เช้านี้เพื่อนชายที่บ้านมีเรื่องชวนคุยแต่เช้า..

เขาเอ่ยว่า... “ แม่(ฉัน).....เพื่อนพ่อเป็นโรคเดียวกับแม่เลย”...นึกในใจโรคอะไรหว่า.....ไอ้เราก็มีหลายโรคซะด้วย

ฉัน   “ มีอาการเป็นอย่างไร”

เขา   “ ก็ไอ้ที่แม่..นอนตอนกลางคืนแล้วใจเต้นแรงจนต้องตื่นนอนไง...พ่อเลยบอกมัน(เพื่อน) ว่า...เออเหมือนเมียกูเลย...แต่เมียกูหายแล้ว.....อยู่ๆ มันก็หายไปเอง ”

 

ระยะเวลา ๑๐ กว่าปีที่ผ่านมา......ครูพรรณามีอาการอยู่ ๓  อย่าง....ไปหาหมอคุยกันแล้วท่านว่าเป็นอาการอย่างหนึ่งที่ยังสรุปไม่ได้

อาการที่ ๑  ......เริ่มแรกเกิดขึ้นในหัวกะโหลกเรานี่แหละ.....อยู่ๆ มันก็มีอาการเหมือนก้อนหินที่เราขว้างลงน้ำแล้วน้ำก็แตกกระจายเป็นวงแล้วค่อยๆ จางหายไป....ระยะแรกมันก็รู้สึกเหมือนโดนหินก้อนเล็กๆ ...ต่อมาก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ....เป็นนานประมาณ ๓ – ๕ วินาที...  เวลาเป็นก็ต้องยืนนิ่งๆ  ..เพราะมันเจ็บจี๊ดๆๆๆ......พอมันจางเราก็เดินต่อไป......จากนั้นมันก็เลือกเกิดตามตัวเช่นเป็นที่แขน...แขนก็เจ็บและหมดแรง.....แล้วมันก็ไม่บอกล่วงหน้าเสียด้วยว่าจะเป็นเมื่อไร...เป็นกี่วัน...เช่นวันนี้เป็น...อีก ๑ วัน ๕ วัน ๑๐วัน ....หรือนานๆ  ก็เป็นเสียทีนึง...บางทีมันก็เป็นติดๆ กันหลายวัน

อาการที่ ๒   ช่วงขณะที่มีอาการที่ ๑  ....บางวันหูก็ได้ยินเสียงแมลงร้องหนวกหูมาก.....อุดหูแล้วก็ยังได้ยิน( อยากรู้ว่าเสียงมันดังอยู่ในหูเราหรืออยู่ข้างนอกกันแน่ ) ....บางทีมันก็ดังจนรำคาญและพาลเครียด.....วิธีแก้ก็คือ.....ช่างมันอยากร้องๆ ไป.....เมื่อยเมื่อไรก็หยุดเอง.....เคยได้ยินนานเป็นชั่วโมงก็มี...แล้วอยู่ๆ มันก็หายไป......ขณะนี้ไม่ได้ยินเสียงนี้มานานเป็นปีแล้ว

อาการที่ ๓ ...อาการนี้แหละที่เพื่อนของสามีเราเป็น.......เข้านอนตอนหัวค่ำ...พอตกดึกสักตี๑ ตี๒ ...หัวใจก็เต้นแรงจนทำให้เราตื่น...เมื่อตื่นก็ไปเข้าห้องน้ำปัสสาวะ.....เสร็จแล้วขึ้นนอนต่อ...แต่มันมีอาการเป็นลมต่อเนื่องขึ้นมาอีก( คืออ่อนแรงและหายใจแผ่วเบาลงซะเฉยๆ ทั้งๆ ที่ขณะขึ้นบันไดบ้านก็ไม่มีอาการ)....ต้องดมยาดม...กินยาลม...ไปตามเรื่อง.....สักพักเกิดอาการปวดท้องถ่ายหนัก.....มีอาการหนาวสั่นเหมือนอาการท้องเสียรุนแรงทั้งๆ ที่อุจจาระก็ไม่เหลว...และถ่ายครั้งเดียวก็หายเป็นปกติ...นอนหลับได้ต่อไป...ระยะเวลาในการแสดงอาการของมันก็ประมาณ ๒ –๓ ชั่วโมงก็หายเป็นปกติ......ไอ้อาการนี้จะเป็นเมื่อไรก็ไม่บอก...คือไม่มีอาการบ่งชี้...แต่เวลาเป็นแล้วทำอะไรไม่ได้เหมือนมันจะตายซะให้ได้.......ไปหาหมอที่กรุงเทพฯ...ตรวจหัวใจ...ความดันเลือด...พร้อมทั้งสุขภาพอื่น...ก็ไม่พบอาการผิดปกติ...คุณหมอบอกว่า.....จะเขียนไว้ให้ในประวัติว่าถ้ามีอาการให้รีบมาโรงพยาบาลทันที.......แล้วจะไปได้อย่างไรเวลามันเป็นแต่ละทีไม่สามารถทำอะไรได้เลย…..และกว่าจะเดินทางไปถึงหมอก็ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า ๓ ชั่วโมง(ในกรุงเทพฯ) ..คงต้องส่งโรงพยาบาลหน้าบ้านแก้ไขให้อาการดีก่อนแล้วค่อยไปต่อ...ซึ่งก็ไม่มีประโยชน์...เพราะอาการที่แสดงมันลาโรงไปแล้ว....เฮ้อ!! กลุ้มแทนหมอค่ะ...โรคอะไรของมันวะ!!!!

 

แต่ทุกวันนี้ครูพรรณาสบายดีเพราะอาการที่ว่านี้ไม่ได้มาเยี่ยมเยือนเป็นเวลานานกว่า ๑ ปีแล้ว......สาธุ.....ไปไหนก็ได้ไปไกลๆ เลย......ไม่ต้องคิดถึงครูพรรณาก็ได้นะ.........ขอบใจหลายๆ ที่อาการทั้ง ๓ ไม่โผล่มาให้เห็น......๕๕๕๕๕

และนี่คือที่มาของชื่อบันทึกนี้ว่า ....อาการ? …ใครตอบได้ช่วยบอกที