ชีวิตคือการเรียนรู้ การเรียนรู้คือการพัฒนาชีวิต ก่อนนั้น ผู้เขียนเคยใช้เวลาที่ว่างจากการจัดกิจกรรมประจำวิชาในชั้นเรียนมานั่งเขียนงานและค้นคว้า จำได้ว่า ๗ วัน ผู้เขียนสามารถเขียนงานได้ ๑๐ หน้า (แต่ละหน้าไม่มีรูปภาพ เป็นเนื้อหาเชิงวิเคราะห์) และวันนี้ เป็นวันทำลายสถิติตัวเองกล่าวคือ ตั้งแต่วันเสาร์ที่ผ่านมา ผู้เขียนเริ่มปรับตัวเองใหม่ หลังจากปล่อยตัวเองตามอารมณ์บางอย่างมาอย่างน้อย ๕ เดือน มาบัดนี้ วันจันทร์เวลา ๒๒.๒๖ น. พบว่า ๓ วันที่ผ่านมา ผู้เขียนสามารถเขียนงานออกมาได้ ๑๐ หน้า งานชนิดหลังนี้ อาจต่างจากงานชิ้นก่อนตรงที่ ไม่มีการวิเคราะห์ในเชิงอรรถาธิบาย

   เรื่องการเขียนนี้ ก่อนนั้น บางครั้งเพียง ๕ บรรทัด ต้องนั่งมองคอมพิวเตอร์เป็นวัน ลบแล้วลบอีก สูญเสียความรู้สึกไปก็มาก กรณีที่คอมพิวเตอร์เป็นหวัด และสิ่งที่สูญเสียซึ่งเห็นได้ชัดเจนคือ มองคอมพิวเตอร์นานส่งผลต่อตา (ตาฟาง เลือนลาง) แต่จะไม่ให้มองก็ไม่ได้ ดูเหมือนว่า จิตวิญญาณกำลังถูกกลืนไปกับเครื่องมือสมัยใหม่เสียแล้ว ๓ วันที่ผ่านมา จึงแก้ปัญหา เมื่อรู้สึกล้า ก็ต้องเดินหรือทำอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่การนั่งมองคอมพิวเตอร์เพียงอย่างเดียว

  บุญกุศลจากวิริยะนี้ ขอมองแด่ครูบาอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาทุกท่าน...กราบขอบพระคุณครับ