ได้มีโอกาส ซึ่งใคร่ๆหาโอกาสแบบนี้ยากมากๆ ณ เด็กรักป่า สุรินทร์
ก่อนอื่นต้องขอบคุณพี่นัส ที่ให้โอกาสในการเข้าร่วมกิจกรรม(ผ้าป่าหนังสือ) ที่แสลงพันธ์ ตำบลสำโรง เมืองสุรินทร์ (เด็กรักป่า) ก็รู้สึกดีใจมากๆที่ได้รู้พี่ๆG2Kและพี่ที่รักเด็กๆ ผมไปร่วมครั้งนี้ได้รับอะไรๆมากพอสมควร ทั้งแนวคิด รูปแบบ ที่สำคัญศิลปะ ชอบในสิ่งที่ได้พบเห็นครั้งนี้ ประทับใจมากๆขอบคุณพี่หน่อย พี่จืด พี่กั้ดจัง พี่ทักษ์ พี่นก และอีกหลายคนที่ไม่ได้เอยนามที่ดูแลพวกเราเป็นอย่างดี
ผมขอเล่าผ่านบันทึกเรื่องราว...คำถามแรกที่ถามใจตัวเอง
เราไปครั้งนี้จะเป็นแบบไหน จะได้อะไร จะรับและเรียนรู้ได้แบบไหน คิด นึกภาพไม่ออกเลยว่าจะเป็นอย่างไร สิ่งแรกที่ได้เห็นหลังจากรถลงจากเส้นทางใหญ่ เห็นป่า เห็นศาลปูตา-ยาย(กระโตมตา-ยัย)
แล้วถึงที่ศูนย์เด็กรักป่า มีพี่นกมาต้อนรับคนแรกเลย หลังจากนั้น รวมกันที่ห้องศิลปะเพื่อรับทราบรายละเอียดจากพี่จืด (เจ้าของสถานที่) ถึงความเป็นมาของการตั้งศูนย์เด็กรักป่า
หลังจากนั้นแยกย้ายปฏิบัติหน้าที่เตรียมงานวัดตอนเย็น เด็กๆทำงานอย่างเต็มที่ แล้วงานก็สำเร็จไปด้วยดี
บรรยากาศตอนเย็นสนุกมากได้เรียนรู้หลายๆอย่างจนไม่สามารถจะเล่าให้จบได้................







แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมประทับใจมากคือ การได้สื่อสารภาษาเดียวกันกับชาวบ้านและเด็กนักเรียน ทำให้ผมมีความสุขมากๆ
อบอุ่นดี
ผมเป็นคนที่เขียนไม่เก่งแต่ก็พยายามปรับเรื่อยๆ ยังไงถ้าอยากดูรายละเอียดเพิ่มเติมดูได้ที่ เว็ป G2K คุณแผนดิน คุณนุ้ยmsu คุณสุริยะ คุณแดนไท คุณสายลม คุณหนูนิด พี่ดอกแก้ว คุณบอล พี่พิทักษ์ พี่กั๊ดจัง เป็นต้น
สวัสดีค่ะ
* เข้ามาเที่ยวงานวัดเด็กรักป่าค่ะ
* เป็นกำลังใจให้ค่ะ
การได้สื่อสารภาษาเดียวกันกับชาวบ้านและเด็กนักเรียน ทำให้ผมมีความสุขมากๆ
.....
นี่แหละคือส่วนหนึ่งที่พี่เปรยบอกว่า กิจกรรมไม่มีถูกไม่มีผิด...
การเรียนรู้ในบริบทเดียวกัน ก็มิได้หมายถึงว่าผู้เรียนรู้จะได้ในสิ่งเดียวกันเสมอไป
การได้พูดคุยในภาษาถิ่นตนเองในบริบทคนพื้นถิ่นด้วยกันเป็นความสุขที่พี่เข้าใจ เฉกเช่นกับพี่ได้ใช้ภาษาอีสานและนั่งกินส้มตำ ลาบ, น้ำตกริมทางเท้ากับเพื่อนในกรุงเทพฯ นั่นแหละ...
และการมาอยู่ต่างถิ่นเช่นนี้ เราคงไม่ต่างจากต้นยางพราราที่พลัดบ้านมาอยู่ที่อีสานกระมัง...
.....
ขอบคุณที่เริ่มเขียนบันทึกอย่างสม่ำเสมอ..
