนาวจะเคี่ยวหนาวเป็นเปลวไฟ
เนี่ยเข้าสู่ทางสายกลางเลยนะคะ เด็ดจริงๆ สามารถกลับเข้าสู่ความเป็นปกติได้ไม่ว่าจะได้รับสุขหรือทุกข์ พี่ว่าเรื่องทางสายกลางเราเรียนในตำรากันมากจนนึกว่าเข้าใจแล้ว แต่เป็นสิ่งที่คนหลงทางกันมากเพราะไม่เข้าใจแก่นแท้
ทำเป็นกราฟฟิคอย่างนี้เข้าใจได้ง่ายจากการเปรียบเทียบและมองเห็นชัดค่ะ
การอยู่ติดดินเป็นและมีความสุขได้ จะรู้สึกว่าชีวิตเบา สบาย มีอิสระ และซึมซับถึงพระคุณของธรรมชาติ หรือ พระแม่ต่างๆในธรรมชาติ ไม่ใช่ความงมงาย แต่เป็นความอิ่มใจในการระลึกรู้พระคุณนะคะ
(เห็นหน้าคุณเม้งทีไร นึกถึงเพลงนี้ทุกทีเลยค่ะ ...รอคอยเธอมาแซ๊นนานนน.... อิอิ)
เห็นภาพก็เกิดความคิดเหมือนกัน
น้ำป่ามา มารยาโผล่ แสดงโง่ โชว์ให้เห็น
ผมพยายามสำรวจตัวเองตลอด ระวังตัวทุกย่างก้าวครับ
ขอบคุณมากๆครับ
ดี...จริงๆ..บันทึกนี้..นำไปใช้ได้เยอะเลยครับ
การปฏิเสธคือภูมิคุ้มกัน
สวัสดีครับเพื่อนเม้ง
ไม่ค่อยหลงตังเองจากคำชมครับ
มีแต่หลงตัวเองจากการยกหางตัวเอง ฮิฮิ ดูกระจกทีไรแล้วเห็นแต่หน้าพระเอกเสมอเลย (ตัวอย่างง่ายที่เห็นบ่อย)
เวลาต้อมบอกพี่สาวคนสวยว่ามีคนชม เธอจะรีบบอกว่า "อย่าลอยๆๆ อย่าเหลิงๆๆ" ^^ คงจะมีความหมายเดียวกับให้อยู่ติดดินไว้ เพราะในช่วงชีวิตหนึ่งของคนเราก็ต้องมีถูกชมและถูกดุด่าว่ากล่าว ก็คงเหมือนให้ยึดทางสายกลางไว้ล่ะกระมัง
พี่ชายค่ะ..เห็นภาพตอนแรกยังไม่เข้าใจมากนักแต่พอได้อ่านคำอธิบายภาพมันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นมาทันทีค่ะ เป็นข้อคิดที่เยี่ยมมากเชียวค่ะ ขอจำไว้ใช้กับตัวเองบ้างนะคะ
สำหรับตัวเองแล้ว หากยามใดที่ชีวิตดูดีมีความสุข ได้รับคำชมจากคนอื่น จะบอกตัวเองเสมอค่ะว่าเราสามารถทำดีได้กว่านี้อีก จะทำให้มีความพยายามขึ้นอีกนะคะ ที่เค้าชมเราก็เพราะอยากให้เรามีกำลังใจทำให้ดีขึ้นกว่าเดิม หากเราหลงไปกับคำชม นึกว่าตัวเองเยี่ยมตัวเองดีแล้ว นั่นเป็นผลเสียค่ะเพราะจะทำให้เราไม่มีความพยายามต่อไป
หากวันใดโดยคำด่า ว่ากล่าว ก็ยิ้มไว้ค่ะ ยิ้มสู้ คิดเสียว่าเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นมันไม่ได้แย่ที่สุด ยิ้ม นิ่งๆ ทบทวนก่อน แล้วมันจะเห็นทางออกที่ดีนะคะ หากมามัวแต่เสียใจ ผิดหวัง ท้อแท้ ก็จะจมอยู่อย่างนั้นไม่มีวันขึ้นมาได้
สรุป..ยิ้มไว้นะคะ ยิ้ม ยิ้ม และก็ยิ้ม อิอิ
