เมื่อวานนี้นักเรียนโข่งเริ่มเรียนรู้การสร้างสังคมสันติสุข โดยการแบ่งกลุ่มเล็กๆประมาณ20กลุ่ม โจทย์: ให้สะท้อนคิดเห็นเกี่ยวกับความขัดแย้งในมิติต่างๆระดับกลุ่ม หลังจากระดมความเห็นไปแล้ว กองเลขาฯได้สรุปประเด็น:สมานฉันท์ภายใต้สังคมพหุวัฒนธรรม แล้วเอามาแจกให้อ่านบนรถระหว่างการเดินทางไปชมปราสาทหินพิมาย  ในชั้นเป็นเพียงแนวคิด ส่วนจะปฏิบัติให้เป็นผลอย่างไรนั้นคงอีกยาว  

Key word เช่น เรียนรู้ความต่าง-เปิดใจกว้าง-ยอมรับความต่าง-รับฟังเสียงข้างมาก-เคารพเสียงข้างน้อย –มีใจประชาธิปไตย-ขัดแย้งแต่ไม่แตกแยก-ความต่างเป็นพลังพัฒนา-เคารพสิทธิ์/ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ -เมตตา -เอื้ออาทร-ใจเขาใจเรา-ยึดคุณธรรม-ถือความเป็นธรรม-ลดอัตตา-เห็นคุณค่าการมีส่วนร่วม-ยึดประโยชน์สาธารณะ-เข้าใจอัตลักษณ์ชุมชน

ยังมีประเด็นอีกยาวเฟื้อย ถ้าเอามาลงทั้งหมดก็จะเสียเวลาอ่านและคิดของท่าน เรื่องอย่างนี้มันต้องปฏิบัติ จะโมเมชั่นมันก็จะได้แต่กระพี้  จึงละไว้จนกว่าจะขึ้นต้นลงท้ายได้แนวทางปฏิบัติ เอาไว้ลงมือขั้นตอนไหนอย่างไรเราค่อยย้อนมาดีไหมครับ วันนี้ไปเที่ยวพิมายกันดีกว่า โอกาสที่จะได้เรียนกับพระอาจารย์ศรีศักดิ์ วัลลิโภดมในสถานที่จริงนั้นไม่ง่ายหรอก ชีวิตนี้จะมีอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้!

วิชาประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ลุ่มแม่น้ำมูลนั้น พระอาจารย์บอกว่าอีสานนี่แหละคือจุดไข่แดงของเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ดูที่ลาว เวียตนาม เขมร พม่า จะเห็นว่าไม่มีพื้นที่อู่อารยะธรรมผืนใหญ่เท่าภาคอีสาน จุดเริ่มต้นของประวิติศาสตร์ขอมตั้งต้นที่นี่เอง เมื่อเราไม่ศึกษาตัวเอง ให้รู้เข้าใจกึ๋นชาติตัวเอง จึงไม่เห็นจารีตประเพณี ภูมิปัญญาชั้นสูง วิธีคิดวิธีการที่โอบล้อมวิถีชุมชนในอดีตให้อยู่ดีมีสุข

เมื่อรู้ไม่ได้

ช่วงออกนโยบายหรือโครงการต่างๆเพื่อการพัฒนา

แทนที่จะทำเสริมของดีของเก่าก็เอาความไม่รู้มาปูเต็มอีสาน

โครงการชลประทาน แหล่งน้ำ ฝายต่างๆ

วิธีคิด-วิธีทำ-วิธีการ-เป็นเสมือนรัฐประหารวิถีสังคมอีสาน

ฟังกูรูศรีศักดิ์เล่าในระหว่างกินข้าวต้ม

และได้ติดตามฟังทั้งวัน

โอ้โฮ้เหมือนโดนเคาะกะโหลกทุก2นาที

ฟ้าแจ้งจ่างป่างเลยละขอครับ ..

ตระหนักว่า ที่นักพัฒนาผิดพลาด

เพราะขาดการเรียนรู้วิชาอารยะธรรมอย่างลึกซึ้งนี่เอง

พระอาจารย์ชี้ชวนให้เราเห็นความรู้ทุกฝีก้าว

เล่าตำนานประสานเหตุผลมากล้นร่องรอย

ประวัติเทวดาเทวรูป ความเชื่อเรื่องผี บุญบารมีผู้ครองนคร ฯลฯ

ออกจากปราสาทหิน พระอาจารย์พาไปชมพิพิธภัณฑ์พิมาย

เราได้ย้อนยุคไปดูเรื่องราวหลายร้อยปี

ที่เป็นจุดอึ้งกิมกี่ก็คือ

หนังสือพิมพ์ข่าวลงว่า..มีโจรไปทำลายเทวรูปและโบราณสถานปราสาทพนมรุ้ง

..เจ้าหน้าที่บอกว่า ไอ้ที่มันทุบนั้นของจำลอง

ของจริงย้ายมาเก็บรักษาไว้ที่นี่นานแล้ว!

 

มาสะดุดใจตู้หนึ่ง ตั้งแสดง หม้อ ไห โบราณ

มีใบหนึ่งสวยมาก ชิ้นส่วนแตกเสียหาย

เจ้าหน้าที่เก็บมาปะติดปะต่อให้เราได้ชม

 

หินบางก้อน ก่อปราสาท

แตกบิ่นลวดลายเสียหาย

แต่ยังมีคุณค่า เพราะมีประวัติศาสตร์กำกับไว้

บางทีของแตก ของเก่า ก็สวยได้

พวกขี้ขโมยตาโตเชียวแหละ

กรมศิลปากรจึงเอามาเข้ากรุเก็บรักษาไว้ให้เราชม