การเดินทางในเมืองใหญ่

     สวัสดีค่ะผู้อ่านทุก ๆ ท่าน  ดิฉันชื่อพัชรี  เป็นลูกศิษย์ของท่านอาจารย์พรรณาค่ะ  เรื่องที่ดิฉันจะเล่าเรื่องราวนี้คือ 

    วันนั้นอาจารย์พรรณาได้ชวนข้าพเจ้าไปดูงานที่กรุงเทพฯ  ความจริงดิฉันกับกรุงเทพฯก็มิได้ห่างไกลกันเสียมากมาย  เพียงแต่ว่า  เวลาจะไปทีก็จะเดินทางกันโดยรถยนต์ส่วนตัว  ไม่เคยที่จะเดินทางไปกันเองโดยไร้ผู้ปกครอง  แต่ว่ามีเรื่องบังเอิญใกล้ ๆ โรงแรมที่ได้ศึกษาดูงานกันนั้น  ก็จะมีสถานีรถไฟ้อยู่  และด้วยคำอนุญาตของอาจารย์พรรณาว่าเมื่อดูงานเสร็จเรียบร้อยแล้วก็สามารถไปเที่ยวได้บริเวณห้างใกล้ ๆ จะได้เปิดหูเปิดตา  และโลกทัศน์  และด้วยเหตุที่ดูงานเร็วและเก็บข้อมูลมาบ้างแล้วจึงได้ปรึกษาว่าจะไปกัน  ในตอนแรกก็ไม่รู้ว่าจะไปกันยังไง  เพราะไม่เคยไป  แตเมื่อได้รู้จากรุ่นน้องว่าเป็นเด็กกรุงเทพฯและมากรุงเทพบ่อยเพราะต้องมาหาแม่ที่นี้เลยเป็นอันสรุปและตกลงกันว่าให้รุ่นน้องพาเที่ยวที่ห้างใกล้ ๆ

    การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแกมไปด้วยคำบ่น  เพราะว่าเมื่อย  ไม่ได้เดินกันใกล้ ๆ เลยที่จะไปถึงจุดหมาย  แถมการขึ้นรถไฟฟ้าครั้งแรกของดิฉันก็ยังมีเรื่องราวมากมายที่เรียกเสียงหัวเราะได้อีกต่างหาก  แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี  รุ่นน้องคนนี้ได้ทำหน้าที่ที่เยี่ยมยอดมาก  แต่ว่าโลกกว้างก็มิใช่ว่าจะมีแต่เรื่องที่น่าสนุกอย่างเดียว  แต่กลับมีเรื่องที่น่าเศร้าโสกอีกด้วย  เรื่องนั้นคือ  ข้าวราคาแพงมาก(สำหรับรุ่นน้อง ๆ )  ถึงแม้ว่าดิฉันจะพกเงินไปพอเหลือเฟือย  แต่จะมีสักกี่คนที่จะยอมเสียเงินไปโดยมากเกินความจะเป็น  ท่านผู้อ่านว่าจริงไหมค่ะ

   ดิฉันขอจบการรายงานเรื่องราวแต่เพียงเท่านี้