สวัสดีครัีบพี่Sasinanda
พฤติกรรมของภาวะของการหลงตนเอง Complacency
มักจะมาจาก การได้รับการยกย่อง เชิดชู และคิดว่าความสำเร็จที่เกิดขึ้น จะอยู่ติดตัวตลอดไปเรื่อยๆ ทำให้ไม่พร้อมที่จะเปิดรับต่อสิ่งใหม่ๆ และคิดว่าไม่จำเป็นที่จะต้องมีสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้นด้วย
ถ้าเป็น องค์กร เขาจะชอบมีคำกล่าวอ้างว่า "ทำไมจะต้องเปลี่ยนแปลงด้วย ในเมื่อสิ่งที่ทำมาในอดีตก็ประสบความสำเร็จด้วยดี" แล้ว
สรุปว่าทัศนคติ ของการหลงตัวเอง อันตรายค่ะ
สาธุครัีบพี่ สบายดีนะครัีบ ผมเข้าไปอ่านบันทึกเก่าๆ ของพี่แล้วชอบใจครับที่ได้บันทึกไว้ในเรื่องนี้ครับ เกี่ยวกับความสำเ็ร็จ เหมือนการทำวิจัยก็เช่นกัน ครับ เราทำวันนี้ตีพิมพ์ออกไปก็เก่าทันทีอีกไ่ม่กี่วันคนใหม่ก็คิดค้นออกมาพัฒนาต่อยอดสิ่งที่เราเคยคิดก็เก่าไป เราจำเป็นต้องคิดต่อเพื่อจะมีอะไรสอนศิษย์ได้มากขึ้นครัีบ อันนี้ในฝั่งของความรู้ แต่ในส่วนของใจเรื่องของคุณธรรมเหมือนว่าหลายๆ อย่างคงตัวพอแล้วนะครับเพียงแต่เราศึกษาแล้วเอามาปรับใช้ให้เข้ากับตน
ขอบคุณมากครัีบ
สวัสดีครับน้องสายลม อักษรสุนทรีย์
ใจ เมื่อพร้อมเสียสละสีจะขาว
มือ แม้นเปื้อนดินจะปั้นดินให้เป็นดาว
กาย แม้เหน็บหนาวจะเคี่ยวหนาวเป็นเปลวไฟ
สวัสดีครับพี่นุชคุณนายดอกเตอร์
เนี่ยเข้า สู่ทางสายกลางเลยนะคะ เด็ดจริงๆ สามารถกลับเข้าสู่ความเป็นปกติได้ไม่ว่าจะได้รับสุขหรือทุกข์ พี่ว่าเรื่องทางสายกลางเราเรียนในตำรากันมากจนนึกว่าเข้าใจแล้ว แต่เป็นสิ่งที่คนหลงทางกันมากเพราะไม่เข้าใจแก่นแท้
ทำเป็นกราฟฟิคอย่างนี้เข้าใจได้ง่ายจากการเปรียบเทียบและมองเห็นชัดค่ะ
การอยู่ติดดินเป็นและมีความสุขได้ จะรู้สึกว่าชีวิตเบา สบาย มีอิสระ และซึมซับถึงพระคุณของธรรมชาติ หรือ พระแม่ต่างๆในธรรมชาติ ไม่ใช่ความงมงาย แต่เป็นความอิ่มใจในการระลึกรู้พระคุณนะคะ
สบายดีนะครับ ขอบคุณมากครัีบ พี่พูดถึงเรื่องสายกลาง แต่ละคนก็อาจจะต้องค้นหากันเองนะครับ ว่ากลางของตัวเองนั้นเป็นแบบไหนครับ ที่ทำใ้ห้เราสบายใจได้้ คนรอบข้างสบายใจได้ และสิ่งแวดล้อมสบายใจด้วยครับ เป็นอย่างไรบ้างครับ พืชผักสวนครัว ลานสมุนไพรครัีบ เป็นเรื่องที่ดีมากๆ เลยนะครับ
ขอบคุณพี่มาก และขอให้สนุกสุขใจกับสิ่งที่คิดและทำตลอดไปนะครับ
สวัสดีครัีบคุณครูปู
