เช้านี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสดชื่น รวมไปถึงเหมือนมีพลังในตัวบางอย่างที่บอกกับตัวเองอยู่เสมอว่า " ไม่เหนื่อยและไม่หยุด "  สู้สู้

พอตื่นแล้วตั้งสติได้สักพัก ผมก็กระโดดมานั่งอยู่หน้าจอคอมพ์พิวเตอร์ตัวเก่งของผม  นั่งคิด คิด คิด ทบทวนถึง " เหตุการณ์ " ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ใช่แล้วครับ เหตุการณ์ในความฝัน
..........

ในความฝันของผม........

ผมฝันถึงวันก่อนเก่าของชีวิตที่ผ่านมา ชีวิตของผมในสถานศึกษาในห้วงเวลาของการแสวงหาตัวตนจริง ๆ ของชีวิต  การไต่ตามความฝันและพยายามที่จะสานต่ออุดมการณ์ ด้วยความเชื่อแห่งพลังในตัวเองที่มีอยู่อย่างหนักหน่วงและบ้าคลั่ง

ในยุคนั้น ยุคที่ผมเติบโตมาพร้อมระบบทุนนิยมอย่างที่ถาโถมกระหน่ำ ทำให้คำว่า " นักศึกษา " ในขณะนั้นสำหรับผมกลายเป็นคำพูดหรือคำเรียกที่ผมรู้สึกว่า " ทู่เรศ " นักศึกษา เป็นเผ่าพันธ์ที่ได้รับอภิสิทธิ์จากสังคมแต่ไม่เคยใช้อภิสิทธิ์นั้น ทำในสิ่งที่มีประโยชน์อะไรเลยคืนสู่สังคมแม้แต่น้อย  กลับตรงกันข้าม  ต่างก็ไขว่คว้า ตักตวงความสุข  หาประโยชน์เข้าใส่ตัวเองอย่างสนุกสนานโดยไม่เคยที่จะคิดถึงความเป็นไปของสังคม ความเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่กำลังเคลื่อนเข้าสู่ " การเห็นแก่ตัว " มากขึ้น มากขึ้นและมากขึ้น

ตั้งแต่ผมจำความได้ ผมถูก " ระบบ " สั่งให้ตั้งใจเรียนและท่องจำให้ได้มากที่สุดเพื่อที่จะไปสอบแข่งขันเพื่อที่จะให้ได้อันดับดีดี เรียนให้ได้เกรดดีดี(ด้วยการท่องจำ)  เรียนให้สูงเพื่อที่จะให้สังคมและคนรอบข้างจะได้ยอมรับเราในฐานะของ " ผู้มีความรู้ "  เพื่อจะได้มีงานดีดีทำและจะได้มีเงินเยอะ ๆ แต่ไอ้ผมก็ดันทะลึ่งไม่ค่อยจะปฏิบัติตัวทำตามที่ " ระบบ " สั่งมากเท่าไหร่ มักจะออกนอกระบบอยู่เป็นประจำ  ผมจึงกลายเป็นคนหางแถวที่พยายามจะพิสูจน์ทฤษฎีของตัวเองอย่างเงียบ ๆ เท่านั้น ด้วยทฤษฎีที่ว่า " ผมจะเรียนรู้เพื่อส่วนรวม "  
..........

ผมนั่งทบทวนตัวเอง กับห้วงเวลาที่ผ่านมาอย่างเงียบ ๆ พลันเนื้อเพลงที่ผมคุ้นเคยก็ผุดขึ้นมาในหัวอันโง่เง่าของผม " มหา'ลัย ให้อะไร "  นั่นสิ ให้ความรู้ด้วยหลักสูตรที่เลิศหรู  แต่สำหรับผม ผมเรียนรู้และพิสูจน์ไขว่คว้ามากกว่านั้น .....

( โปรดติดตามตอนต่อไป )

 

 

My Music - มหาลัย ให้อะไร