บรรยากาศตอนเย็นสนุกมากได้เรียนรู้หลายๆอย่างจนไม่สามารถจะเล่าให้จบได้................
ผมก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน...
ขอบคุณ "เด็กรักป่า" ที่นำพาผู้คนมารู้จักและทำกิจกรรมร่วมกัน
อยากมีโอกาสอย่างนี้บ้างจังเลย
จากเด็กสุรินทร์ในก.ท.ม.
สวัสดีครับอ.พรรณา
ขอบคุณมากๆครับ ที่แวะมาทักทาย และให้กำลังใจ
ถ้ามีโอกาส หากมีกิจกรรมดีๆจะเชิญอาจารย์ร่วมด้วยนะครับ
สวัสดีครบพี่นัส
ผมเริ่มรู้ตัวแล้วครับว่าตนเองต้องการอะไร
"""การได้พูดคุยในภาษาถิ่นตนเองในบริบทคนพื้นถิ่นด้วยกันเป็นความสุขที่พี่เข้าใจ เฉกเช่นกับพี่ได้ใช้ภาษาอีสานและนั่งกินส้มตำ ลาบ, น้ำตกริมทางเท้ากับเพื่อนในกรุงเทพฯ นั่นแหละ"""
แค่นี้ก็มีความสุขแล้วครับ
ขอบคุณพี่มากครับ
สวัสดีครับคุณสายลม
ขอบคุณมากครับที่แวะมาทักทายให้กำลังใจกันและกัน
โอกาสหน้าคงได้ร่วมกิจกรรมด้วยกันอีกนะครับ
ขอบคุณจริงๆ
สวัสดีครับ พี่พิทักษ์(ขออนุญาตเรียกพี่นะครับ)
ดีใจมากครับที่ได้รู้จัก ได้ร่วมกิจกรรมที่ดีต่อสังคม
ถ้าว่างๆผมมีโอกาสผ่านแถวนั้นจะแวะไปเยี่ยมครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ อ.สิงห์
ยินดีที่ได้รู้จัก ผมทักทายอาจารย์ผ่านบล็อคอาจารย์แล้วนะครับ
ขอบคุณมากครับ
น้องก้อง คะ
การสื่อสารภาษาเดียวกัน ไม่เพียงแต่ น้องก้องที่มีความสุข
ชาวบ้านที่นี่ และเด็กๆ ก็มีความสุข ด้วยคะ ทำให้ มีความเป็นกัน
เอง มากยิ่งขึ้น
สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่ก้อง ขอให้มีความสุขมากๆ
ขอให้มีน้องไวๆ จะได้อุ้มหลานซะที อิอิอิ
วันนั้นพี่ก้องแอ๊บเนียนนะนั่นน่ะ พูดภาษาเดียวกันกะชาวบ้าน เราเดินไปด้วยฟังไม่รู้เรื่องเลย อิอิอิอิ คนบ้านเดียวกันคุยภาษาเดียวกันน่ารักดีค่ะ
สวัสดีครับพี่ดอกแก้ว
ขอบคุณมากครับ มีความสุขมากครับ
ขอบคุณมากเลยนะนุ้ย
รับพิจารณาครับในประเด็นที่แนะนำ ไม่นานหรอกครับ
ดีใจมากที่ได้ร่วมกิจกรรม ที่สร้างสิ่งดีๆให้สังคม
ถึงแม้งานนี้...
เด็ก ๆ จะยังไม่ได้ทำอะไรมากนัก
แต่นั่นก็เพราะปัจจัยหลายประการ
แต่สำหรับพี่แล้ว
สิ่งหนึ่งก็คือ...
การพาเขาไปดูพื้นที่..
เผื่อว่า
มีอะไรที่คิดอยากจะทำขึ้นมาบ้าง
คงต้องฝากก้องและน้อง ๆ พิจารณากันเอง เพราะพี่เองก็ไม่มีองค์กรนิสิตในกำกับแล้ว
กิจกรรมจึงต้องคิดและแสวงหาสิ่งใหม่ ๆ มาเติมเต็มการเรียนรู้ตลอดเวลา
เพราะอย่าลืมว่า...
พวกเราเองหากไม่รู้อย่างหากหลาย..เราก็สร้างแรงจูงใจให้เด็กไม่ได้
.....
ครับ - พยายามกันต่อไป