(เห็นหน้าคุณเม้งทีไร นึกถึงเพลงนี้ทุกทีเลยค่ะ ...รอคอยเธอมาแซ๊นนานนน.... อิอิ)
สบายดีนะครับคุณครู... ปรับใช้ตามที่ตรงกับลักษณะตัวเรานะครับ คุณครูปูอาจจะมีเทคนิคที่เด็ดๆ กว่าผมเยอะครับ
ฮั่นแน่... เห็นหน้าคุณเม้งทีไร นึกถึงเพลงนี้ ต้องตอบย้อนด้วยเพลงนี้ครัีบ ... ยังจำไ่่่ม่เคยลืมเลือน คอยเตือนตัวเองเอาไว้..... ยังไม่ลืมคร้าบ... รอคอยแท็กความลับอยู่นั่นเอง อิๆ เขียนไ้ว้แล้วครับ แต่มันยาวและยังไม่จบ เพราะว่าอ่านแล้วอาจจะทำให้แสลงได้ครับผม ขอบคุณมากครัีบ สนุกในการทำงานนะครัีบ
สวัสดีครับพี่เหลียงสิทธิรักษ์
เห็นภาพก็เกิดความคิดเหมือนกัน
น้ำป่ามา มารยาโผล่ แสดงโง่ โชว์ให้เห็น
ผมพยายามสำรวจตัวเองตลอด ระวังตัวทุกย่างก้าวครับ
ขอบคุณมากๆครับ
สบายดีนะครัีบ อิๆๆๆ มองแคบเห็นแคบ มองกว้างเห็นกว้าง มองแคบมองกว้างผสานกัน หาจุดสมดุล ฟ้าสูงดินต่ำ ใช่ต่ำต้อย ทะเลโคลนน้อยๆ ใช่ด้อยค่า เกิดเป็นคนชาตินี้มา อย่าให้ด้อยค่าแค่เพียงลูกโป่งลอย
รักษาสุขภาพและฝากสวัสดีพี่สาวด้วยนะครัีบ
สวัสดีครัีบคุณครูพิสูจน์
ดี...จริงๆ..บันทึกนี้..นำไปใช้ได้เยอะเลยครับ
ขอบพระคุณมากครับ ที่ผิวดินทำให้เราสัมผัสดินน้ำลมไฟได้ด้วยครับ และมีอากาศดีหนาแน่นบริเวณผิวดินด้วยครับ อย่างที่เค้าบอกว่าเวลามีแก๊ซพิษ ให้หมอบตัวต่ำ เพราะอากาศพิษชนิดอื่นอาจจะลอยตัวทำให้้ออกซิเจนถูกกดลงไปอยู่ที่ผิวดิน ไม่ทำให้เราสลบได้ง่ายๆ ครัีบ เห็นไหมครับว่า
ทำตัวติดดินพระแม่ธรณีจะอุ้มชู
ขอบพระคุณมากๆ นะครับ ยินดีกับลูกสาวคนใหม่ด้วยนะครับ
สวัสดีครับพี่Conductor
การปฏิเสธคือภูมิคุ้มกัน
ขอบคุณมากๆ ครับ สำหรัีบบันทึกที่ทำให้คิดต่อและได้ความรู้เพิ่มครับ ทำให้ผมนึกถึงวิชาหนึ่งที่เคยเรียนในตอนปริญญาตรีครัีบ
ใช่ครับคุณพี่ แต่.....
Yes, but......
ขอบคุณมากครับผม ในตอนนั้นพวกเราไม่มีครูสอนรายวิชาีนี้ที่ปัตตานีครัีบ ต้องนั่งรถบัสมหาวิทยาลัยมาเรียนวิชาเหล่านี้ที่ ม.อ.หาดใหญ่ครัีบ ในวันเสาร์ครัีบ
สวัสดีครับชาเฟอีย์จารุวัจน์
สวัสดีครับเพื่อนเม้ง
ไม่ค่อยหลงตังเองจากคำชมครับ
มีแต่หลงตัวเองจากการยกหางตัวเอง ฮิฮิ ดูกระจกทีไรแล้วเห็นแต่หน้าพระเอกเสมอเลย (ตัวอย่างง่ายที่เห็นบ่อย)
บายดีหม้ายครับ ฝากหอมพุงแล้วส่ายหน้าบนพุงน้องตัวเล็กด้วยครัีบ
เรื่องการยกหางตัวเองนี้ บันทึกนี้คงช่วยอะไรไม่ได้ครับ อิๆ พระเอกในหัวใจเธอ ใช่หม้าย...
