เขาน้ำใจงามคนนั้นพานั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปส่งที่ บ.ข.ส.

หายใจได้ทั่วคอเมื่อยังอยู่...แล้วอีก 5 นาทีก็ออกไปในทิศทางของมัน   เป็นเรื่องชวนคิดอีกเรื่องหนึ่งถ้าเป็นคุณควรทำอย่างไรกัน 

 เพราะมันเกิดขึ้นจริงเมื่อไม่นานมานี้เองละ  กับคน ๆ หนึ่งที่นาน ๆ จะขึ้นรถโดยสารประจำทางสักทีหนึ่ง 

โดยปกติแล้วไม่ค่อยได้ใช้เพราะไม่ชอบที่จะไปไหนทางรถประจำทางนะ...คนดีผีคุ้มจริง ๆ นะนี่  คือวันหนึ่งคุณป้าของเด็ก ๆ จากเมืองคอนเธอมาเฝ้าไข้หลาน ๆ

 เพราะพ่อกับแม่เด็กต้องทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนนะ  เมื่อกลับจากทำงานแล้วเราไปส่งคุณป้าผู้ใจดีขึ้นรถที่ บ.ข.ส. หาดใหญ่ แล้วลาจากกัน

 คุณป้ารู้แล้วว่ารถคันไหนไปเมืองคอนแล้วลงไปหาซื้อของขบเคี้ยวแล้วกลับขึ้นรถ...ออกพอดีเลย...เมื่อกระเป๋ามาเก็บตั๋ว...ไปไหนครับป้า...ไปเมืองคอน...เท่านั้นแหละได้เรื่องเลย

คือ...รถคันนี้กำลังมุ่งหน้าไปเมืองสตูล..พอลงจากรถแล้วไม่รู้ทาง...ไปไหนป้า...จะไปขนส่งเมืองหาดใหญ่นะ...เขาน้ำใจงามคนนั้นพานั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปส่งที่ บ.ข.ส.

ยังอยู่รอรึนี่..แล้ว 5 นาทีต่อมารถคันนั้นก็ออกไปเมืองคอนนะ...นี่คือเสียงโทรมาเล่าจากคุณป้าตอนปลอดภัยแล้ว  คนดีย่อมพบสิ่งที่ดีนะ แง่คิดต้องจำให้ดีว่าเรานั่งรถคันไหนเวลาเดินทางนะ..ฮิ ฮิ ฮิ...