พ่อสอนไว้

 

.......

         http://www.youtube.com/watch?v=XfgNh9gXeFA

เมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา..ตั้งแต่เราเกิดจนจำความได้.....

เราได้เห็นบทกลอนที่พ่อเขียนด้วย

         ลายมือพ่อเองไว้ที่ประตูทางเข้าออก ..

เราอ่านไม่ออก  ไม่เข้าใจ ตราบกระทั่งเราเติบใหญ่....

         เราอ่านหนังสือออกและเข้าใจความหมายของบทกลอนนั้น

พ่อเขียนบอกลูกๆว่า.......

                               

  วัย  ยังอ่อนสอนเรียนจงเพียร  หมั่น

 รุ่น  เด็กนั้นควรหาวิชา          ท่อง

      วุ่น  วายริเรื่องรักตระหนัก      ตรอง  

    รัก   ตัวต้องฝึกฝนอดทน       ไว้   

   ก็     คิดชั่วกลัวราคะอุระ        ฝัง  

มัก    มากทั้งยังเยาว์เอาใจ      ใส่

 เสีย   ตัวซ้ำช้ำชอกทั้งนอก      ใน

  คน    เย้ยให้อดสูสู่                กมล

 

........วัยรุ่นวุ่นรักก็มักเสียคน.......

                        .......หมั่นท่องตรองไว้ฝังใส่ในกมล.......

 

 

        

    

ทางของลูกสาวจึงดูราบเรียบและและแฝงไว้ด้วยความภาคภูมิใจ

ในตัวพ่อรู้สึกเหมือน   

    พ่ออยู่ใกล้แม้พ่อจะอยู่ห่างไกล 

รู้สึกมั่นใจที่จะต่อสู้แม้มีอุปสรรค์อันใหญ่หลวงและพร้อมที่จะ

    ก้าวย่างให้ผ่านพ้นไปได้อย่างงดงาม    

แล้วคุณล่ะคิดถึงพ่ออย่างไร.............................

                         คิดถึงพ่อจัง........