ฟังอย่างตั้งใจ...ฟังอย่างวิเคราะห์...ฟังอย่างมีประสบการณ์ ก็เรียนรู้ได้

     โอกาสของการร่วมโต๊ะฟังการประชุม ของสำนักงานเกษตรอำเภอบางบาล  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่มี นายชาญชัย  แหลมเจริญพงศ์  ทำหน้าที่เป็นเกษตรอำเภอ  ซึ่งเวทีการประชุมที่เกิดขึ้น กับดิฉันนั้นไม่ค่อยได้มาพบเห็นหรือลงพื้นที่ร่วมกิจกรรมดังกล่าวมากนัก อาจจะเป็นเพราะช่วงชั้นของสายงานและวิถีการทำงานที่ไม่ค่อยได้มาบรรจบกันเท่าไหร่ จึงเสมือนกับ “ใกล้เกลือกินด่าง” ทำให้ขาดหายความรู้/ประสบการณ์ดี ๆ ที่เจ้าหน้าที่ในพื้นที่เขาคิดอะไร?  เขาทำอะไร?  และเขาสร้างประสบการณ์อะไรกันบ้าง?

                เกษตรอำเภอ เป็นแม่ทัพของงานส่งเสริมการเกษตรในระดับฐานขององค์กร ที่ต้องสัมผัสและลงถึงเกษตรกรที่เป็นความรู้จักถึงตัวตนของชาวบ้านแต่ละคนได้เป็นอย่างดี แม้กระทั่งความคิด การดำรงชีวิต  เศรษฐกิจ  สังคม  เครือญาติ  และอื่น ๆ โดยมีแนวร่วมที่เป็น เจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตร ของแต่ละตำบลเป็นผู้ปฏิบัติและเป็นผู้บัญชาการปฏิบัติกับเกษตรกรอย่างใกล้ชิด จนได้รับการเรียกขวัญจากชาวบ้านว่า “เกษตรตำบล”

                ความสัมพันธ์ของเจ้าหน้าที่กับชาวบ้าน (เกษตรกร) มาจากการนำภารกิจหน้าที่ของตนเองไปทำร่วมทำกับเกษตรกร เพื่อสร้างผลประโยชน์ให้กับผู้เกี่ยวข้องทั้ง 2 ฝ่าย ที่นำไปสู่ความสำเร็จตามที่ตนเอง/เกษตรต้องการ  และความไม่ได้ผลตามที่ตนเอง/เกษตรต้องการ แต่สิ่งที่ได้รับผลกลับมาก็คือ “มูลค่าของความสัมพันธ์  และมูลค่าของผลงานที่เกิดขึ้นกับอาชีพการเกษตร”

                เกษตรตำบล จึงเป็นมือหนึ่งในงานส่งเสริมการเกษตรของเกษตรกร ที่มีคุณค่าจากฝีมือการทำงานของแต่ละบุคคล  ส่วน เกษตรอำเภอ ก็เป็นมือหนึ่งในงานส่งเสริมการเกษตรของสำนักงานเกษตรอำเภอ ที่มีคุณค่าจากการนำเกษตรกรและเจ้าหน้าที่ไปสู่เป้าหมายการปฏิบัติงานเพื่อพัฒนาอาชีพในพื้นที่ของตนเอง

                งานส่งเสริมการเกษตรที่เกิดขึ้นจึงมี “มือหนึ่ง”  ซ่อนอยู่ตามเนื้องานและพื้นที่ต่าง ๆ ให้ได้เก็บเกี่ยวมูลค่าอยู่มากมาย เช่น  กลุ่มอาชีพ พ่อ-แม่-ลูก,  ศูนย์เรียนรู้การเกษตรต่าง ๆ,  แปลงเรียนรู้ของเกษตรกร,  วิสาหกิจชุมชน  และอื่น ๆ  จึงอยู่ที่ว่า  ฐานของสำนักงานเกษตรอำเภอ ได้รับการดูแล/ ฟูมฟัก/ เอาใจใส่ มากน้อยเพียงใด จาก Facilitator ระดับต่าง ๆ เพื่อเสริมพลังให้แข็งแรง  โดยเฉพาะการทำงานตามระบบส่งเสริมการเกษตร ปี 2551 ตามโยบายขององค์กร.