เจอกันวันนั้นครับผม..... ขอบคุณมากครัีบ
สวัสดีครับน้องต้อมเนปาลี
เวลาต้อมบอกพี่สาวคนสวยว่ามีคนชม เธอจะรีบบอกว่า "อย่าลอยๆๆ อย่าเหลิงๆๆ" ^^ คงจะมีความหมายเดียวกับให้อยู่ติดดินไว้ เพราะในช่วงชีวิตหนึ่งของคนเราก็ต้องมีถูกชมและถูกดุด่าว่ากล่าว ก็คงเหมือนให้ยึดทางสายกลางไว้ล่ะกระมัง
สบายดีนะครับ ขอบคุณครับ "อย่าลอยๆๆ อย่าเหลิงๆๆ" ครับ
ครับเป็นเรื่องที่ดีครับ ทำให้ผมนึกถึงบอลลูนที่กรมอุตุนิยมวิทยาใช้ตรวจวัดสภาพอากาศนะครับ จะปล่อยบอลลูนเล็กๆ พร้อมตัวจับวัดค่าต่างๆ จากบรรยากาศครัีบ แล้วปล่อย บอลลูนจะลอยสูงขึ้นครับ แล้วคนที่อยู่ที่สถานีด้านล่างก็จะได้ค่าข้อมูลต่างๆ ครับ ในแต่ละระดับความสูง พอบอลลูนลอยสูงสุดจนทนไม่ไหว บอลลูนก็จะระเบิดครับ ต่อมาก็คือการตกครับ การป้องกันการตกที่เค้าเกรงว่าจะไปตกหล่นใส่หลังคาบ้านชาวบ้าน ก็เลยติดพลร่มให้อุปกรณ์นั้นครัีบ เพื่อใ้ห้ค่อยๆ ตกลงมาไม่แรงมากนักครัีบ ดังนั้นการลอยและเหลิงอย่างที่ว่านั้น อาจจะทำให้ระเบิดและแตกตกลงมาได้ครัีบ ประกอบกับคำว่า ยิ่งสูงยิ่งหนาวครัีบ
ขอบคุณมากครัีบผม
สวัสดีครัีบน้องมิมมะขามอ่อน/ครูมิม
พี่ ชายค่ะ..เห็นภาพตอนแรกยังไม่เข้าใจมากนักแต่พอได้อ่านคำอธิบายภาพมันก็ยิ่ง ชัดเจนขึ้นมาทันทีค่ะ เป็นข้อคิดที่เยี่ยมมากเชียวค่ะ ขอจำไว้ใช้กับตัวเองบ้างนะคะ
สำหรับตัวเองแล้ว หากยามใดที่ชีวิตดูดีมีความสุข ได้รับคำชมจากคนอื่น จะบอกตัวเองเสมอค่ะว่าเราสามารถทำดีได้กว่านี้อีก จะทำให้มีความพยายามขึ้นอีกนะคะ ที่เค้าชมเราก็เพราะอยากให้เรามีกำลังใจทำให้ดีขึ้นกว่าเดิม หากเราหลงไปกับคำชม นึกว่าตัวเองเยี่ยมตัวเองดีแล้ว นั่นเป็นผลเสียค่ะเพราะจะทำให้เราไม่มีความพยายามต่อไป
หากวันใดโดยคำด่า ว่ากล่าว ก็ยิ้มไว้ค่ะ ยิ้มสู้ คิดเสียว่าเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นมันไม่ได้แย่ที่สุด ยิ้ม นิ่งๆ ทบทวนก่อน แล้วมันจะเห็นทางออกที่ดีนะคะ หากมามัวแต่เสียใจ ผิดหวัง ท้อแท้ ก็จะจมอยู่อย่างนั้นไม่มีวันขึ้นมาได้
สรุป..ยิ้มไว้นะคะ ยิ้ม ยิ้ม และก็ยิ้ม อิอิ
สบายดีนะครัีบ งานหนักก็ค่อยๆ ทำนะครัีบ ทำไปเดี๋ยวก็เสร็จครัีบ ขอบคุณมากครับ สำหรับประสบการณ์แลกเปลี่ยนกันนะครับ เห็นด้วยว่ายิ้มไว้้ ครับผม ใจเราจะเบิกบานได้ก็เรื่องภายในนะครับผม
สู้ๆ ต่อไปนะครับ ขอให้สนุกกับการสร้างแรงจูงใจใ้ห้กับน้องๆ นะครับ